Fototochten, Vakantiefoto's

Openluchtmuseum Ootmarsum

Op 2 juli 2019 gingen we een dagje naar het Openluchtmuseum in Ootmarsum. Het was niet heel groot, maar we hebben er op ons gemak een paar uurtjes rondgelopen. We kregen een apparaatje mee dat bij bepaalde markeringspunten een toelichting gaf op de ruimte waar we op dat moment waren. Zo kwamen we weer heel wat te weten over hoe het leven in Twente geweest was. Ik hou van dit soort musea, met oude ambachten, oude bouwwijzen, oude gewoontes en leuke weetjes. Waar je lekker op eigen tempo rond kunt slenteren en foto’s maken. Ik heb me er dan ook enorm vermaakt en ben een aantal mooie foto’s rijker. Hieronder een selectie.

Het eerste gebouw waar we ingingen bevatte een kleine tentoonstelling met kostuums en er werd een film gepresenteerd. Bij het raam stond een oud weefgetouw. Met al die lijntjes kun je een mooi compositie maken. Misschien is ‘ie ook wel mooi in zwart-wit…

Weefgetouw – Openluchtmuseum Ootmarsum

Er stond ook nog een groot mozaïek in de ruimte, met een voorstelling van hoe het er vroeger uitgezien zou kunnen hebben. De vrouw aan het spinnewiel en de man achter het weefgetouw. Kippies erbij, gezellig hoor.

Mozaïek – Openluchtmuseum Ootmarsum

De gebouwen hadden nog van die oude dakpannen, lekker schots en scheef, geen een hetzelfde. Ik zag er een mooi lijnenspel in.

Mooi lijnenspel in oude dakpannen – Openluchtmuseum Ootmarsum

Er stonden een paar karren opgesteld, eigenlijk geen idee wat het precies voor karren waren, maar er zaten een soort stalen veren aan met een lang uiteinde. Ik hou van die kleine details van roestige, oude, verweerde dingen. En dan die vrolijke verf- en roestkleuren die mooi contrast geven aan elkaar.

Mooi oud ijzer, geen idee waarvan eigenlijk – Openluchtmuseum Ootmarsum

We roken een zoete geur buiten, en het duurde een tijdje voordat we door hadden waar het vandaan kwam. Van de bomen dus. Mooie gele bloesem die heerlijk rook. Geen idee wat voor boom het is, dat kan iemand me vast wel vertellen, ik hoor het graag!

Heerlijk geurende bloesem – Openluchtmuseum Ootmarsum

In een soort boomgaard kwam ik deze vruchten tegen, wat groter dan druiven, ook weer geen idee wat het zijn. Maar ik vond het zonlicht zo mooi door het bladerdak op de vruchten vallen. Echt een zomers plaatje.

Mooi zonnetje op de vruchten – Openluchtmuseum Ootmarsum

De mensen leefden vroeger in een een soort grote stal. In het middengedeelte werd gekookt en werd er ook gedorst. Aan de zijkanten waren dan de slaapgedeeltes en de stal voor de dieren en ook een ruimte waar de melk werd bewaard en kaas werd gemaakt. Er was ook nog een leuk verhaaltje over de balkenhaas. Zo noemden ze de kat, omdat die omhoog klom en over de balken liep. Dus onze Boris is nu Boris de balkenhaas 🙂

Zo woonde men vroeger – Openluchtmuseum Ootmarsum

Het gedeelte waar de melk werd bewaard en waar ook kaas werd gemaakt.

Interieur in de stal – Openluchtmuseum Ootmarsum

De raampjes hadden een apart versiersel aan de buitenkant op de kruising van elke dwarslat.

Versiersels op de stalramen – Openluchtmuseum Ootmarsum

In het gedeelte waar dan de dieren verbleven was een mooie lichtval op dat moment. Het was wel erg donker en ik had geen statief bij me. Geen ideale omstandigheden, maar ik heb er toch een aardig beeld van kunnen maken.

Lichtval in de stal – Openluchtmuseum Ootmarsum

Ik hou erg van dit soort foto’s, mijn oog wordt vaak getrokken naar een bepaalde lichtval of mooi zacht zonlicht dat ergens op valt. Zo kwamen we in een ander huisje, het Klöpkeshoes, ook een mooi tafereeltje tegen, met een spinnewiel.

Spinnewiel in Klupke’s huuske – Openluchtmuseum Ootmarsum

In zo’n huis woonde een ongehuwde vrouw die veel tijd doorbracht met bidden. In de roerige tijden van het christendom riepen zij vanuit hun vrome onderkomen de rooms katholieken op tot het bijwonen van geheime kerkdiensten in de tijd dat Rooms Katholieke kerkdiensten verboden waren. Zij deden dat door op de deuren van woningen te kloppen, vandaar de naam “klöpke” en “klöpkeshoes”.

We kregen ergens anders nog een film te zien over het dagelijks leven van een boerengezin. Zo zag je de boerin roggebrood maken en bakken, en de boer dorsen. Van de overgebleven stro werden bosjes gemaakt, die tussen de dakpannen werden gestopt. Zo werd de kou een beetje buiten gehouden. Van buiten en van binnen zag dat er zo uit:

Stro onder de dakpannen om de kou buiten te houden – Openluchtmuseum Ootmarsum
Stro onder de dakpannen om de kou tegen te houden, van de binnenkant gezien – Openluchtmuseum Ootmarsum

In het gebouw waar de smid was gehuisvest kwam ik nog wat mooie detailplaatjes tegen, waaronder deze, van boorgereedschap.

Boorgereedschap – Openluchtmuseum Ootmarsum

Buiten stond nog een oud wagenwiel. Qua compositie heb ik hier de regel van derden toegepast, die door de zwarte balken en de stenen onderrand eigenlijk al een beetje werd ingevuld. Het groen van het gras geeft weer een mooi contrast met oranje/bruine bakstenen. En die zwarte balken knallen er ook mooi uit.

Wagenwiel – Openluchtmuseum Ootmarsum

Het laatste gebouwtje was een woning, iets huiselijker dan de eerdere stal. Er waren aparte kamers, de woonkamer, slaapkamer, een kinderkamer en al iets van een keuken. In die dagen had elk huis een eigen houten gevelfiguur. Elk huisje had weer een ander figuur.

