Blog

5 sterren weekend, Fototochten

Daar bij de molen…

Ik kan me niet heugen dat ik ooit zo vroeg ben opgestaan om foto’s te gaan maken, om kwart over vijf moesten we in de auto zitten om de zonsopkomst in Kinderdijk te gaan fotograferen. Drie wekkers gezet, ze ook best wel gehoord en uitgezet, en dan nog om vijf over vijf wakker schrikken van een bons op de deur. Ik heb me nog nooit zo snel aangekleed!

Het was ongeveer een half uurtje rijden naar Kinderdijk, het was nog pikkedonker toen we daar aan kwamen. Jolanda en Peter waren de vorige dag al even wezen kijken waar de zon waarschijnlijk het mooiste op zou komen. Dat was nog een behoorlijk eindje lopen met alle spullen, dus we gingen snel op pad. Daar aangekomen bleken we niet eens de eerste te zijn, er stond al iemand. Gauw alles uit de tas en de camera op statief gezet. Niet vergeten om de beeldstabilisatie van je camera uit te zetten trouwens, zodra je op statief gaan fotograferen. Anders heb je alsnog bewogen foto’s.

De zon kon opkomen!

Zonsopgang in Kinderdijk (30 sec, F16, ISO 100, 22 mm)

De eerste foto’s die ik maakte, hadden een hele lange sluitertijd nodig, zo’n 30 seconden. Hierdoor zie je de wolken in een vage streep in de lucht (links zie je het goed). Dat komt omdat deze bewegen. Je ziet de zon hier nog niet, maar al wel de mooie warme oranje gloed aan de horizon. We hadden echt mazzel dat het zo’n heldere ochtend was met nog niet zoveel bewolking.

Zonsopgang in Kinderdijk (0.8 sec, F18, ISO 100, 22 mm)

Hier ben ik iets naar rechts opgeschoven, voorbij het bruggetje in de eerste foto. Nu worden de molens mooi door het riet aan beide kanten ingesloten. Zoals je ziet is de sluitertijd inmiddels veel korter, het wordt langzamerhand een stuk lichter. Het diafragma heb ik op F18 staan omdat ik voor een landschapsfoto wil dat alles van voor naar achter scherp is, dus ook het riet op de voorgrond. Nadeel was wel dat de stofjes op de sensor zichtbaar werden, dus ik heb voor deze serie veel nabewerking nodig gehad om deze stofjes weg te werken. Dat kan overigens eenvoudig met de tool “vlekken verwijderen” in Lightroom. Maar het is beter om de sensor zo snel mogelijk te laten reinigen. Ik ga daarvoor naar het liefst Chipclean, al doen ze het bij de Kamera Express in Capelle a/d IJssel ook.

Zonsopgang in Kinderdijk (0.4 sec, F18, ISO 100, 17 mm)

Deze foto verschilt niet heel veel van de vorige, maar hier is wat meer bewolking. De molens zijn mooie silhoutten, de lucht is hier echt prachtig met die oranje gloed.

Zonsopgang in Kinderdijk (0.4 sec, F18, ISO 100, 17 mm)

Deze foto is anders van uitsnede en je ziet in het water een spoor van de wegzwemmende watervogels. Het was echt genieten daar op dat plekje.

Zonsopgang in Kinderdijk (1/4 sec, F18, ISO 100, 35 mm)

Nu wat meer ingezoomd, een mooie rimpeling in het water maakt het iets spannender op de voorgrond. Zoals je ziet worden sluitertijden langzaamaan wat sneller om geen overbelichting te krijgen.

Zonsopgang in Kinderdijk (1/13 sec, F18, ISO 100, 55 mm)

Ik besloot toch nog wat verder te lopen, om te kijken of er nog een ander mooi standpunt was. Maar er staat veel riet langs de kant. Dus ik kwam niet heel ver. Maar door het riet heen kon ik toch ook een leuk plaatje schieten.

Zonsopgang in Kinderdijk (1/13 sec, F18, ISO 100, 55 mm)

En dan komt het zonnetje echt boven de horizon uit piepen! De sluitertijd is al een heel stuk sneller en ook heb ik het diafragma nog even wat meer open gezet om onderstaande foto te krijgen. Zie je het zonlicht op de onderkant van de wolkenpartij?

