Fototochten

Aan het lijntje houden

Zaterdag 9 november ging ik met Fotoclub Nieuw Perspectief naar het Scheepvaartmuseum in Amsterdam. Ik was er nog nooit geweest, dus het was een mooie gelegenheid om er eens te komen. Het thema van deze maand bij deze fotoclub is “lijnenspel”, dus ik ging deze dag specifiek op zoek hiernaar. En werkelijk, waar ik ook keek, overal waren wel lijnen aanwezig! In deze blog dan ook geen technische verhalen, ik neem ik jullie deze keer mee in mijn speurtocht naar lijnen en composities met lijnen.

Na onze jassen en rugzakken in de garderobe achtergelaten te hebben, kwamen we in de centrale hal al meteen een walhalla aan lijnenspel tegen in het dak. Een enorme stalen constructie met glas en ook lichtpuntjes er in. Echt heel bijzonder. En ergens fijn dat het bewolkt/regenachtig was, want nu was er een egale lucht, zonder al te veel licht.

Glazen plafond – Scheepvaartmuseum

Keek ik in bovenstaande foto nog recht ophoog, op het midden van het plein, in onderstaande foto keek ik schuin naar een hoek. Bijna alle rechte lijnen in deze compositie trekken naar het midden, op ongeveer 1/3 van de foto. Ik dacht er eerst nog een bepaalde symmetrie in te ontdekken, maar dat is niet helemaal zo. De dakkapelletjes wijken net iets af.

Glazen plafond, bijna symmetrie – Scheepvaartmuseum

Ik merk dat ik het mooier vind dergelijke foto’s in zwart wit om te zetten. Dat geeft ergens rust aan de compositie. En daarnaast was de lucht toch al grauw en de stenen ook grijs. Dus heel veel kleur zat er ook niet in de oorspronkelijke foto’s.

Lijnenspel in de ramen – Scheepvaartmuseum

In de ramen zag ik de weerspiegeling van de staalconstructie van het dak, waarmee je dus een lijnenspel in het lijnenspel van de ruitjes weerspiegeld ziet. En de stenen doen ook mee met een horizontaal lijnenspel. Volgens mij dus een geslaagde themafoto. En hij deed het ook weer het beste in zwart wit.

Ze wilde wel model staan voor mij – Scheepvaartmuseum

We hebben nog eventjes met een suppoost staan praten en toen we zeiden dat we van een fotoclub waren, gaf ze voor de grap aan dat ze wel model wilde staan. Dit liet ik me geen twee keer zeggen en ik vroeg haar even model te staan in de centrale hal. Haar blauwe jas steekt mooi af tegen de nogal kleurloze ruimte. Maar hierdoor is het wel meteen duidelijk waar we ons bevinden. Een erg leuke foto, al zeg ik het zelf. Ik denk dat ik hem ga sturen naar het museum. Dat zal ze best leuk vinden. Al heb ik geen idee hoe ze heette…

Lijnenspel in een hoekje – Scheepvaartmuseum

Na een laatste (net iets andere) foto van de centrale hal gingen we richting de noordkant van het gebouw. Om daar meteen tegen een indrukwekkende trap met, jawel, allerlei lijnen aan te lopen.

Stairway to … the roof – Scheepvaartmuseum

Door de ramen zie je nog een historisch schip liggen. Maar zonder jas was dat geen optie, ik klom naar boven. Daar had je mooi uitzicht op het schip. Ik nam een beetje afstand van het raam en maakte onderstaand doorkijkje.

Uitzicht – Scheepvaartmuseum

En nog maar weer een foto van een trap. Er waren een hoop fotogenieke trappen in het museum. Ik heb er veel foto’s van gemaakt. Ook een beetje met dat thema in mijn hoofd natuurlijk. Normaal gesproken had ik misschien niet eens foto’s hiervan gemaakt. Zo zie je maar weer, door anders, of juist gericht, te kijken, kom je ineens met heel andere foto’s thuis dan normaal gesproken.

Stairway in color – Scheepvaartmuseum

Het licht maakte dat de trappen een gelige uitstraling kregen. Ik had de witbalans nog op bewolkt staan (zag ik achteraf). In de nabewerking heb ik bij elke trap wat aan de lichtbalans gesleuteld (als je in RAW fotografeert, dan kun je de witbalans achteraf bij het nabewerken nog aanpassen) en in onderstaande foto ook aan de kleurenschuifjes in Lightroom. Zo vond ik het aquablauw wat mooier dan de oorspronkelijke gelige lichtgloed. Ook deed ik nog wat aan het perspectief, dat kun je in Lightroom ook nog aanpassen, ik gebruikte de optie met hulplijnen.

Trappenhuis – Scheepvaartmuseum

Weer terug in de centrale hal zag ik onze driekleur fier wapperen in de wind en regen.

Typisch Hollands, de vlag en… regen! – Scheepvaartmuseum

Er zat een mevrouw rustig een boekje te lezen in een van de galerijen. Hier zie je ook goed het verschil tussen het daglicht wat van links door de bogen valt en de gelige verlichting in het museum.

Even rustig een boekje lezen… – Scheepvaartmuseum

Hieronder nog een doorkijkje naar de centrale hal. Het lijkt wel een winkelcentrum in Parijs ofzo. Een sfeervol pleintje, er gebeurt van alles. Rechtsonder zie je nog een fotograaf bezig.