Elk huisje had vroeger zijn eigen kruisje – Openluchtmuseum Ootmarsum
Gezellige gordijntjes – Openluchtmuseum Ootmarsum
Slaap kindje, slaap – Openluchtmuseum Ootmarsum

En ja, dan kom je in de keuken dan ineens weckpotten met groente tegen, waaronder bonen. Intimi weten dat mijn zus en ik uit principe geen bonen eten. ‘Ons vader’ heeft een groententuin, daar groeit van alles in. Toen we nog thuis woonden kregen we zomers heel veel bonen te eten. En ’s winters ging dat nog even door vanuit de vriezer. Ergens zijn we een keer in staking gegaan, we hebben de bonen afgezworen. Dus als we ze ergens tegenkomen, dan is dat natuurlijk een fotomomentje waard. Zolang we ze maar niet hoeven te eten….

Ehm nee, wij bidden niet voor grüne bonen – Openluchtmuseum Ootmarsum

Nou, dit was een kleine selectie uit de foto’s die ik in het museum heb gemaakt met de spiegelreflexcamera. Er zitten weer hele mooie bij, ik ben erg blij met deze ‘oogst’. Het helpt ook wel als je rustig de tijd hebt om rond te kijken en foto’s te maken. Als je met een rondleiding mee gaat, dan heb je daar vaak de tijd niet voor. En je gaat dan ook niet zo snel meer terug na de rondleiding omdat je iets eigenlijk al gezien hebt. Dus de opzet van dit museum is ideaal voor een fototocht. En je komt door middel van dat apparaatje met geluidsfragmenten en de filmpjes in bepaalde gebouwen toch heel veel te weten over het leven van vroeger in Twente.

Al met al dus een aanrader, dit museum. Er zit ook nog een restaurant naast waar je lekker even op het terras kunt zitten en wat kunt eten. Ook staat er nog een bierbrouwerij op het terrein, maar daar zijn we niet geweest. In het museumwinkeltje verkopen ze wel bier van die brouwerij. Voor meer informatie over het museum, zie https://openluchtmuseumootmarsum.nl

Fototochten

Dagje Delfshaven

Op 4 mei ben ik met Fotogroep Aalsmeer naar Delfshaven geweest. Dit dagje stond eigenlijk al eerder gepland, maar ging destijds niet door vanwege het slechte weer. Dus vandaag in de herkansing. Het was een mooie dag voor een fototocht. Een blauwe lucht met wat witte wolken, af en toe een wat dreigender wolk er tussen. Gelukkig bleef het overwegend bij dreigend en viel er geen regen uit.

We begonnen de dag met een kopje koffie. Reisleiders Henk en Ton deelden ondertussen de routekaartjes uit en we kregen wat info over de te lopen route. En niet veel later gingen we dan op pad. Delfshaven is een wijk van Rotterdam met nog veel mooie oude pandjes, maar ook heel veel nieuwbouw. Ook worden oude industriële panden herbestemd als woonhuizen. Onderstaande foto is hier een mooi voorbeeld van.

Omgeving Schiehaven – Delfshaven

Het lijken wel kleine duiventilletjes aan de gevel, maar het zijn een soort schuurtjes. Heel apart. We liepen over de Sint Jakobskade richting Müllerhoofd. Daar hadden we aan de overkant zicht op de SS Rotterdam. Er hingen wat dreigende wolken boven. De rood witte paal stond markant in beeld en geeft wat kleur aan de wat saaie skyline:

Zicht op de SS Rotterdam – Delfshaven

Ik maakte even een selfie met de SS Rotterdam op de achtergrond, voor het thuisfront. Je ziet Adrie er ook op staan, die maakte weer een foto van mij, maar indirect dus ook een selfie van zichzelf. Op dat moment was het me niet opgevallen. Later kreeg ik de foto via de e-mail en zag ik het ook op mijn eigen foto. Des te leuker om hier de collage te laten zien. Grappig!

Selfie in een selfie

Daarna liepen we verder over de Müllerkade, waar we aan de overkant de Euromast zagen staan. Er waren een paar mensen aan het abseilen. Het waaide flink, maar ze gingen toch de sprong wagen. Mij niet gezien, brrrr.

Abseilen van de Euromast – Delfshaven

In de omgeving van de Grote Parksluis zag ik een mooie reflectie van de lucht in een oud gebouw. In de omgeving werd druk gebouwd, zoals je op de foto ook kunt zien.

Reflectie in de ramen – Delfshaven

In diezelfde omgeving was een druk kruispunt. Er lopen enorm veel lijnen door het beeld heen, de ramen, de bovenleidingen, de tramrails. En weer de reflectie van de lucht in de ramen. En zowaar ook nog een paar groene ‘zuilen’ tussen al het steen en beton.

Druk kruispunt – Delfshaven

We kwamen nu in de buurt van de Coolhaven, waar we eigenlijk een beetje omheen liepen, over de kade. Ik was blij dat ik mijn winterjas had aangetrokken, want er stond een straffe wind. Wel mooi wonen hier aan het water. Er komen nog aardig wat pandjes bij, zo te zien.

Er wordt volop gebouwd – Delfshaven

In bovenstaande foto zie je onder het tweede gebouw van links een paar betonnen pilaren in V-vorm. Deze heb ik nog van dichtbij gefotografeerd, een mooi doorkijkje. Ik wilde hem voor 5 mei gebruiken (de V van Victory, Vrijheid). Ik hou van de die bepaalde vorm van symmetrie. En ook het groen in de omgeving van steen en beton.

de V van Vier mei en Vijf mei Vrijheid – Delfshaven

Vanaf de Coolhaven heb je ook mooi zicht op de Euromast:

Zicht op de Euromast – Delfshaven

In de Rochussenstraat kwamen we nog een bijzonder grote bloempot tegen. Wel leuk gedaan! Ik heb even gewacht tot er wat mensen bij liepen, dan zie je ook meteen hoe groot die bloempot is.

Potje natuur – Delfshaven

We liepen de brug over, leuk hek trouwens, een mooi sfeerplaatje. De bomen zijn aan het uitlopen, weer lekker fris groen langs de kade. En er kwam net iemand aanlopen, wat de foto iets meer dynamiek geeft. Dat ze een tas van de Action droeg is dan wel een kadootje, toch een een actiefoto 😉

And…. Action! – Delfshaven

Hierna was het tijd voor de lunch in een bruin cafeetje, De Ooievaar. Het was gelijk vol toen we binnen zaten, maar het was er gezellig en warm. Eerst maar een heerlijk kopje thee om een beetje op te warmen…

Lunchtijd in de Ooievaar – Delfshaven

En natuurlijk wilden mijn fotovriendinnetjes Marlien, Ria en Petra even poseren na de lunch:

Fotodinnetjes – Delfshaven

We liepen nu verder via de Voorstraat richting de Voorhaven en de omgeving van de Aelbrechtskolk. Een pittoreske omgeving met oude pandjes.