Zonsopgang in Kinderdijk (1/200 sec, F8, ISO 100, 55 mm)

Ik ging gauw weer terug naar mijn eerdere plekje en daar was het uitzicht echt fenomenaal. Echt genieten, Holland op zijn mooist hier.

Zonsopgang in Kinderdijk (1/60 sec, F18, ISO 100, 26 mm)

En zo ziet het er dan uit door een klein schermpje:

Met zijn allen op een kluitje. Mooi plekje hadden wij. (Iphonefoto)
Actiefoto! (foto van Sjaak Krombeen)
Zonsopgang in Kinderdijk (1/20 sec, F18, ISO 100, 24 mm)
Zonsopgang in Kinderdijk (1/40 sec, F18, ISO 100, 24 mm)

Hier piept het zonnetje net achter de molen vandaan. Met zo’n foto ben ik echt helemaal blij!

Zonsopgang in Kinderdijk (1/50 sec, F25, ISO 100, 24 mm)

Laat staan met zo’n foto met twee zonnen. Hier kom je dus zo vroeg voor uit je bed, het is het echt allemaal waard. Ik heb het diafragma nog wat meer dichtgeknepen (groter getal), waardoor je de stralen van de zon krijgt.

Zonsopgang in Kinderdijk (1/50 sec, F25, ISO 100, 24 mm)

Tja, en dan gaat het heel hard, de zon schijnt wel heel fel meteen. Dus de sluitertijd omhoog en ook het diafragma weer even terug naar wat acceptabele vormen. Ondergaande foto wordt wel wat donkerder, maar dat is bewust zo gekozen omdat ik de zon goed wilde belichten. Daardoor wordt de omgeving wel donkerder (in vergelijking met de foto hierboven), maar de molens en het riet zijn nog goed zichtbaar.

Zonsopgang in Kinderdijk (1/500 sec, F13, ISO 100, 24 mm)
Zonsopgang in Kinderdijk (1/160 sec, F18, ISO 100, 24 mm)

Mooi toch, die stralen, van onder de wolken door? Het wordt tijd om in te pakken, de zonsopgang is nu wel zo’n beetje ten einde. Althans, het mooiste stuk. En zo te zien op links van ons, waren we niet alleen deze morgen…

We waren niet alleen bij de zonsopgang in Kinderdijk… (1/100 sec, F6,3, ISO 100, 17 mm)

Tijd voor wat actiefoto’s 🙂

Topfoto’s worden dit! (foto van Sjaak Krombeen)
Daar bij de waterkant… (foto van Sjaak Krombeen)
Met mijn vijf sterren fotomatties (foto van Sjaak Krombeen)
Fotomattie Jolanda – Zonsopgang Kinderdijk (Iphonefoto)

Jolanda’s camera was gevallen aan het begin van de ochtend, dus zij kon helaas geen foto’s maken. Gelukkig bleek het achteraf mee te vallen en kon de camera weer snel gemaakt worden en de lens had geen schade. Maar toch verschrikkelijk op dat moment. Gelukkig had ze nog wel een reservecamera meegenomen, maar die lag helaas nog wel in de accomodatie. Dus we gaan nog een keer terug, speciaal voor Jolanda, beloofd!

Mijn fotomatties – Zonsopgang in Kinderdijk (1/100 sec, F6,3, ISO 100, 17 mm)
Marja en Jolanda hebben het koud… – Zonsopgang in Kinderdijk (1/100 sec, F6,3, ISO 100, 17 mm)

Nog een laatste foto, we gingen weer terug richting de auto.

Zonsopgang in Kinderdijk (1/2500 sec, F6,3, ISO 100, 28 mm)

Zo uit de hand, met een supersnelle sluitertijd. Mooi mooi mooi!

Zonsopgang in Kinderdijk (1/80 sec, F6,3, ISO 100, 70 mm)

En dan zie je dat mooie gouden zonlicht op de rietvelden schijnen. Met nog wat molens die erbovenuit steken. Je keek echt je ogen uit deze morgen. En alleen nog maar fotografen gezien, geen touristen. Heerlijk toch?

Zie je ons in het riet? Zonsopgang in Kinderdijk (1/60 sec, F6,3, ISO 100, 17 mm)

En ik zag onszelf, althans, de schaduwen, in het riet. Leuke foto ter herinnering aan een mooi fotoweekend!