Doorkijkje richting de centrale hal – Scheepvaartmuseum

Ik liep een andere vleugel in met, jawel, weer een trappenhuis. Hieronder eentje met een mooi doorkijkje naar buiten.

Trappenhuis met uitzicht – Scheepvaartmuseum

Op één van de verdiepingen kwam ik in een zaal met allerlei instrumenten die zijn gebruikt in de scheepvaart. De zaal was wel heel donker, met zwarte muren die als een sterrenhemel met lichtjes was bekleed. De vitrines waren blauw verlicht, het leek wel een soort sprookjeswereld en de instrumenten in de vitrines leken bijna te zweven. Echt heel mooi gedaan.

Instrumenten – Scheepvaartmuseum

Maar ook moeilijk om te fotograferen, zo uit de hand, zonder statief. Ik heb de ISO flink op moeten schroeven, tot 800, en de ruis die ontstaat op de koop toe moeten nemen. De sluitertijd bij deze foto’s lag op 1/60 seconde, het diafragma was F4.

Instrumenten (2) – Scheepvaartmuseum

De mooiste zet ik hier (nog) even niet neer, die ga ik op de clubavond laten zien. Er lezen een paar mensen van de betreffende fotoclub mee op mijn blog 😉

Houten beelden van historische schepen – Scheepvaartmuseum

In een andere zaal zag ik allerlei mooie ornamenten van oude schepen. Bijzonder dat ze de tand des tijds hebben doorstaan. En wat een vakwerk. Er zullen niet veel mensen meer zijn die dit soort dingen nog kunnen en doen, denk ik wel eens. Mijn oog viel nog op onderstaand bord. Boksol, wat een rare naam, dacht ik. Op een bordje las ik dat het verbastering van Botshol was. Tegenwoordig een natuurgebied bij Vinkeveen.

Bokshol is een verbastering van Botshol, bij Vinkeveen – Scheepvaartmuseum

Op mijn weg naar beneden kwam ik nog een heel mooi idyllisch doorkijkje naar buiten tegen. Ik vond het bijna een soort schilderij, die herfstbomen door het raam en de boog als omlijsting. Voor de grap dan toch maar het moderne bordje met de richting van de nooduitgang er op laten staan. Ik had het ook weg kunnen laten, maar vond het wel grappig. Hard naar beneden rennen, zegt het bordje. Dwars door het raam en dan ren je dus zo de gracht in…

Idyllisch doorkijkje, bijna een schilderij – Scheepvaartmuseum

In bovenstaande foto zie je nog net de witte luiken van het raam. Die zijn niet meer in gebruik, er staat immers een trap tegenaan. Maar ik zag er wel weer een leuk lijnenspel in van rijtjes met nagels. En de reflectie van het raam en de trap in de glimmende lak vind ik ook een mooi detail.

Lijnenspel op de luiken – Scheepvaartmuseum

En zo kwam ik weer beneden. Ik keek nog even vlug door het raam van de enorme bibliotheek. Ook daar kun je weer een lijnenspel in ontdekken.

Bibliotheek – Scheepvaartmuseum

In de hal stonden een paar mensen van de fotoclub te wachten. Er gingen er al een paar naar huis, waaronder degene waarmee ik mee reed. Ik denk dat we zo’n twee en een half uur in het museum zijn geweest, hooguit. Maar ondanks dat ik nog lang niet alles gezien had, heb ik in die korte tijd wel heel veel leuke foto’s kunnen maken. Je kunt er als fotograaf dus echt je hart ophalen. En zonder dit uitje van de fotoclub was ik er waarschijnlijk niet met de spiegelreflexcamera naar toe gegaan en had ik alles met de Iphone vastgelegd. Nu heb ik toch mooier, kwalitatief beter herinneringsmateriaal.

Overigens was het museum echt de moeite waard om gewoon te bezoeken. Ik ben er maar een paar uurtjes geweest, maar heb bijvoorbeeld erg genoten van een prachtige fototentoonstelling van Kadir van Lohuizen over o.a. de consequenties van de stijgende zeespiegel. Zeer de moeite waard!

En het regende zo hard dat we er niet eens aan toe zijn gekomen om de historische schepen buiten te bezichtigen. En ik ben nu in sneltreinvaart door het gebouw heen gelopen en heb nog maar de helft gezien. Ik ga er dus zeker nog eens naar toe, maar dan wel op een mooie dag. In de buurt van het Scheepvaartmuseum ziet het er ook verrassend gezellig uit, nieuwe woningen, leuke eettentjes. Op het to do lijstje voor de zomermaanden 2020 dus!

Lijnenspel in nieuwbouw – Oostelijk Havengebied Amsterdam

En na een laatste Iphonefoto van, alweer, een lijnenspel in een nieuwbouwflat, stapten we weer op de tram en gingen we huiswaarts. Een leuke ochtend, ondanks de regen. Echt museumweer. En ook nog eens leuke foto’s gemaakt!

Fototochten

Rondje Rijsbergen

Afgelopen weekend waren we bij vrienden in Rijsbergen. Eerst gezellig gegeten met elkaar en daarna zeer competitief getriviant tot in de late uurtjes. En de volgende morgen na het ontbijt nog even lekker het bos in geweest met een gedeelte van het cluppie. Ik had de camera meegenomen, just in case, en het was me toch een mooie herfstwandeling. Wel bewolkt en wat nevelig, maar het was droog en zeker niet koud. En nog wat mooie plaatjes kunnen schieten ook!