Voorstraat – Delfshaven

We zijn ook in de Oude of Pelgrimvaderskerk geweest, waar we een film te zien kregen over de geschiedenis. Ik zag ook nog een glas in lood raamhanger waarop Wilnis en Bodegraven voorkwamen met oude jaartallen.

Glas in lood raam – Pelgrimvaderskerk

In de kerk zelf was een prachtige lichtval van de zon op de stoelen te zien:

Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven
Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven
Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven

Wat een mooie kerk is dit toch. Er lagen trouwens ook nog mooie oude bijbels. Het was een beetje donker, maar ik heb toch een foto kunnen maken er van.

Bijbel in Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven

Het werd tijd om verder te lopen. In het straatje waar Piet Heyn is geboren vond ik dit doorkijkje naar de toren met het carillion van de Pelgrimsvaderkerk.

Toren van de Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven

Ook zag ik er een fiets staan met een apart spatbord. Fraai lijnenspel weer…

Creatief spatbord – Delfshaven

Even verderop kon je onder de brug lopen. Hier had je vanaf een vlonder nog een leuk doorkijkje, je ziet hier de Aelbrechtskolk met allerlei historische schepen links.

Under the bridge – Delfshaven

Boven op de brug zag het er weer iets anders uit:

Aelbrechtskolk – Delfshaven

Als je je omdraaide op de brug dan zag je nog een molen staan. Ik ben er verder niet naar toe gelopen, vanwege tijdgebrek.

Molen – Delfshaven

Nog wat mooie oude pandjes en oude gevelstenen:

Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven
Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven
Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven
Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven
Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven
Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven

Nog een laatste blik op de Pelgrimvaderskerk, het werd tijd om naar het verzamelpunt te lopen en weer richting de auto’s te wandelen. De lucht was nu ook niet meer zo blauw en we kregen al snel een hagelbui op ons hoofd. Gelukkig konden we even schuilen onder de grote kastanjebomen in de Voorstraat.

Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven

Het was nog een wachten totdat iedereen er was en we zo zoetjes aan weer naar de auto’s gingen. Maar eerst hebben we nog even de traditionele groepsfoto gemaakt. Leuk voor op de website van de Fotogroep, maar ook een leuke herinnering aan een leuke uitgaansdag!

Delegatie Fotogroep Aalsmeer – Voorstraat Delfshaven
Fototochten

Effe kieken in Antwerpen!

Op 30 maart ben ik met een aantal leden van Fotogroep Aalsmeer een dagje naar Antwerpen geweest. We vertrokken in alle vroegte en waren er dan ook al lekker vroeg. En we troffen het, het werd deze dag prachtig mooi weer!

We parkeerden aan de overkant van de Schelde, bij de ingang van de Sint Anna tunnel was een grote parkeerplaats, waar je voor een schappelijk bedrag een dag kon parkeren. We moesten dan alleen een kwartiertje in een tunnel lopen. Het was even wachten op de andere twee auto’s, dus we gingen op zoek naar een koffietentje. Helaas was alles nog dicht of wegens omstandigheden gesloten. Dan maar een beetje in het zonnetje het plein verkennen. en prompt al de eerste foto gemaakt, een rijtje huurfietsen stond daar mooi in het ochtendzonnetje. Een typische foto met herhaling/ritme er in.

Herhaling in huurfietsen – Antwerpen

Er zit een mooi lijnenspel in, naar rechtsboven.
Niet veel later arriveerde de rest ook en gingen we met de lift naar beneden, de Sint Anna tunnel in. Het was nog best een eindje lopen en de fietsers raasden om ons heen. Maar al kletsend en fotograferend ben je er eigenlijk doorheen voor je het weet.

Tunnelvisie (Sint Anna tunnel) – Antwerpen

Doordat we met de lift naar beneden waren gegaan, hebben we de nog authentieke houten roltrap in het begin gemist, maar aan de andere kant van de tunnel was er nog zo een. Je rook weliswaar de smerige diesellucht, maar wat leuk dat ze zoiets in stand houden. Het leverde toch ook weer mooie plaatjes op:

Nog werkende authentieke houten roltrap – Antwerpen (St Anna tunnel)
Nog werkende authentieke houten roltrap – Antwerpen (St Anna tunnel)
Nog werkende authentieke houten roltrap – Antwerpen (St. Anna tunnel)
Nog werkende authentieke houten roltrap – Antwerpen (St Anna tunnel)

Eenmaal uit de tunnel liepen we heerlijk in het lentezonnetje richting de Grote Markt, waar we koffie zouden gaan drinken. Het was eigenlijk nog best rustig in de straatjes. Aan het eind van de middag kon je hier over de hoofden lopen en zaten de terrassen vol:

Voorjaar! – Antwerpen

Zo her en der kwamen we bananen op de gevels tegen:

Bananaaaaa! – Antwerpen

Persoonlijk vond ik het raar dat ze dit op die mooie oude steentjes spuiten. Het bleek iets met Andy Warhol te maken te hebben. Rare jongens, die Belgen 😉
In een winkeltje kwam ik twee futuristische etalagepoppen tegen. Dan mis je toch een beetje een vriendelijk paspoppengezicht…

Aliens in fashion – Antwerpen

Bij een slagerij hingen allerlei lichtbollen boven de ingang. Daar kon ik in veelvoud nog ene miniselfie van maken. Als je heeeeel goed kijkt zie je me staan.

Selfie in meervoud – Antwerpen

Op de Grote Markt aangekomen was het dan eindelijk tijd voor die welverdiende koffie en pitstop op het terras. We hebben linksonder heerlijk in het zonnetje genoten van ons warme drankje. Ondertussen waren er ook plattegrondjes bij het toeristeninfopunt gehaald en even later konden we op fototocht.