Zonsopgang in Kinderdijk (1/60 sec, F6,3, ISO 100, 22 mm)

Ook hier dat zonlicht op de rietpluimen, zo mooi. Ik hou hier erg van.

Zonsopgang in Kinderdijk (1/60 sec, F6,3, ISO 100, 17 mm)

En met deze laatste twee foto’s kwam ons tripje naar Kinderdijk toch echt ten einde.

Zonsopgang in Kinderdijk (1/60 sec, F6,3, ISO 100, 22 mm)

Kinderdijk, wat was je mooi, ik heb zelden zoveel mooie en bijna allemaal goed gelukte foto’s gemaakt. En het was een herinnering om nooit te vergeten, ondanks de crash van Jolanda’s camera. We gingen hierna gauw terug naar onze accommodatie, voor het ontbijt. En dan op naar de volgende ‘excursie’, naar de Biesbosch! Maar dat volgt in een volgende blog 😉

5 sterren weekend, Fototochten

Rotterdam by night, painting with light

In het weekend van 6 t/m 8 maart ben met ik met 4 fotomatties, waaronder 3 Masterclassmaatjes, op stap geweest. Lekker een weekend lang samen foto’s maken, foto’s bewerken en vooral van elkaar leren en praten over fotografie en andere dingen die ons bezig houden. Ons allereerste fotoweekend was een weekendje Texel en dat was zo leuk, dat smaakte naar meer. Vorige keer had Marja het weekend georganiseerd, deze keer hebben Jolanda en ik een programma in elkaar gedraaid. We hadden een B&B in Goudriaan gehuurd en een aantal interessante fotografie-onderwerpen gezocht, niet al te ver rijden daarvandaan in de omgeving. Rotterdam stond hoog op ons lijstje, vandaar dat we eigenlijk begonnen zijn om in die regio iets te zoeken. En voor de rest moest het programma voor ieder wat wils en vooral voor iedereen een leuke uitdaging bevatten. Deze blog gaat over de eerste avond van ons fotoweekend.

Na aankomst in de B&B en het aansluitende diner, goed verzorgd door Peter, stond op vrijdagavond de nachtfotografie in Rotterdam op het programma. Met Masterclass I zijn we al eens naar Rotterdam geweest, ook nachtfotografie, aan de kant van de Wilhelminakade. Toen kwamen we niet aan de Hef toe en het was een wens van de rest om die ook nog eens op de foto te zetten. Nu was ik laatst al eens geweest met Fotogroep Nieuw Perspectief uit Nieuwkoop. Dus ik had al wat voorkennis en we besloten de omgeving van het Noordereiland als uitgangspunt te kiezen. Waar ik de vorige keer alles met de groothoeklens heb geschoten, besloot ik nu de Sigma 18-70mm lens te nemen. Dan kon ik toch wat meer spelen met de zoom en deze lens is ook best lichtsterk.

We begonnen op de punt van het Noordereiland, met zicht op de Erasmusbrug. Er kwam een politiewagen met zwaailichten voorbij op de brug. Dat gaf een leuk effect met een lichtstreep van blauwe streepjes.

Erasmusbrug vanaf het Noordereiland gezien – Rotterdam

Omdat ik laatst al heel veel mooie foto’s had gemaakt vanaf de punt van het Noordereiland, besloot ik deze keer wat te oefenen met lightpainting. Dat is iets wat we met dit fotoclubje ook nog eens een keer willen gaan doen. Ik had van Sinterklaas een ledlampje gekregen wat je op je Iphone kunt klikken, zodat je bij selfies in het donker jezelf kunt belichten. Ik heb er nu mee ‘geschreven’. Aangezien ons fotoclubje een whatsappgroep heeft met “5 sterren” (het hoogste aantal wat je in Lightroom aan je foto’s kunt geven als beoordeling), leek het mee leuk daar iets mee te doen. Maar “5 sterren” schrijven met licht is nog niet zo eenvoudig… Hieronder de beste poging, met wat hulp van Marja:

Lightpainting bij de Erasmusbrug “5 sterren” – Rotterdam

Als je weet dat de foto’s ongeveer 30 seconden seconden belichtingstijd nodig hadden, dan snap je wel hoe lang we bezig zijn geweest. Dus ik heb het mezelf wat makkelijker gemaakt op het laatst. Slechts twee figuren, al is zo’n ster nog best lastig. De lichtbron moet je tussentijds even omdraaien, anders wordt het 1 brei van licht. Maar ik ben heel blij met het eindresultaat. Het is een leuk aandenken aan een heerlijke fotografieavond.