Paddenstoelen op een boomstronk – Rijsbergen

Ik denk dat het elfenbankjes zijn, maar ik ben geen paddenstoelenkenner. Ik vind het wel een mooi gezicht, zo op die oude boomstronk. Kabouterstoeltjes…

Bospaadje – Rijsbergen

De blaadjes beginnen al te vallen, maar heel veel bomen zijn eigenlijk nog hartstikke groen. Dat levert wel een mooi kleurenpalet op.

Een karretje dat op een zandweg reed… – Rijsbergen

Er kwam een paardenkar aan in de verte, in een mooi laantje. Nog best lastig dit zonder mensen op de foto te krijgen, het was best druk in het bos zondagmorgen.

Herfstbos – Rijsbergen

Maar het is toch gelukt, een vredig leeg bospaadje. Met mooi strijklicht was het nog perfecter geweest, maar dat zat er deze morgen niet in, helaas.

Herfstbos – Rijsbergen

Een staande versie, dat heeft toch ook wel wat. Duidelijk een verdwijnpunt richting de horizon.

Paddenstoelen – Rijsbergen

Iemand een idee wat dit voor paddenstoelen zijn? Ik heb het nog niet kunnen ontdekken op internet…

Oorlogsmonument – Rijsbergen

In Rijsbergen is op 4 oktober 1944 een aantal verzetsstrijders en het gezin van de boswachter omgekomen / gevangen genomen op deze plek. Zeer indrukwekkend en triest verhaal stond hier vlakbij op een bord. Bijna niet voor te stellen hoe dat geweest moest zijn. 75 jaar later is deze gebeurtenis herdacht. Het is en wat trieste aanblik, de overblijfselen van die herdenking…

Oorlogsmonument – Rijsbergen

De fundering van het huis van de boswachter is nog bewaard gebleven.

Kastanje – Rijsbergen

Zo’n opengebarsten kastanje is toch ook wel een mooi fotografie-onderwerp. De kastanje zelf glimt van de regen.

Paarse schijnridderzwam – Rijsbergen

Nog nooit gezien, deze paarse paddenstoelen. Maar hij is niet zeldzaam ofzo, volgens Wikipedia. Maar wel mooi.

Triviantclub aan de wandel – Rijsbergen

En dit is dan een gedeelte van de Triviantclub, zoals ik deze vriendenclub ook wel noem. Meestal bezoeken we op de zondag na zo’n Triviantnacht een dierenpark, maar de boswandeling was ook wel fijn. Dribbel was ook gezellig mee, nog lastig op de foto te krijgen, hij wou niet echt poseren. En dankzij Dribbel ook nog twee eekhoorntjes gezien. Roetsj, de boom in, dat wel.

Weird sign – Rijsbergen

Vreemd bordje op de route. Geen idee wat het betekent, maar het apart is het zeker. Het was weer een fijne boswandeling en een mooie afsluiter van een leuk weekend in het Brabantse land. En ook nog eens 8,9 kilometer gewandeld. Best gelopen!

Fototochten, Vakantiefoto's

Openluchtmuseum Ootmarsum

Op 2 juli 2019 gingen we een dagje naar het Openluchtmuseum in Ootmarsum. Het was niet heel groot, maar we hebben er op ons gemak een paar uurtjes rondgelopen. We kregen een apparaatje mee dat bij bepaalde markeringspunten een toelichting gaf op de ruimte waar we op dat moment waren. Zo kwamen we weer heel wat te weten over hoe het leven in Twente geweest was. Ik hou van dit soort musea, met oude ambachten, oude bouwwijzen, oude gewoontes en leuke weetjes. Waar je lekker op eigen tempo rond kunt slenteren en foto’s maken. Ik heb me er dan ook enorm vermaakt en ben een aantal mooie foto’s rijker. Hieronder een selectie.

Het eerste gebouw waar we ingingen bevatte een kleine tentoonstelling met kostuums en er werd een film gepresenteerd. Bij het raam stond een oud weefgetouw. Met al die lijntjes kun je een mooi compositie maken. Misschien is ‘ie ook wel mooi in zwart-wit…

Weefgetouw – Openluchtmuseum Ootmarsum

Er stond ook nog een groot mozaïek in de ruimte, met een voorstelling van hoe het er vroeger uitgezien zou kunnen hebben. De vrouw aan het spinnewiel en de man achter het weefgetouw. Kippies erbij, gezellig hoor.

Mozaïek – Openluchtmuseum Ootmarsum

De gebouwen hadden nog van die oude dakpannen, lekker schots en scheef, geen een hetzelfde. Ik zag er een mooi lijnenspel in.

Mooi lijnenspel in oude dakpannen – Openluchtmuseum Ootmarsum

Er stonden een paar karren opgesteld, eigenlijk geen idee wat het precies voor karren waren, maar er zaten een soort stalen veren aan met een lang uiteinde. Ik hou van die kleine details van roestige, oude, verweerde dingen. En dan die vrolijke verf- en roestkleuren die mooi contrast geven aan elkaar.

Mooi oud ijzer, geen idee waarvan eigenlijk – Openluchtmuseum Ootmarsum

We roken een zoete geur buiten, en het duurde een tijdje voordat we door hadden waar het vandaan kwam. Van de bomen dus. Mooie gele bloesem die heerlijk rook. Geen idee wat voor boom het is, dat kan iemand me vast wel vertellen, ik hoor het graag!