Grote Markt – Antwerpen

Op de Grote Markt was genoeg te zien, ondanks dat het nog niet zo heel druk was. Zo kon ik even rustig de gevels bekijken en daar bleek heel wat (oud) goud te blinken:

Detail gebouw aan de Grote Markt – Antwerpen

Er waren een paar mannen aan het midgetgolfen en je kon er goed oefenen met straatfotografie. Er liepen best aparte types op het plein rond. Zoals deze reisleidster, in afwachting van haar groep:

Reisleidster (Grote Markt) – Antwerpen

Of deze ‘alto’s voor Balto’s’, de achterste figuur met gat in zijn oorlel trekt door het witte jasje en de zon er op nog eens extra de aandacht:

De alto’s voor Balto’s (Grote Markt) – Antwerpen

Het grote gebouw stond helemaal in de steigers, weliswaar met een soort fotodoek van hoe het normaal gesproken uitzag. Op de foto hieronder gaat het niet zozeer daar om, maar meer om de twee dames die zo heerlijk van het zonnetje zitten te genieten:

Zonaanbidsters (Grote Markt) – Antwerpen

De terrasjes zaten nog helemaal niet vol, maar dat levert dan wel weer wat leuke sfeer(loze) plaatjes op:

In afwachting van de toeristen (Grote Markt) – Antwerpen
Terrasje pakken? (Grote Markt) – Antwerpen

En nog maar wat gevelkiekjes:

Detail gevel (Grote Markt) – Antwerpen
Goud op de gevel (Grote Markt) – Antwerpen

En natuurlijk mag een foto van de Onze-Lieve-Vrouwekerktoren niet ontbreken! Ik mikte het precies zo uit dat de zon door de toren heen scheen. Met een groot diafragmagetal zorgde ik er voor dat de zon van die mooie zonnestraaltjes kreeg. Ik had wel enorm veel tegenlicht, maar met Lightroom kon ik de schaduwen toch nog aardig ophalen.

Onze-Lieve-Vrouwenkathedraal – Antwerpen

Ik kocht samen met Petra nog wat kaartjes als verrassing voor het thuisfront. Toch wel leuk om te doen.

We postten ook nog even een kaartje naar de achterblijvers in Nederland – Grote Markt Antwerpen (Foto: Petra van Dijk)

Daarna verzamelden we weer op het plein en liepen we gezamenlijk richting de Groenplaats. Daar kwam ik dit kekke winkeltje nog tegen. Grappig die naam (Moet just niks) en die poppekoppies met petjes, zonnebril en sjaal is een vrolijk gezicht.

Moet just niks, kekke petjes – Antwerpen

Zo langzamerhand werd het ook al wat drukker. Her en der zag je groepen met zo’n welbekende reisleidster met paraplu of stok met zakdoek in onderstaande geval. Ik vond dat, samen met de teksten op de gevel, echt zo’n typisch toeristisch tafereeltje.

We liepen langs de kerk richting de Groenplaats, bij de kerk troffen we nog deze bronzen beeldengroep aan bij de Handschoenmarkt. Deze beeldengroep is ter ere van Jan en Pieter Appelmans. Jan Appelmans was één van de architecten van de OLV kerk (verantwoordelijk voor het koor) en zijn zoon Pieter heeft zijn werk voortgezet.

Bronzen beeldengroep – Antwerpen

Even verderop werden de stoeltjes en tafels van de terrasjes buiten gezet en de tafels gezellig gedekt. Bij een Italiaans restaurant stonden de stoeltjes in volgorde van de Italiaanse vlag.

Terrasstoeltjes in de kleuren van de Italiaanse vlag – Antwerpen

Uiteindelijk kwamen op de Groenplaats terecht, waar we mooi uitzicht hadden op de OLV Kerk, maar nu fijn met de zon in de rug. Het leverde weer mooie plaatjes op, mede dankzij de strakke blauwe lucht.

Kerktoren – Antwerpen
Zicht vanaf de Groenplaats – Antwerpen

Op een gevel zag ik nog een aparte reflectie van zonlicht, waarschijnlijk van de etalageruiten aan de overkant:

Lichtvlekken op de muur (omgeving Groenplaats) – Antwerpen

En nog een wat abstracte foto van een buitenreclame aan de gevel van een apotheek o.i.d.:

Abstracte buitenreclame – Antwerpen

Daarna liepen we de winkelstraat in richting het station. Zo rustig als het in de omgeving van de Grote Markt was, zo druk was het in de winkelstraat. Ook hier heb ik heel wat foto’s gemaakt….

Smiley! – winkelstraat Antwerpen

Dat je in een drukke winkelstraat toch alles om je heen kunt vergeten is best knap:

Alleen aandacht voor haar telefoon – winkelstraat Antwerpen

Ik ben ook nog even the Chocolate Line in gelopen, een chocoladewinkel, waar je ook even een kijkje in de keuken kan nemen. Er stond een enorme chocokikkerprins. Maar niet om op te eten 😉

Een zoen van de Chocokikkerprins! – winkelstraat Antwerpen

Voor Pasen hadden ze ook nog een leuk tafereel gemaakt, helemaal van chocolade. Echt heel leuk gedaan.

Chocoladetafereel in paassfeer – winkelstraat Antwerpen

Etalages zijn altijd een dankbaar fotografie onderwerp. Winkelstraat de Meir heeft er genoeg!

Echt HEMA! – winkelstraat Antwerpen
Zonnige etalage – winkelstraat Antwerpen

Soms krijgt een saaie muur ineens een moderne bestemming. Apart, zo tussen de oude gebouwen in.

Muurschildering – winkelstraat Antwerpen
Ballonfiguurtjes – winkelstraat Antwerpen
Lente in de Rituals – winkelstraat Antwerpen
H&M entree – winkelstraat Antwerpen
Reflectie- winkelstraat Antwerpen

Het was echt lekker weer in Antwerpen, zo’n 17 graden. Dus overal korte rokjes te zien 😉

Sexy Spring (rokjesdag) – winkelstraat Antwerpen

Vlakbij het station is ook een heel gedeelte op de schop gegaan. Er wordt flink aan stadsvernieuwing gedaan. En blijkbaar ook een tramverbinding dwars door de winkelstraat. Het oogt allemaal nog wat saai…

Stadsvernieuwing – winkelstraat Antwerpen

Die saaiheid wordt dan af en toe doorbroken door een kunstzinnige moderne lantaarnpaal.

Lantaarnpaal – winkelstraat Antwerpen

Nog een mooi voorbeeld van de combinatie van oud en nieuw:

Reflectie van klassiek in modern – winkelstraat Antwerpen

Uiteindelijk kwamen we bij het station aan. Inmiddels was het flink druk in de stad en op het station. Waar gaan al die mensen toch naar toe?

Station Antwerpen

Binnen in het station kijk je echt je ogen uit! Wat en pracht en praal… Overal waar je kijkt, er is van alles te zien. Zelfs boven je hoofd:

Koepel – Station Antwerpen

Op het perron stond een kunstwerk van een duif. Ik spotte er een mini-versie naast en drukte snel af. Even later kwam er een jongetje dat de kleine duif wegjoeg, dus het was echt een geluk dat ik het beeld kon vangen.