Lightpainting bij de Erasmusbrug – 5 sterren (iets eenvoudiger) – Rotterdam

Hierna reden we richting de Willemsbrug. De vorige keer was ik aan de voet van die brug geweest, nu begonnen we onder de brug. En dat is meteen een heel ander perspectief. Dus daar heb ik toch een aantal mooie plaatjes kunnen schieten. Deze vind ik bijzonder fraai:

Onder de Willemsbrug – Rotterdam

Door de lange sluitertijd lijkt het water wel een ijsbaan te zijn geworden. De weerkaatsing van de lichtjes op de kade vind ik mooi zo. In de foto hieronder heb ik iets meer ingezoomd. Ook deze foto vind ik erg mooi, misschien wel mooier dan die hierboven. Ik vind de Sigmalens zeker niet tegenvallen, qua details, ten opzichte van de groothoeklens.

Onder de Willemsbrug (iets meer ingezoomd) – Rotterdam

Het werd tijd om ook eens omhoog te kijken naar de indrukwekkende stalen constructie van deze brug. Hieronder een paar foto’s met kikkerperspectief, zoals dat heet.

Detail Willemsbrug – Rotterdam
Onder de Willemsbrug – Rotterdam
Onder de Willemsbrug – Rotterdam

Die ‘sterretjes’ zijn de lantaarnpalen. Met een hoog diafragmagetal (F16) wordt het diafragma klein, waardoor je dit effect krijgt. Extra leuk tijdens dit sterrenweekend 😉

Ik nam de kolos ook nog van opzij gezien en probeerde daar wat symmetrie in te ontdekken. Ik vond het een mooi en abstract beeld, het deed me een beetje aan een vuurtoren denken.

Detail Willemsbrug – Rotterdam

Voor diezelfde muur die je hierboven ziet, probeerde ik weer even wat met lightpainting, just for fun. Dat ging wederom niet in 1x goed. Het is toch lastig om in spiegelbeeld te schrijven. Het grappige is dat je mij helemaal niet ziet, zelfs geen vage schim. Zo apart.

Lightpainting onder de Willemsbrug – Rotterdam

Hierna liepen we een parkje in, richting de Hef. Daar maakte ik onderstaande foto. Je hebt nu een goed idee hoe groot dat ding nu eigenlijk is. En wat is hij mooi verlicht. Echt een eyecatcher voor Rotterdam.

De Hef vanuit het parkje naast de Willemsbrug gezien – Rotterdam

En vanuit datzelfde parkje had je ook weer een heel ander zicht op de Willemsbrug.

Willemsbrug – Rotterdam
Detail Willemsbrug – Rotterdam

We liepen verder door het parkje en ergens konden we een dijkje op, richting de oude doorgang van de Hef (nu afgesloten). Van daaraf maakte ik onderstaande foto, die toch wel de foto van de avond is geworden (de 5 sterrenfoto), samen met nog een andere foto van de Hef (zie verderop).

De Willemsbrug vanaf het dijkje vlakbij de Hef – Rotterdam

Je ziet in het gras de krokussen opkomen, dat vond ik zo’n leuk detail! En ja, hoe kan het ook anders, 5 stervormige lichtjes in de lantaarnpalen op de voorgrond, mooie symboliek. Soms komt alles in een foto zo mooi samen…

De foto hieronder is iets verderop genomen, er stond nog een glijbaan op het dijkje waar de kids heerlijk vanaf kunnen roetsjen.

De Willemsbrug vanaf het dijkje vlakbij de Hef – Rotterdam

Als je je omdraait, dan sta je voor de ingang van de Hef, een brug met tunnelvisie, best grappig eigenlijk.

De Hef van opzij gezien – Rotterdam

Daarna liepen we het dijkje weer af naar beneden en richting de kade, om de Hef er nog even helemaal op proberen te krijgen. Dat is eigenlijk niet te doen, je mist altijd wel een stukje. Maar dat is niet storend. Ik heb niet zo veel foto’s gemaakt hier, maar toch nog wel een hele mooie, met net weer een ander sfeertje dan de vorige keer:

De Hef – Rotterdam

En nog eentje iets verder weg. Op de kade zie je mijn fotomaatjes nog de geest uithangen. Dat krijg je met die lange sluitertijden en ze stonden nog redelijk stil, vandaar dat je ze ziet. De bovenste foto is trouwens de tweede 5 sterrenfoto van deze avond geworden. De lucht is net even wat mooier met de voorbijgaande wolken dan de foto eronder, die door de lange sluitertijd een soort vegen worden. Maar dat geeft de foto net dat beetje spanning, vind ik.

