Daar zitten we weer, aan het Grevelingenmeer.

Vrijdag 12 januari 2024 ben ik fotomaatje Marja Dekker op fototocht geweest naar Zeeland. Marja had wat mooie plekjes uitgezocht, dat is haar wel toevertrouwd. Ze vindt deze stekjes op Instagram aan de hand van mooie foto’s van andere fotografen. Dit keer gingen we als eerste naar een aanlegsteiger in Ouddorp. We lijken wel iets met steigers te hebben, het zijn mooie objecten met vaak een fraai lijnenspel en fraai uitzicht. Zo ook de aanlegsteiger bij Ouddorp. Dat was een heel mooi plekje om neer te strijken. Een mooie steiger met weids uitzicht op het Grevelingenmeer. Geen kip op het water, nou ja, misschien een waterkip, en een bewolkte lucht. Ideaal voor lange sluitertijden in combinatie met filters. We hebben hier serieus twee uur staan fotograferen, helemaal de tijd vergetend, in alle rust lekker bezig. Ik kan wel zeggen dat ik mijn nieuwe camera aardig heb leren kennen en ook mijn statief flink heb gebruikt. Het is altijd zo’n gehannes met dat ding, maar nu begin ik alle knoppen blindelings te vinden. Een kwestie van doen dus!

En zo ziet dat er dan ongeveer uit, als je gaat beginnen, zoeken naar een mooie compositie, voorzichtig tussen de rotsblokken… Mijn nieuwe camera heeft gelukkig weer een kantelbaar scherm, wat erg handig is als je laag bij de grond of boven je macht fotografeert.

Het idee was om met een lange sluitertijd te werken, aangezien je op die manier de rimpelingen in het water laat vervagen tot een vage mist of een mooie spiegel. Om dat overdag te bereiken is nog best lastig, want als je met lange sluitertijden werkt, loop je al snel de kans dat je foto overbelicht wordt. Zeker op een zonnige dag is dit haast niet te doen. Maar wij hadden een beetje mazzel, het was een zeer bewolkte middag (al hadden we op een mooie zonsondergang gehoopt). Met een grijsfilter als hulpmiddel kun je het licht wat door de lens komt verminderen en daarmee toch gebruik maken van een sluitertijd die lang genoeg is om die spiegel/mist op het water te creëren. Ik heb een 10 stops grijsfilter, een enorm donkere zonnebril voor de camera, zeg maar. Maar zelfs dan moest ik het diafragma flink knijpen (groot getal) om mooie resultaten te behalen. Maar één van de eerste foto’s is onderstaande plaat, in zwart wit. En dat is eigenlijk ook meteen wel één van mijn top 3 foto’s van deze locatie, de nummer 2. Er lag nog een heel klein hoopje sneeuw op de rotsen, een klein kadootje. En ook de bewolkte lucht geeft net dat beetje drama aan de foto, vind ik.

De camera stond hier redelijk laag bij de grond. Ik probeerde ook nog een hoger standpunt, zodat er wat meer water boven de trapleuningen zou ontstaan. Nu komen ze bijna aan de horizon. En zo kreeg ik onderstaand resultaat, in kleur:

De zwartwit versie is ook mooi, ter vergelijking zet ik die er ook even bij:

De zwartwitversie oogt wel wat rustiger. Dus die is bij nader inzien toch mijn favoriet. Grappig hoe dat werkt, als je dezelfde foto dan naast elkaar ziet.

Voor de volgende foto heb ik ingezoomd op de rechterkant van de steiger. Een beetje van bovenaf, zodat je ook het water in kijkt. Toen ik de foto maakte zei ik al tegen Marja dat dit wat mij betreft al een topfoto was (en ik was nog niet zo lang bezig met foto’s maken op dit stekje). Het is echt mijn nummer 1 van de dag.

Het licht, de kleuren, die uitstekende rotsen in het gladde wateroppervlak, de compositie, álles klopt naar mijn gevoel aan deze foto. Ik ben er echt heel blij mee! En ook in zwartwit doet deze foto het erg goed, maar de kleurenfoto vind ik qua sfeer zelf nét iets mooier.