Heerlijk geurende bloesem – Openluchtmuseum Ootmarsum

In een soort boomgaard kwam ik deze vruchten tegen, wat groter dan druiven, ook weer geen idee wat het zijn. Maar ik vond het zonlicht zo mooi door het bladerdak op de vruchten vallen. Echt een zomers plaatje.

Mooi zonnetje op de vruchten – Openluchtmuseum Ootmarsum

De mensen leefden vroeger in een een soort grote stal. In het middengedeelte werd gekookt en werd er ook gedorst. Aan de zijkanten waren dan de slaapgedeeltes en de stal voor de dieren en ook een ruimte waar de melk werd bewaard en kaas werd gemaakt. Er was ook nog een leuk verhaaltje over de balkenhaas. Zo noemden ze de kat, omdat die omhoog klom en over de balken liep. Dus onze Boris is nu Boris de balkenhaas 🙂

Zo woonde men vroeger – Openluchtmuseum Ootmarsum

Het gedeelte waar de melk werd bewaard en waar ook kaas werd gemaakt.

Interieur in de stal – Openluchtmuseum Ootmarsum

De raampjes hadden een apart versiersel aan de buitenkant op de kruising van elke dwarslat.

Versiersels op de stalramen – Openluchtmuseum Ootmarsum

In het gedeelte waar dan de dieren verbleven was een mooie lichtval op dat moment. Het was wel erg donker en ik had geen statief bij me. Geen ideale omstandigheden, maar ik heb er toch een aardig beeld van kunnen maken.

Lichtval in de stal – Openluchtmuseum Ootmarsum

Ik hou erg van dit soort foto’s, mijn oog wordt vaak getrokken naar een bepaalde lichtval of mooi zacht zonlicht dat ergens op valt. Zo kwamen we in een ander huisje, het Klöpkeshoes, ook een mooi tafereeltje tegen, met een spinnewiel.

Spinnewiel in Klupke’s huuske – Openluchtmuseum Ootmarsum

In zo’n huis woonde een ongehuwde vrouw die veel tijd doorbracht met bidden. In de roerige tijden van het christendom riepen zij vanuit hun vrome onderkomen de rooms katholieken op tot het bijwonen van geheime kerkdiensten in de tijd dat Rooms Katholieke kerkdiensten verboden waren. Zij deden dat door op de deuren van woningen te kloppen, vandaar de naam “klöpke” en “klöpkeshoes”.

We kregen ergens anders nog een film te zien over het dagelijks leven van een boerengezin. Zo zag je de boerin roggebrood maken en bakken, en de boer dorsen. Van de overgebleven stro werden bosjes gemaakt, die tussen de dakpannen werden gestopt. Zo werd de kou een beetje buiten gehouden. Van buiten en van binnen zag dat er zo uit:

Stro onder de dakpannen om de kou buiten te houden – Openluchtmuseum Ootmarsum
Stro onder de dakpannen om de kou tegen te houden, van de binnenkant gezien – Openluchtmuseum Ootmarsum

In het gebouw waar de smid was gehuisvest kwam ik nog wat mooie detailplaatjes tegen, waaronder deze, van boorgereedschap.

Boorgereedschap – Openluchtmuseum Ootmarsum

Buiten stond nog een oud wagenwiel. Qua compositie heb ik hier de regel van derden toegepast, die door de zwarte balken en de stenen onderrand eigenlijk al een beetje werd ingevuld. Het groen van het gras geeft weer een mooi contrast met oranje/bruine bakstenen. En die zwarte balken knallen er ook mooi uit.

Wagenwiel – Openluchtmuseum Ootmarsum

Het laatste gebouwtje was een woning, iets huiselijker dan de eerdere stal. Er waren aparte kamers, de woonkamer, slaapkamer, een kinderkamer en al iets van een keuken. In die dagen had elk huis een eigen houten gevelfiguur. Elk huisje had weer een ander figuur.

Elk huisje had vroeger zijn eigen kruisje – Openluchtmuseum Ootmarsum
Gezellige gordijntjes – Openluchtmuseum Ootmarsum
Slaap kindje, slaap – Openluchtmuseum Ootmarsum

En ja, dan kom je in de keuken dan ineens weckpotten met groente tegen, waaronder bonen. Intimi weten dat mijn zus en ik uit principe geen bonen eten. ‘Ons vader’ heeft een groententuin, daar groeit van alles in. Toen we nog thuis woonden kregen we zomers heel veel bonen te eten. En ’s winters ging dat nog even door vanuit de vriezer. Ergens zijn we een keer in staking gegaan, we hebben de bonen afgezworen. Dus als we ze ergens tegenkomen, dan is dat natuurlijk een fotomomentje waard. Zolang we ze maar niet hoeven te eten….

Ehm nee, wij bidden niet voor grüne bonen – Openluchtmuseum Ootmarsum

Nou, dit was een kleine selectie uit de foto’s die ik in het museum heb gemaakt met de spiegelreflexcamera. Er zitten weer hele mooie bij, ik ben erg blij met deze ‘oogst’. Het helpt ook wel als je rustig de tijd hebt om rond te kijken en foto’s te maken. Als je met een rondleiding mee gaat, dan heb je daar vaak de tijd niet voor. En je gaat dan ook niet zo snel meer terug na de rondleiding omdat je iets eigenlijk al gezien hebt. Dus de opzet van dit museum is ideaal voor een fototocht. En je komt door middel van dat apparaatje met geluidsfragmenten en de filmpjes in bepaalde gebouwen toch heel veel te weten over het leven van vroeger in Twente.