Duifjes, duifjes… – Station Antwerpen

Ik heb eerst een beetje rond gekeken, om te kijken wat ik wilde fotograferen in het station. Van Adrie Kraan kreeg ik een mooie foto van mezelf opgestuurd, waarop ik even op een bankje de omgeving zit op te nemen. Ik vind hem erg mooi, wat een prachtige leegte…

Mezelfie in Station Antwerpen (Foto: Adrie Kraan, bekijk ook eens zijn website www.adriekraan.nl)

Deze vind ik wel fraai, met een verdwijnpunt aan de horizon:

Railway – Station Antwerpen

Wat een mooi station is het toch, de gevel is prachtig, die combi van glas, staal en steen en wat goud dat er blinkt…

Poging tot symmetrie – Station Antwerpen

Tja, en dan komt er zo’n ‘once in a lifetime’ fotomoment voorbij. Een karig geklede madame zit op een bankje met een roze hoedje wat te eten. Ze heeft wat ze in onze contreien ook wel een snoeptafel noemen, het wordt nog maar net bij elkaar gehouden allemaal. Met de groothoeklens kreeg ik haar er nog net op, terwijl ik deed alsof ik de gevel aan het fotograferen was. Ze had niets in de gaten, vermoed ik. Maar ze geeft wel extra kleur aan mijn foto van de dag!

Ze was ‘op tiet’ op het station… – Antwerpen

Nog een laatste blik achterom op de perrons en dan zie je ineens dat die duif wel op een hand lijkt vanaf dit standpunt gezien. Een poging gewaagd het zo te fotograferen dat die hand het dak lijkt vast te houden. Ik vind het wel grappig, een optische illusie…

Zo lijkt de duif wel een hand – Station Antwerpen

In de stationshal scheen het zonlicht prachtig door de ramen van de koepel op de binnengevel:

Prachtig zonlicht – Station Antwerpen

En de laatste foto van het station, nog een keer de koepel. Maar nu in kleur. Wat is de groothoeklens trouwens een fijne lens. Al die details worden zo mooi vastgelegd…

Koepel – Station Antwerpen.

Na een bezoek aan het station liepen we weer terug de winkelstraat in, op zoek naar een leuk restaurantje voor de lunch. Onderweg kwam ik deze stapel stoelen nog tegen. Alsof Paul even wilde laten weten dat hij er ook nog was 🙂

16x aan de liefste herinnerd worden… – winkelstraat Antwerpen

Uiteindelijk hebben we ergens geluncht en daarna hadden we nog even wat vrije tijd om ieder voor zich nog wat te gaan zien. Petra en ik besloten rustig terug te lopen door de straatjes naast de drukke winkelstraat en hebben wat winkeltjes bezocht. We zagen nog een mooie reflectie het zonlicht via de ramen op de straat.

Reflectie van het zonlicht via de ramen op het wegdek – Antwerpen

Uiteindelijk moesten we nog flink haasten om de afgesproken tijd weer bij de auto te zijn. We kwamen een kwartiertje te laat aan, het was toch langer lopen in de Sint Anna tunnel dan we dachten. Maar ik liep ook niet helemaal soepel meer, met een dikke 15.000 stappen op de teller had ik het wel zo’n beetje gehad.

Als afsluiter maakten we nog even een groepsfoto en daarna gingen we weer op weg richting Aalsmeer. Het was een enorm leuke dag. Antwerpen is een mooie stad, maar als je de drukte een beetje wilt vermijden, moet je wel vroeg uit de veren. In de middag kun je echt over de hoofden lopen, zeker als het mooi weer is.

Groepsfoto! (Foto: Henk Vos)
Fototochten

Dagje Amersfoort

Zaterdag 9 maart ging ik op fototocht naar Amersfoort, met Fotogroep Nieuw Perspectief. Ik was al eens eerder naar Amersfoort geweest, met Fotogroep Aalsmeer, maar die dag heb ik zo weinig foto’s gemaakt omdat het toen bijna de hele dag regende. Vandaag dus de herkansing, en hoe! Het was niet supermooi weer, maar wel droog, pas later op de middag werd er regen voorspeld. We begonnen met koffie/thee bij Downeys, een restaurant wat wordt gerund door werknemers met een verstandelijke beperking. Een leuke zaak met een enthousiaste bediening, absolute aanrader, mocht je een keer naar Amersfoort gaan.

Na de thee gingen we op pad. Ik had een aantal locaties op mijn stadsplan aangekruist die ik wilde gaan fotograferen. Ik begon bij de Kamperbinnenpoort. Hij ging er maar net op (met de groothoeklens genomen trouwens), maar het was onmogelijk om geen mensen op de foto te krijgen. Om de haverklap fietsers, scooters en auto’s vanaf mijn standpunt. En dan ook nog een heel lelijk uitklapbord links voor de poort. Ik bedacht dat ik er een fietser o.i.d. voor moest zien te krijgen, maar die wilde ik dan niet scherp in beeld. Dus met een zo lang als mogelijke sluitertijd kreeg ik uiteindelijk voor elkaar, de dame in kwestie fietste mooi richting de poort, net voor het lelijke bord. En zo krijgt het beeld meteen wat dynamiek, je wordt als het ware de poort binnengezogen. En door de poort zie je in de verte trouwens ook nog de Onze Lieve Vrouwetoren.

Kamerperbinnenpoort – Amersfoort

De rest van de groep ging de poort door, maar ik wilde graag naar het Hofje de Armen de Poth. Ik had er wat over gelezen op Wikipedia en het leek me wel leuk er even te gaan kijken. Het was er lekker rustig, maar het oogde allemaal wel een beetje saai, zonder blaadjes aan de bomen en de dorre beukenhaagjes. Maar ik heb er een paar mooie HDR foto’s kunnen maken, ondanks de harde wind.

Hofje de Armen de Poth – Amersfoort

De lucht was trouwens al flink dicht aan het trekken met wolken, zoals je ziet. Toch geeft dat best een mooi effect, een beetje een dreigende lucht. Hieronder nog een foto van de kapel. Een schril contrast met de modernere huizen op de achtergrond. De knoestige boom en de lantaarn vond ik er wel weer mooi bij passen.

Kapel Hofje de Armen de Poth – Amersfoort

Na de rust van het hofje wandelde ik verder richting theater de Flint. Op zich was er niets te beleven, maar ik wandelde er even om heen. Bij de achteringang vond ik een bijna symmetrisch plaatje. Toch wel bijzonder in zijn lelijkheid.

Symmetrie (omgeving theater Flint) – Amersfoort

Daarna kwam ik bij de ingang tegenover de parkeergarage nog een soort kroonluchter van kerstlampjes tegen, die in een soort glazen koepel hingen. Het was even puzzelen om alleen maar lucht te zien te krijgen, en geen delen van gebouwen. Maar dan krijg je ook wat:

‘Kroonluchter’ bij ingang theater Flint – Amersfoort

Het beeld leende zich goed voor zwart-wit. Ben benieuwd hoe dit er ’s avonds uit ziet met de lampjes aan… Ik wandelde nog verder om het theater heen en vond aan de achterkant bij het water nog een mooie vlakverdeling in goudgeel/bruin. En heel veel elementen met lijnen naar boven, bomen, lantaarnpalen. Ergens is het lelijk, maar ergens boeide het mee ook wel.