Ik draaide de camera ook nog even naar de andere hoek en daar vond ik ook een mooie compositie:

Zo zie je maar, net even een stukje opzij of een andere kant op kijken geeft weer een heel ander beeld.

Het werd tijd om een even van plaats te wisselen, je moet ook niet te lang bezig blijven op dezelfde plek. Ik zag nog een mooi uitzicht op de haven van Ouddorp, waar op dat moment in de verte ook de zon zich een heel klein beetje liet zien.

Je ziet al dat de sluitertijd sneller moest om geen overbelichting te krijgen. 13 Seconden was nog genoeg om ook hier die gladde spiegel te krijgen, waardoor de loods mooi spiegelt in het wateroppervlak. Voor de rest is het een mooi weids uitzicht op het Grevelingenmeer, maar het doet bijna buitenlands aan. Ook leuk dat er nog wat sneeuw op de rotsblokken ligt. Je zou bijna denken dat het een ijsvloer is, het water…

Daarna heb ik me weer gefocussed op de rechterkant van de aanlegsteiger, vanaf een laag standpunt nét naast de stijger. De witte boei lag nog mooi tussen de twee leuningen in. Ik dacht dat ik hem weg zou halen in de nabewerking, maar bij nader inzien heeft het wel wat extra’s.
Doordat de lucht open brak, valt er ook wat meer licht in de verte op het water. De verschillende kleurnuances in het wateroppervlak vind ik wel mooi, en ook de details onder de steiger vind ik mooi.

Ik was benieuwd hoe dezelfde foto er in zwartwit uit zou zien, dus die heb ik hieronder ook nog even neergezet:

Ik denk dat ik de kleurenversie dan toch mooier vind…

Ik deed ook nog een poging de witte boei precies in het midden van de trapleuning te krijgen. Je kunt merken dat ik de rust had die middag, want anders zie ik dat soort dingen pas als ik thuis in de nabewerking zit (hád ik maar een stapje naar links/rechts gemaakt…). Ik ben erg blij met het eindresultaat, zowel in kleur als zwart wit:

Tot slot heb ik het statief nog even op de steiger gezet en de linkerhoek van de steiger gefotografeerd. Marja was hier een tijdje mee bezig geweest, dus dat moest wel een mooie compositie zijn. Het zag er inderdaad veelbelovend uit!

En dan is dit het prachtige eindresultaat in kleur:

Doordat de zon doorbrak en er wat meer blauwe lucht ontstond, kreeg je prachtige kleuren op het water. Je ziet ook meer schittering op de trapleuning ontstaan. Ik heb de foto ook nog even in zwartwit gemaakt en dat is ook een fraai beeld geworden. Maar ik heb toch een lichte voorkeur voor de kleurenversie. Meer sfeer.

De zwartwit foto’s zijn over het algemeen wat donker, maar het was ook een donkere wolkenhemel die middag. Achter ons brak het wel steeds meer open in de twee uurtjes dat we bij de steiger hebben gefotografeerd. Het is dat het op een gegeven moment enorm ging miezeren en dat we moesten inpakken, maar anders waren we misschien nóg wel langer gebleven. Geef ons een paar vierkante meter en we vermaken ons wel met de camera!

Het was een heel mooi plekje om eens rustig te oefenen met mijn nieuwe camera en ook eens uitgebreid met de filters te werken. Ook de nieuwe cameratas bevalt goed, hij is ruim en er zit een regenhoes bij, dus als het echt gaat plenzen, is de apparatuur goed beschermd. En met deze nieuwe camera zijn alle foto’s ook zo veel scherper. Het is onvoorstelbaar, maar ik heb maar een enkele foto die niet scherp was en dat was dan meestal een bewogen foto doordat ik waarschijnlijk per ongeluk tegen de camera stootte tijdens de langere sluitertijd. Kortom, een blije ik en op deze locatie weer heel wat supermooie foto’s rijker.