Al met al dus een aanrader, dit museum. Er zit ook nog een restaurant naast waar je lekker even op het terras kunt zitten en wat kunt eten. Ook staat er nog een bierbrouwerij op het terrein, maar daar zijn we niet geweest. In het museumwinkeltje verkopen ze wel bier van die brouwerij. Voor meer informatie over het museum, zie https://openluchtmuseumootmarsum.nl

Fototochten

Dagje Delfshaven

Op 4 mei ben ik met Fotogroep Aalsmeer naar Delfshaven geweest. Dit dagje stond eigenlijk al eerder gepland, maar ging destijds niet door vanwege het slechte weer. Dus vandaag in de herkansing. Het was een mooie dag voor een fototocht. Een blauwe lucht met wat witte wolken, af en toe een wat dreigender wolk er tussen. Gelukkig bleef het overwegend bij dreigend en viel er geen regen uit.

We begonnen de dag met een kopje koffie. Reisleiders Henk en Ton deelden ondertussen de routekaartjes uit en we kregen wat info over de te lopen route. En niet veel later gingen we dan op pad. Delfshaven is een wijk van Rotterdam met nog veel mooie oude pandjes, maar ook heel veel nieuwbouw. Ook worden oude industriële panden herbestemd als woonhuizen. Onderstaande foto is hier een mooi voorbeeld van.

Omgeving Schiehaven – Delfshaven

Het lijken wel kleine duiventilletjes aan de gevel, maar het zijn een soort schuurtjes. Heel apart. We liepen over de Sint Jakobskade richting Müllerhoofd. Daar hadden we aan de overkant zicht op de SS Rotterdam. Er hingen wat dreigende wolken boven. De rood witte paal stond markant in beeld en geeft wat kleur aan de wat saaie skyline:

Zicht op de SS Rotterdam – Delfshaven

Ik maakte even een selfie met de SS Rotterdam op de achtergrond, voor het thuisfront. Je ziet Adrie er ook op staan, die maakte weer een foto van mij, maar indirect dus ook een selfie van zichzelf. Op dat moment was het me niet opgevallen. Later kreeg ik de foto via de e-mail en zag ik het ook op mijn eigen foto. Des te leuker om hier de collage te laten zien. Grappig!

Selfie in een selfie

Daarna liepen we verder over de Müllerkade, waar we aan de overkant de Euromast zagen staan. Er waren een paar mensen aan het abseilen. Het waaide flink, maar ze gingen toch de sprong wagen. Mij niet gezien, brrrr.

Abseilen van de Euromast – Delfshaven

In de omgeving van de Grote Parksluis zag ik een mooie reflectie van de lucht in een oud gebouw. In de omgeving werd druk gebouwd, zoals je op de foto ook kunt zien.

Reflectie in de ramen – Delfshaven

In diezelfde omgeving was een druk kruispunt. Er lopen enorm veel lijnen door het beeld heen, de ramen, de bovenleidingen, de tramrails. En weer de reflectie van de lucht in de ramen. En zowaar ook nog een paar groene ‘zuilen’ tussen al het steen en beton.

Druk kruispunt – Delfshaven

We kwamen nu in de buurt van de Coolhaven, waar we eigenlijk een beetje omheen liepen, over de kade. Ik was blij dat ik mijn winterjas had aangetrokken, want er stond een straffe wind. Wel mooi wonen hier aan het water. Er komen nog aardig wat pandjes bij, zo te zien.

Er wordt volop gebouwd – Delfshaven

In bovenstaande foto zie je onder het tweede gebouw van links een paar betonnen pilaren in V-vorm. Deze heb ik nog van dichtbij gefotografeerd, een mooi doorkijkje. Ik wilde hem voor 5 mei gebruiken (de V van Victory, Vrijheid). Ik hou van de die bepaalde vorm van symmetrie. En ook het groen in de omgeving van steen en beton.

de V van Vier mei en Vijf mei Vrijheid – Delfshaven

Vanaf de Coolhaven heb je ook mooi zicht op de Euromast:

Zicht op de Euromast – Delfshaven

In de Rochussenstraat kwamen we nog een bijzonder grote bloempot tegen. Wel leuk gedaan! Ik heb even gewacht tot er wat mensen bij liepen, dan zie je ook meteen hoe groot die bloempot is.

Potje natuur – Delfshaven

We liepen de brug over, leuk hek trouwens, een mooi sfeerplaatje. De bomen zijn aan het uitlopen, weer lekker fris groen langs de kade. En er kwam net iemand aanlopen, wat de foto iets meer dynamiek geeft. Dat ze een tas van de Action droeg is dan wel een kadootje, toch een een actiefoto 😉

And…. Action! – Delfshaven

Hierna was het tijd voor de lunch in een bruin cafeetje, De Ooievaar. Het was gelijk vol toen we binnen zaten, maar het was er gezellig en warm. Eerst maar een heerlijk kopje thee om een beetje op te warmen…

Lunchtijd in de Ooievaar – Delfshaven

En natuurlijk wilden mijn fotovriendinnetjes Marlien, Ria en Petra even poseren na de lunch:

Fotodinnetjes – Delfshaven

We liepen nu verder via de Voorstraat richting de Voorhaven en de omgeving van de Aelbrechtskolk. Een pittoreske omgeving met oude pandjes.

Voorstraat – Delfshaven

We zijn ook in de Oude of Pelgrimvaderskerk geweest, waar we een film te zien kregen over de geschiedenis. Ik zag ook nog een glas in lood raamhanger waarop Wilnis en Bodegraven voorkwamen met oude jaartallen.