Achterkant theater Flint – Amersfoort

Even verder keek ik weer terug richting de parkeergarage en daar zag ik een mooi lentesfeerbeeld; de krokussen staan al in het groene gras, er komen wat blaadjes aan de bomen en een stelletje loopt hand in hand van mij weg. Idyllisch.

Krokussen! (omgeving theater Flint) – Amersfoort

Zodra ik me omdraaide zag ik aan de overkant een electriciteitshuisje o.i.d. staan in het gras. Ik weet niet waarom ik er toch een foto van maakte, zo bijzonder is het niet, maar thuis op de computer zag ik er toch een aardige compositie in, met huizenrij, de kronkelpaadjes en de oude muur die achter het huisje lijken te verdwijnen.

Stroomhuisje (omgeving theater Flint) – Amersfoort

Hierna liep ik verder richting de Koppelpoort, maar onderweg daar naar toe kwam ik natuurlijk nog van alles tegen. Ook kwam ik er achter dat ik de lunchafspraak met de rest van de groep al gemist had, oeps. Helemaal de tijd vergeten! Dan zelf maar even een pitstop, bij Kafe van Zanten. Ik herkende het nog van het vorige bezoek, toen hebben we hier ook geluncht en dankbaar geschuild voor de regen. Nu stond het terras er heel uitnodigend bij met vrolijke bloembakken met voorjaarsbloembollen. Daar word je toch blij van?

Kafe van Zanten – Amersfoort

Ik heb er een heerlijk broodje oude kaas gegeten met een cappuccino. Voor ik weer op weg ging heb ik de groothoeklens gewisseld voor de zoomlens (18-70mm), omdat ik het toch wel een beperking vond om geen leuke details te kunnen fotograferen. Dus vanaf dit punt was ik weer wat flexibeler. En vol goede moed op weg naar wat toch wel het mooiste is wat Amersfoort te bieden heeft, al zeg ik het zelf, de Koppelpoort. Maar eerst kwam ik langs Museum Flehite, een vrolijk gebouw met witte steentjes in de gevel en rode luiken. Ik vond een grappige manier om het in beeld te brengen:

toegangspoort Museum Flehite – Amersfoort

Ik ben er verder niet binnen geweest, want ik had nog zoveel op mijn foto-te-maken-lijstje staan. Heb ik nog eens een reden om terug te komen… Even verderop maakte ik op een bruggetje tussen Grote Spui en Kleine Spui nog deze foto, waarop je meer van het Flehite ziet:

Zicht op Museum Flehite – Amersfoort

Achter mij ligt dan al de Koppelpoort, maar de achterkant was niet zo indrukwekkend, dus ik liep er doorheen. Vanaf een brug over de Eemhaven liep ik een rondje, zodat ik de Koppelpoort van een afstand er helemaal op zou kunnen krijgen. Er kwam echter net een trein achter me langs en ik probeerde hier snel een foto van te maken, met een beetje meetrekken. Hoe ik het gedaan heb weet ik niet, maar het midden, waar twee treinstellen aan elkaar zijn gekoppeld, zit er scherpte in de foto en de rest niet. Heel bijzonder…

Trein (omgeving Eemhuis) – Amersfoort

Aan de overkant van de spoorbrug daalde ik nog even af naar beneden, onder de brug. Geen idee of er wat te zien zou zijn, maar ik was even nieuwsgierig. Ik maakte een foto van de pilaren. Niet heel spectaculair, maar ze hadden leuke vormen en de boogjes van de spoorbrug zijn speels en in harmonie met de golfjes in het water. Ook de lichtval in het water vond ik mooi. Eenzelfde soort foto maakte ik later aan de andere kant van het water, maar dan in zwart-wit (zie verderop).

Onder de spoorbrug (Eemhaven) – Amersfoort

En de afdaling was meer dan de moeite waard, want toen ik de trap weer op liep zag ik dit:

Zicht op de Koppelpoort – Amersfoort

Dat was dus niet voor niets geweest. Nu dan toch maar de Koppelpoort op de foto gezet, wat een prachtige oude poort is dit! Als je goed kijkt zie je links de Onze Lieve Vrouwetoren ook nog.

Koppelpoort (zicht vanaf Eemhaven) – Amersfoort

Hier nog een detail van de kleinere zijpoort, met de sluis/waterval die zorgt voor het witte schuim in bovenstaande foto:

Zijkant Koppelpoort – Amersfoort

Ik liep verder onder de zijpoort door en gelijk rechts achter de poort weer terug naar de andere kant van de poort. Ik wilde namelijk nog even naar het Eemplein, waar modernere gebouwen staan. Dus vanaf de andere kant maakte ik nog wat foto’s van de Koppelpoort, voordat ik daar onder de spoorbrug naar het nieuwe gedeelte zou lopen.

Koppelpoort – Amersfoort
Koppelpoort, genomen vanonder de spoorbrug – Amersfoort

Onder de brug maakte ik ongeveer dezelfde foto van de pilaren als aan de overkant, maar deze heb ik nu naar zwart-wit omgezet:

Onder de spoorbrug (Eemhaven) in zwart wit – Amersfoort

Dat heeft toch ook wel wat. Ik liep nog wat verder en daar kwam ik toch wel zo iets bijzonders tegen! Er hing een soort kroonluchter aan het rooster wat tussen de twee spoorbruggen ligt. In de muren van de tunnel zaten lichtbalkjes met verschillende lampjes, die steeds van kleur wisselden, van groen naar rood. Vanaf het voetpad van onder de brug zag dat er zo uit:

Kroonluchter onder de spoorbrug (Eemhaven) – Amersfoort

Ik was zo verrast hierdoor, ik liep nog even naar het water toe (je ziet hierboven net niet de kademuur die ik heb weg gecropt omdat deze onscherp was vanwege de focus op de achterwand). En daar maakte ik de voor mij toch wel foto van de dag:

Kroonluchter onder de spoorbrug (Eemhaven) – Amersfoort

Wat ben ik blij met deze foto! De bijna perfecte symmetrie, de lichtreflectie in het golvende water, ik vind het zo mooi. Dit is (voor intimi) toch wel de 5-sterren foto van de dag!