De Hef – Rotterdam

En tot slot heb ik nog een paar foto’s aan de voet van Willemsbrug gemaakt, met de voorbijgaande auto’s die lichtstrepen achterlaten. Zoiets had ik de vorige keer ook al gedaan, dus ik heb er niet heel veel gemaakt. In het geheel trouwens niet, ik had maar 70 foto’s en daarvan nog veel mislukte lightpaintingfoto’s. Ik dacht eerst dat de camera niet alles had weggeschreven op het geheugenkaartje, want voor mijn gevoel had ik al veel meer foto’s gemaakt. Maar met sluitertijden van 20 tot 30 seconden duurt het allemaal veel langer, dan lijkt het veel.

Aan de voet van de Willemsbrug – Rotterdam

Na een laatste foto van de Willemsbrug gingen we via het parkje weer terug naar de auto. Door het vele stilstaat kregen we het toch wel koud, al was het qua temperatuur nog vrij zacht die avond. Het was inmiddels wel al tegen twaalven, en de volgende morgen moesten we om 5:15 uur in de auto zitten om de zonsopgang bij Kinderdijk te gaan fotograferen. Dat werd dus een heel kort nachtje! Maar hé, alles voor het perfecte plaatje.

Fotogroep NIeuw Perspectief, Workshops en cursussen

Filters, een inleiding

Vandaag was ik bij Fotogroep Nieuw Perspectief in Nieuwkoop om wat meer te leren over het gebruik van filters in de fotografie. Nu heb ik dik 25 jaar geleden al eens twee filters van Cokin gekocht, een grijs verloop filter en een sepia filter. Die waren geschikt voor de lens die ik destijds had, maar ze passen niet op één van de lenzen die ik nu heb. Al zou dat misschien opgelost kunnen worden met een soort tussenringetje. Dan zou ik ze op de 50mm lens kunnen gebruiken. Maar eigenlijk was ik meer geïnteresseerd in filters voor de groothoeklens, die ik juist vaker wil gaan gebruiken voor landschapsfotografie. Dus deze morgen was een uitgelezen kans om me er eens in te laten voorlichten.

We kregen uitleg van René over polarisatiefilters, grijs verloop filters en gewone grijsfilters. En die zijn er in allerlei soorten en maten. Afhankelijk van de kwaliteit, de lens die je hebt. En zijn een soort houders waar je glaasjes in kunt plaatsen en dan voor je lens kunt schroeven. Maar er zijn ook filters die je direct op je lens kunt schroeven.

Met een polarisatiefilter (rond, schroef je op je lens) kun bijvoorbeeld de schittering van de zon op het water laten ‘verdwijnen’. En je kunt de lucht een stuk blauwer maken, waardoor witte wolken beter uit komen. Je kunt ook de spiegeling in glas verminderen.

Een grijsfilter kun je gebruiken om overdag met lange sluitertijden te werken. Met een grijsfilter kun je je beeld een aantal stops donkerder maken, waardoor je langere sluitertijden bij daglicht kunt gebruiken zonder meteen een overbelichte foto te krijgen. Dan kun je bijvoorbeeld een waterval of beekje fotograferen met dat mooie mist effect.

Een grijsverloopfilter kun je gebruiken bij het fotograferen van landschappen, waarbij het luchtgedeelte wat blauwer wilt hebben. Vaak kun je óf het landschap goed belichten en is de lucht overbelicht, óf de lucht goed belichten en is het landschap te donker. Zo’n verloopfilter, wat je dan ook weer met verschillende stops hebt, biedt dan een uitkomst. Je hebt ook nog zacht verloop en hard verloop grijsfilters. Een zacht verloop zorgt voor een zachte overgang. Dat is handig als je nog wat bomen in je landschap hebt. Met een hard verloop precies op de horizon zouden de bomen dan half goed/half te donker worden.

Na het theoretische gedeelte gingen we nog even naar buiten om wat met de filters te spelen die diverse mensen hadden meegenomen.