Glas in lood raam – Pelgrimvaderskerk

In de kerk zelf was een prachtige lichtval van de zon op de stoelen te zien:

Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven
Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven
Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven

Wat een mooie kerk is dit toch. Er lagen trouwens ook nog mooie oude bijbels. Het was een beetje donker, maar ik heb toch een foto kunnen maken er van.

Bijbel in Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven

Het werd tijd om verder te lopen. In het straatje waar Piet Heyn is geboren vond ik dit doorkijkje naar de toren met het carillion van de Pelgrimsvaderkerk.

Toren van de Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven

Ook zag ik er een fiets staan met een apart spatbord. Fraai lijnenspel weer…

Creatief spatbord – Delfshaven

Even verderop kon je onder de brug lopen. Hier had je vanaf een vlonder nog een leuk doorkijkje, je ziet hier de Aelbrechtskolk met allerlei historische schepen links.

Under the bridge – Delfshaven

Boven op de brug zag het er weer iets anders uit:

Aelbrechtskolk – Delfshaven

Als je je omdraaide op de brug dan zag je nog een molen staan. Ik ben er verder niet naar toe gelopen, vanwege tijdgebrek.

Molen – Delfshaven

Nog wat mooie oude pandjes en oude gevelstenen:

Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven
Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven
Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven
Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven
Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven
Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven

Nog een laatste blik op de Pelgrimvaderskerk, het werd tijd om naar het verzamelpunt te lopen en weer richting de auto’s te wandelen. De lucht was nu ook niet meer zo blauw en we kregen al snel een hagelbui op ons hoofd. Gelukkig konden we even schuilen onder de grote kastanjebomen in de Voorstraat.

Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven

Het was nog een wachten totdat iedereen er was en we zo zoetjes aan weer naar de auto’s gingen. Maar eerst hebben we nog even de traditionele groepsfoto gemaakt. Leuk voor op de website van de Fotogroep, maar ook een leuke herinnering aan een leuke uitgaansdag!

Delegatie Fotogroep Aalsmeer – Voorstraat Delfshaven
Fototochten

Effe kieken in Antwerpen!

Op 30 maart ben ik met een aantal leden van Fotogroep Aalsmeer een dagje naar Antwerpen geweest. We vertrokken in alle vroegte en waren er dan ook al lekker vroeg. En we troffen het, het werd deze dag prachtig mooi weer!

We parkeerden aan de overkant van de Schelde, bij de ingang van de Sint Anna tunnel was een grote parkeerplaats, waar je voor een schappelijk bedrag een dag kon parkeren. We moesten dan alleen een kwartiertje in een tunnel lopen. Het was even wachten op de andere twee auto’s, dus we gingen op zoek naar een koffietentje. Helaas was alles nog dicht of wegens omstandigheden gesloten. Dan maar een beetje in het zonnetje het plein verkennen. en prompt al de eerste foto gemaakt, een rijtje huurfietsen stond daar mooi in het ochtendzonnetje. Een typische foto met herhaling/ritme er in.

Herhaling in huurfietsen – Antwerpen

Er zit een mooi lijnenspel in, naar rechtsboven.
Niet veel later arriveerde de rest ook en gingen we met de lift naar beneden, de Sint Anna tunnel in. Het was nog best een eindje lopen en de fietsers raasden om ons heen. Maar al kletsend en fotograferend ben je er eigenlijk doorheen voor je het weet.

Tunnelvisie (Sint Anna tunnel) – Antwerpen

Doordat we met de lift naar beneden waren gegaan, hebben we de nog authentieke houten roltrap in het begin gemist, maar aan de andere kant van de tunnel was er nog zo een. Je rook weliswaar de smerige diesellucht, maar wat leuk dat ze zoiets in stand houden. Het leverde toch ook weer mooie plaatjes op:

Nog werkende authentieke houten roltrap – Antwerpen (St Anna tunnel)
Nog werkende authentieke houten roltrap – Antwerpen (St Anna tunnel)
Nog werkende authentieke houten roltrap – Antwerpen (St. Anna tunnel)
Nog werkende authentieke houten roltrap – Antwerpen (St Anna tunnel)

Eenmaal uit de tunnel liepen we heerlijk in het lentezonnetje richting de Grote Markt, waar we koffie zouden gaan drinken. Het was eigenlijk nog best rustig in de straatjes. Aan het eind van de middag kon je hier over de hoofden lopen en zaten de terrassen vol:

Voorjaar! – Antwerpen

Zo her en der kwamen we bananen op de gevels tegen:

Bananaaaaa! – Antwerpen

Persoonlijk vond ik het raar dat ze dit op die mooie oude steentjes spuiten. Het bleek iets met Andy Warhol te maken te hebben. Rare jongens, die Belgen 😉
In een winkeltje kwam ik twee futuristische etalagepoppen tegen. Dan mis je toch een beetje een vriendelijk paspoppengezicht…

Aliens in fashion – Antwerpen

Bij een slagerij hingen allerlei lichtbollen boven de ingang. Daar kon ik in veelvoud nog ene miniselfie van maken. Als je heeeeel goed kijkt zie je me staan.

Selfie in meervoud – Antwerpen

Op de Grote Markt aangekomen was het dan eindelijk tijd voor die welverdiende koffie en pitstop op het terras. We hebben linksonder heerlijk in het zonnetje genoten van ons warme drankje. Ondertussen waren er ook plattegrondjes bij het toeristeninfopunt gehaald en even later konden we op fototocht.