Totaal onder de indruk liep ik verder het Eemplein, waar weer een nieuwe verrassing wachtte, het Eemhuis, een supermodern gebouw, met uitstekende bouwdelen met halve bollen er op. Knap als je zoiets kunt bedenken. Een feest qua lijnenspel, deze keer geen enkele symmetrie in te ontdekken, heerlijk speels. En mooie kleuren en schaduwwerking. Heel apart.

Eemhuis – Amersfoort
Eemhuis – Amersfoort

Bij de foto hierboven speelde ik nog wat met de diverse zwart-wit instellingen in Lightroom, ik vond deze wel apart, zwart-wit met twee kleuren.

Het werd zo zoetjes aan tijd om terug richting auto te gaan, om drie uur voorspelde buienradar een flinke hoosbui en af en toe vielen er al wat kleine spetters. Dus snel richting Onze Lieve Vrouwetoren! Deze foto maakte ik vanaf de Lange gracht, denk ik. Twee torens op 1 foto, het kon niet op vandaag.

Zicht op de Onze Lieve Vrouwetoren – Amersfoort

En even verderop in de Breestraat maakte ik nog een foto. Er staan onderin nog twee mensen onder een parapluutje te kletsen. Steken leuk af in het blauw.

Onze Lieve Vrouwetoren – Amersfoort

Om dan uiteindelijk dan toch bij die toren uit te komen. Dat krijg je er dan nooit helemaal op, maar ik deed een poging, snel, want het begon te spetteren. Toch wel indrukwekkend. Hoe hebben ze zoiets gebouwd zonder hijskranen e.d., vraag ik me wel eens af.

Onze Lieve Vrouwetoren – Amersfoort

Ik wilde tot slot nog naar de Zuidsingel, vanaf daar zou er nog een mooi doorkijkje zijn op de Onze Lieve Vrouwetoren. Maar eerst kwam ik nog op de Varkensmarkt. Daar in de buurt stond voor een café nog een oude motor. Ik ging nog even door de knieën en pakte nog een stukje straatbeeld mee en wachtte op een tegemoetkomende fietser. Toch een net wat interessanter beeld van zo’n statisch ding. Geen idee of ie daar voor de sier stond of dat hij nog echt kon rijden. Het zadel zag er niet echt comfy uit, in ieder geval.

Omgeving Varkensmarkt – Amersfoort

Op de Zuidsingel vond ik dan het zogenaamde doorkijkje, een mooi oud huis ook weer. Geen idee of dit ook zo ’n ‘muurhuis’ is. Dat stukje is het enige dat ik niet heb gezien geloof ik. Daar moet ik nog een keertje voor terug. Misschien van de zomervakantie nog eens samen met Paul. Kunnen we meteen even het Mondriaanhuis mee pakken, dat staat links achter de huizen verscholen.

Omgeving Zuidsingel – Amersfoort

Ik liep nog een paar passen verder en toen zag ik dus het doorkijkje met het zicht op de Onze Lieve Vrouwetoren, de tip die ik op internet vond met fotolocaties. De lantaarn vond ik wel mooi er bij.

Zicht op de Onze Lieve Vrouwetoren vanaf de Kortegracht – Amersfoort

En dat is ook de laatste foto die ik deze dag gemaakt heb van Amersfoort. Ik zag op buienradar dat er een flinke bui aan zou komen en besloot richting de auto te gaan. En onderweg naar huis barstte het inderdaad in alle hevigheid los. Maar het was wel een mooie fototocht, met heel veel prachtige plaatjes rijker ging ik naar huis. Ik ben benieuwd wat er op de bespreekavond te zien zal zijn, we waren er met zestien mensen, dus ik hoop op veel variatie.

Amersfoort heeft op fotografisch gebied zeker heel veel te bieden. Toch miste ik nog een beetje het groen aan de bomen. Wellicht is Amersfoort in de zomer nog net iets pittoresker voor sommige plekjes. Bij het Grote Spui en Kleine Spui was het desondanks een voordeel dat er nog geen blad aan de bomen zat, want anders zag je niets meer van het straatbeeld, vanaf museum Flehite gezien. En ook de kapel aan het Hofje de Armen de Poth had ik waarschijnlijk niet in zijn geheel op de foto kunnen krijgen als de boom in blad staat. Dus elk jaargetijde heeft zijn charme.

Ik ga er zeker nog eens heen, maar dan iets meer relaxt, gewoon de toerist uit hangen, terrasje pakken, museum bezoeken, beetje winkelen, die muurhuizen bekijken. Ja, Amersfoort heeft echt een hoop te bieden!

Fototochten

De bak in!

Zaterdag 2 februari bezochten we met ruim 20 fotografen van twee fotoclubs de Bijlmerbajes. Deze gevangenis wordt binnenkort grotendeels gesloopt, maar tot het zover is vinden er nog allerlei activiteiten plaats in gedeeltes van de bajes. Zo is er een restaurant dat wordt gerund door vluchtelingen, er is (hoe hilarisch) een escaperoom, een boksschool en er worden dus ook rondleidingen gegeven. En vanuit de twee fotoclubs was er voldoende animo voor een kijkje (en kiekjes) in deze gevangenis dat we zelfs een privé-rondleiding konden boeken. Zo hoopten we ook wat meer tijd voor fotografie te krijgen. Met een gewone rondleiding is dat maar afwachten.

Ik ben er in mijn studententijd zo vaak met de metro langs gereden, maar eigenlijk nooit er bij stilgestaan hoe het leven in deze gevangenis moest zijn geweest. Maar deze dag kregen we dus een uniek kijkje in de Bijlmerbajes. De groep werd in tweeën gesplitst en verdeeld over de gidsen. We zouden niet dezelfde route lopen, dus dat zou in ieder geval betekenen dat we niet allemaal dezelfde foto’s zouden hebben. Wel zo leuk. We bleken geluk te hebben dat de liften nog werkten, want daardoor kregen we een unieke rondleiding naar de bovenste verdieping, iets wat normaal gesproken niet mogelijk was. Deze verdieping was nog vrijwel intact, met oorspronkelijke celdeuren. Op andere verdiepingen was dat niet meer het geval, aangezien er tijdelijk asielzoekers in hebben gezeten en daardoor hebben veel deuren een wat ‘vriendelijker’ uiterlijk gekregen.