Grote Markt – Antwerpen

Op de Grote Markt was genoeg te zien, ondanks dat het nog niet zo heel druk was. Zo kon ik even rustig de gevels bekijken en daar bleek heel wat (oud) goud te blinken:

Detail gebouw aan de Grote Markt – Antwerpen

Er waren een paar mannen aan het midgetgolfen en je kon er goed oefenen met straatfotografie. Er liepen best aparte types op het plein rond. Zoals deze reisleidster, in afwachting van haar groep:

Reisleidster (Grote Markt) – Antwerpen

Of deze ‘alto’s voor Balto’s’, de achterste figuur met gat in zijn oorlel trekt door het witte jasje en de zon er op nog eens extra de aandacht:

De alto’s voor Balto’s (Grote Markt) – Antwerpen

Het grote gebouw stond helemaal in de steigers, weliswaar met een soort fotodoek van hoe het normaal gesproken uitzag. Op de foto hieronder gaat het niet zozeer daar om, maar meer om de twee dames die zo heerlijk van het zonnetje zitten te genieten:

Zonaanbidsters (Grote Markt) – Antwerpen

De terrasjes zaten nog helemaal niet vol, maar dat levert dan wel weer wat leuke sfeer(loze) plaatjes op:

In afwachting van de toeristen (Grote Markt) – Antwerpen
Terrasje pakken? (Grote Markt) – Antwerpen

En nog maar wat gevelkiekjes:

Detail gevel (Grote Markt) – Antwerpen
Goud op de gevel (Grote Markt) – Antwerpen

En natuurlijk mag een foto van de Onze-Lieve-Vrouwekerktoren niet ontbreken! Ik mikte het precies zo uit dat de zon door de toren heen scheen. Met een groot diafragmagetal zorgde ik er voor dat de zon van die mooie zonnestraaltjes kreeg. Ik had wel enorm veel tegenlicht, maar met Lightroom kon ik de schaduwen toch nog aardig ophalen.

Onze-Lieve-Vrouwenkathedraal – Antwerpen

Ik kocht samen met Petra nog wat kaartjes als verrassing voor het thuisfront. Toch wel leuk om te doen.

We postten ook nog even een kaartje naar de achterblijvers in Nederland – Grote Markt Antwerpen (Foto: Petra van Dijk)

Daarna verzamelden we weer op het plein en liepen we gezamenlijk richting de Groenplaats. Daar kwam ik dit kekke winkeltje nog tegen. Grappig die naam (Moet just niks) en die poppekoppies met petjes, zonnebril en sjaal is een vrolijk gezicht.

Moet just niks, kekke petjes – Antwerpen

Zo langzamerhand werd het ook al wat drukker. Her en der zag je groepen met zo’n welbekende reisleidster met paraplu of stok met zakdoek in onderstaande geval. Ik vond dat, samen met de teksten op de gevel, echt zo’n typisch toeristisch tafereeltje.

We liepen langs de kerk richting de Groenplaats, bij de kerk troffen we nog deze bronzen beeldengroep aan bij de Handschoenmarkt. Deze beeldengroep is ter ere van Jan en Pieter Appelmans. Jan Appelmans was één van de architecten van de OLV kerk (verantwoordelijk voor het koor) en zijn zoon Pieter heeft zijn werk voortgezet.

Bronzen beeldengroep – Antwerpen

Even verderop werden de stoeltjes en tafels van de terrasjes buiten gezet en de tafels gezellig gedekt. Bij een Italiaans restaurant stonden de stoeltjes in volgorde van de Italiaanse vlag.

Terrasstoeltjes in de kleuren van de Italiaanse vlag – Antwerpen

Uiteindelijk kwamen op de Groenplaats terecht, waar we mooi uitzicht hadden op de OLV Kerk, maar nu fijn met de zon in de rug. Het leverde weer mooie plaatjes op, mede dankzij de strakke blauwe lucht.

Kerktoren – Antwerpen
Zicht vanaf de Groenplaats – Antwerpen

Op een gevel zag ik nog een aparte reflectie van zonlicht, waarschijnlijk van de etalageruiten aan de overkant:

Lichtvlekken op de muur (omgeving Groenplaats) – Antwerpen

En nog een wat abstracte foto van een buitenreclame aan de gevel van een apotheek o.i.d.:

Abstracte buitenreclame – Antwerpen

Daarna liepen we de winkelstraat in richting het station. Zo rustig als het in de omgeving van de Grote Markt was, zo druk was het in de winkelstraat. Ook hier heb ik heel wat foto’s gemaakt….

Smiley! – winkelstraat Antwerpen

Dat je in een drukke winkelstraat toch alles om je heen kunt vergeten is best knap:

Alleen aandacht voor haar telefoon – winkelstraat Antwerpen

Ik ben ook nog even the Chocolate Line in gelopen, een chocoladewinkel, waar je ook even een kijkje in de keuken kan nemen. Er stond een enorme chocokikkerprins. Maar niet om op te eten 😉

Een zoen van de Chocokikkerprins! – winkelstraat Antwerpen

Voor Pasen hadden ze ook nog een leuk tafereel gemaakt, helemaal van chocolade. Echt heel leuk gedaan.

Chocoladetafereel in paassfeer – winkelstraat Antwerpen

Etalages zijn altijd een dankbaar fotografie onderwerp. Winkelstraat de Meir heeft er genoeg!

Echt HEMA! – winkelstraat Antwerpen
Zonnige etalage – winkelstraat Antwerpen

Soms krijgt een saaie muur ineens een moderne bestemming. Apart, zo tussen de oude gebouwen in.

Muurschildering – winkelstraat Antwerpen
Ballonfiguurtjes – winkelstraat Antwerpen
Lente in de Rituals – winkelstraat Antwerpen
H&M entree – winkelstraat Antwerpen
Reflectie- winkelstraat Antwerpen

Het was echt lekker weer in Antwerpen, zo’n 17 graden. Dus overal korte rokjes te zien 😉

Sexy Spring (rokjesdag) – winkelstraat Antwerpen

Vlakbij het station is ook een heel gedeelte op de schop gegaan. Er wordt flink aan stadsvernieuwing gedaan. En blijkbaar ook een tramverbinding dwars door de winkelstraat. Het oogt allemaal nog wat saai…

Stadsvernieuwing – winkelstraat Antwerpen

Die saaiheid wordt dan af en toe doorbroken door een kunstzinnige moderne lantaarnpaal.

Lantaarnpaal – winkelstraat Antwerpen

Nog een mooi voorbeeld van de combinatie van oud en nieuw:

Reflectie van klassiek in modern – winkelstraat Antwerpen

Uiteindelijk kwamen we bij het station aan. Inmiddels was het flink druk in de stad en op het station. Waar gaan al die mensen toch naar toe?

Station Antwerpen

Binnen in het station kijk je echt je ogen uit! Wat en pracht en praal… Overal waar je kijkt, er is van alles te zien. Zelfs boven je hoofd:

Koepel – Station Antwerpen

Op het perron stond een kunstwerk van een duif. Ik spotte er een mini-versie naast en drukte snel af. Even later kwam er een jongetje dat de kleine duif wegjoeg, dus het was echt een geluk dat ik het beeld kon vangen.

Duifjes, duifjes… – Station Antwerpen

Ik heb eerst een beetje rond gekeken, om te kijken wat ik wilde fotograferen in het station. Van Adrie Kraan kreeg ik een mooie foto van mezelf opgestuurd, waarop ik even op een bankje de omgeving zit op te nemen. Ik vind hem erg mooi, wat een prachtige leegte…

Mezelfie in Station Antwerpen (Foto: Adrie Kraan, bekijk ook eens zijn website www.adriekraan.nl)

Deze vind ik wel fraai, met een verdwijnpunt aan de horizon:

Railway – Station Antwerpen

Wat een mooi station is het toch, de gevel is prachtig, die combi van glas, staal en steen en wat goud dat er blinkt…

Poging tot symmetrie – Station Antwerpen

Tja, en dan komt er zo’n ‘once in a lifetime’ fotomoment voorbij. Een karig geklede madame zit op een bankje met een roze hoedje wat te eten. Ze heeft wat ze in onze contreien ook wel een snoeptafel noemen, het wordt nog maar net bij elkaar gehouden allemaal. Met de groothoeklens kreeg ik haar er nog net op, terwijl ik deed alsof ik de gevel aan het fotograferen was. Ze had niets in de gaten, vermoed ik. Maar ze geeft wel extra kleur aan mijn foto van de dag!

Ze was ‘op tiet’ op het station… – Antwerpen

Nog een laatste blik achterom op de perrons en dan zie je ineens dat die duif wel op een hand lijkt vanaf dit standpunt gezien. Een poging gewaagd het zo te fotograferen dat die hand het dak lijkt vast te houden. Ik vind het wel grappig, een optische illusie…

Zo lijkt de duif wel een hand – Station Antwerpen

In de stationshal scheen het zonlicht prachtig door de ramen van de koepel op de binnengevel:

Prachtig zonlicht – Station Antwerpen

En de laatste foto van het station, nog een keer de koepel. Maar nu in kleur. Wat is de groothoeklens trouwens een fijne lens. Al die details worden zo mooi vastgelegd…

Koepel – Station Antwerpen.

Na een bezoek aan het station liepen we weer terug de winkelstraat in, op zoek naar een leuk restaurantje voor de lunch. Onderweg kwam ik deze stapel stoelen nog tegen. Alsof Paul even wilde laten weten dat hij er ook nog was 🙂

16x aan de liefste herinnerd worden… – winkelstraat Antwerpen

Uiteindelijk hebben we ergens geluncht en daarna hadden we nog even wat vrije tijd om ieder voor zich nog wat te gaan zien. Petra en ik besloten rustig terug te lopen door de straatjes naast de drukke winkelstraat en hebben wat winkeltjes bezocht. We zagen nog een mooie reflectie het zonlicht via de ramen op de straat.

Reflectie van het zonlicht via de ramen op het wegdek – Antwerpen

Uiteindelijk moesten we nog flink haasten om de afgesproken tijd weer bij de auto te zijn. We kwamen een kwartiertje te laat aan, het was toch langer lopen in de Sint Anna tunnel dan we dachten. Maar ik liep ook niet helemaal soepel meer, met een dikke 15.000 stappen op de teller had ik het wel zo’n beetje gehad.

Als afsluiter maakten we nog even een groepsfoto en daarna gingen we weer op weg richting Aalsmeer. Het was een enorm leuke dag. Antwerpen is een mooie stad, maar als je de drukte een beetje wilt vermijden, moet je wel vroeg uit de veren. In de middag kun je echt over de hoofden lopen, zeker als het mooi weer is.

Groepsfoto! (Foto: Henk Vos)