Bijlmerbajes – uitzicht vanaf de bovenste verdieping

Wij gingen dus eerst helemaal naar boven, hutje bij mutje in de lift. En even kreeg je een aardig idee hoe het voelt om in een kleine ruimte opgesloten te zitten. Gelukkig duurde het niet lang en kwamen we op de verdieping met de isolatiecellen aan. Wat een vreselijk trieste aanblik, dikke stalen deuren, een klein hok met enkel een wc en een beetje uitzicht naar buiten. Af en toe mochten de gevangenen luchten in een speciale ruimte, de bewaking bepaalde hoe lang ze mochten douchen en alles in de cel was door de bewaking van buitenaf bedienbaar, tot aan het toilet aan toe. Geloof me, hier wil je nooit terecht komen…

Bijlmerbajes – deur isolatiecel

Ik maakte bovenstaande foto en vond hem in kleur al indrukwekkend, maar in zwart wit eigenlijk nog meer. Ik werd op het idee gebracht door Paul, die met zijn Iphone een aantal foto’s in zwart wit had omgezet. Het bleek voor een aantal foto’s inderdaad een verbetering.

In het begin fotografeerde ik trouwens met de groothoeklens, maar ik ben op een gegeven moment toch overgestapt op de 17-70mm lens, om toch wat details te kunnen fotograferen. En het werkte ook niet zo fijn dat ik met de groothoeklens bij elke foto de afstand handmatig moest instellen en die afstand ook nog eens goed inschatten. Met het risico op onscherpe foto’s. En ik wist dat ik hier niet meer terug zou komen, dus toch maar het zekere voor het onzekere genomen. En ik heb verder niets geflitst, alles is of uit de hand of met de camera op een statief gefotografeerd.

Bijlmerbajes – barst!

Onze gids was zelf meer dan 20 jaar cipier geweest in de Bijlmerbajes en kon er letterlijk en figuurlijk boeiend over vertellen, met veel Amsterdamse humor.

Bijlmerbajes – de gids vertelt over het leven in de bajes

Hieronder zie je de ruimte waar de bewakers zaten, afgescheiden van de gevangenen. Alles lijkt er nog te zijn, communicatiemiddelen, computerschermen. Alleen het stof op de ramen doet vermoeden dat het hier al lange tijd leeg staat.

Kamer voor de cipiers

We gingen een verdieping lager, waar we een andere afdeling te zien kregen. Hier ging het dagelijks leven er iets soepeler aan toe, maar het was nog steeds niet echt een pretje.

Bijlmerbajes – afdeling

De deuren van deze afdeling zijn niet meer origineel, vanwege het asielzoekerscentrum dat hier was gehuisvest. Desondanks nog steeds een trieste en ongezellige aanblik. Ergens verschrikkelijk dat ze deze mensen, sommigen gevlucht van huis en haard, in zulke hokjes hebben laten bivakkeren…

We gingen weer met de lift naar een lagere verdieping. Er is ook een hotel in de Bijlmerbajes geweest dat werd gerund door vluchtelingen, the Movement Hotel. Daar zagen we ook nog wat van, al was het allemaal leeg en verlaten.

Bijlmerbajes – gang van voormalig tijdelijke Bijlmerhotel dat werd gerund door vluchtelingen

Er zat in ieder geval wel een iets vrolijker tintje op de muren, en ook hier geen originele celdeuren meer aanwezig in de gangen, maar erg gezellig vind ik het er niet uit zien, eerlijk gezegd…

Bijlmerbajes – Lobby en bar van het voormalige the Movement Hotel

We liepen verder naar beneden en kwamen op een basketbalpleintje uit. Hier mocht men dan af en toe een beetje sporten. Best een indrukwekkende binnenplaats. En voer voor fotografen, symmetrie, lijnenspel, de Bijlmerbajes heeft het allemaal.

Bijlmerbajes – basketbalplein

We gingen weer naar binnen en kwamen uit in de gang waar die zwarte raampjes op uit kijken. Mooie lichtval hier, gauw even een plaatje schieten natuurlijk.

Bijlmerbajes – gang

Hierna gingen we nog naar een andere buitenplaats, waar ook een gedeelte uit het programma ‘het perfecte plaatje’ van het afgelopen seizoen is opgenomen. Ook hier weer mooie verhalen van onze gids over ontsnappingen en het reilen en zeilen buiten, de onderlinge verhoudingen en wat er allemaal over de muur werd gegooid, maar niemand het in zijn hoofd haalde dat op te rapen. De bewaking hield echt alles in de gaten. Bijna niet voor te stellen hoe dat allemaal geweest moet zijn.

Bijlmerbajes – Toren, uiteindelijk toch met tralies er voor.

We kwamen ook nog even langs de sportzaal, waar op dat moment een activiteit werd voorbereid. Ik kon er nog nog net een verlaten beeld schieten van een oud doeltje en een bal. In deze sportzaal werden ook wel eens optredens gegeven door bekende artiesten zoals André Hazes, Herman Brood, Doe Maar en Vanessa.

Even later kwamen in een grote transportgang, een verbindingstunnel tussen de torens. Deze was voor de verandering een stuk fleuriger dan de originele gangen die we tot dan toe gezien hadden. Van een oud klasgenootje begreep ik later dat zij er wel eens geskeelerd heeft toen ze daar werkte. Grappig. Dat zal best lekker snel zijn gegaan. Van de gids begrepen we dat hier ook een live videoclip van Anouk is opgenomen, Dominique. Zoek maar even op youtube, Dominique, Bijlmer, Anouk. Leuk om te zien.

Bijlmerbajes – transportgang tussen de torens, ook wel de Kalverstraat genoemd

Hierna gingen we nog naar de wachtcellen, waar gevangenen werden binnengebracht nadat ze waren gevisiteerd, zoals dat dan heet. Al met al geen fijne plek om te zijn. Wel fotografisch machtig interessant…

Bijlmerbajes – wachtcellen

In één van de cellen stond er nog een markant stukje tekst op de tegeltjes:

Bijlmerbajes – tekst in één van de wachtcellen

En daarmee kwam dan toch een eind aan een indrukwekkende en interessante rondleiding door de Bijlmerbajes. Weer heel veel mooie foto’s en verhalen rijker, het was echt de moeite waard. En wat fijn dat de gids heel relaxed was en ons de tijd gaf om mooie foto’s te maken en ook nog aanwijzingen gaf voor interessante onderwerpen om te fotograferen.

We verzamelden nog even in het restaurant dat is gevestigd in de voormalige wasserette. De wasmachines en drogers stonden er nog. Het restaurant wordt trouwens gerund door vluchtelingen en je kunt er ook eten. Wij dronken er alleen nog wat en wisselden verhalen uit met de andere groep, zij waren in de vrouwenvleugel geweest. Ook daar interessante verhalen, leuk om te horen en ik ben eigenlijk wel benieuwd naar alle foto’s. Het is de bedoeling binnenkort een middag of avond met beide fotoclubs te plannen waarbij we elkaars foto’s gaan bekijken en bespreken. Ik kijk er al naar uit!