Kijken wat er gebeurt – Fotogroep Nieuw Perspectief (Heemtuin Nieuwkoop)

Helaas was er geen filterhouder/filter wat ik kon gebruiken voor mijn groothoeklens. Dus ik heb even meegekeken en ben daarna naar huis gegaan. Al met al toch weer wat wijzer geworden, leuk!

Nu ben ik op internet aan het zoeken naar een filterhouder en filters voor mijn groothoeklens. Gek genoeg is de filterhouder wel bij de gerenommeerde webshops te koop en niet al te duur, maar zijn er geen filters verkrijgbaar. Ik heb er maar een paar e-mailtjes aan gewaagd, misschien zijn ze wel ergens te bestellen. Ik vrees dat het een dure grap zal worden, want dan wil ik natuurlijk wel meteen kwaliteit.

En dan ondertussen maar een verloopringetje voor die filterhouder van 25 jaar geleden zoeken. Die filters passen volgens mij wel op de 50 mm lens, qua grootte. Wordt vervolgd, wellicht volgt er binnenkort nog eens een blogje met filterfoto’s…

Aan de slag met filters – Fotogroep Nieuw Perspectief (Heemtuin Nieuwkoop)
Fototochten

Op avontuur met architectuur

Zaterdag 18 januari ontvingen we met de fotogroep Aalsmeer een bevriende fotogroep, de Zelfontspanners. In de morgen bespraken we de foto’s van fototrips die we gezamenlijk hebben gemaakt. Daarna bekeken zij onze jubileumexpositie en na de lunch gingen zij nog architectuur fotograferen op de Zuidas. Met nog twee andere leden van onze fotogroep ging ik gezellig mee op fototocht, op jacht en avontuur naar heel wat architectuur. De Zuidas staat er om bekend.

V.l.n.r. Adrie Kraan, Petra van Dijk, ik, Anton van Overveld, Ton Horstman en Marinus van ‘t Hof

En hoewel het de hele morgen prachtig weer was geweest, bij aankomst op de Zuidas regende het pijpenstelen. We hebben eerst maar wat gewacht in de parkeergarage totdat het een beetje droog werd. Dat duurde gelukkig niet lang. Regen is nooit leuk op fototochtjes. Wij hebben er toch wel regelmatig ‘last’ van. Maar na deze hoosbui (ik heb zelfs hagelstenen gezien) bleef het gelukkig wel droog en konden we op pad. Reisleider Ton heeft nog een paar tips gegeven voor mooie plekjes en daarna gingen we in groepjes op pad tot half vijf. Daarna zouden we nog even wat gaan drinken en weer zo zoetjes aan richting huis. De Zelfontspanners hadden immers nog een eindje te reizen.

Ton, Marinus en ik bleven een beetje bij elkaar en ik haalde mijn camera uit de tas toen het echt droog was. Ook deze keer heb ik gekozen voor de groothoeklens. In de hoop de gebouwen er helemaal op te kunnen krijgen. Dat werd een beetje een illusie, maar goed…

Ik heb zo’n beetje alles met de instellingen ISO100, F11 gefotografeerd. De sluitertijd heb ik zelf steeds ingesteld, ik fotografeer in de M-stand, waarbij je alle zelf in moet stellen.

Aaron Coplandstraat – Amsterdam, de Zuidas

Een voordeel van regen is de plassen op de grond en de reflecties daarin. Daar kun je dankbaar gebruik van maken, zoals je ziet. Dat het gebouw op rechts van die mooie gekleurde stroken aan de gevel heeft, maakt de reflectie nog net wat mooier voor mij. Vrolijk, ondanks de regen.

Weerspiegeling in een plas in de Aaron Coplandstraat – Amsterdam, de Zuidas

Het is de wereld op zijn kop. In de eerste foto zie je trouwens dat de lucht nogal wit uitgebeten is. De zon kwam weer een beetje terug en ik kreeg het met 1 foto niet goed voor elkaar om zowel de lucht als het gebouw en de straat goed te belichten. Vandaar dat ik besloot om wat belichtingstrappetjes te maken, zodat ik later thuis de foto’s kon samenvoegen tot een HDR-foto. Een statief is dan wel een must en gelukkig, die had ik mee.

Aaron Coplandstraat – Amsterdam, de Zuidas

En dan krijg je dus als eindresultaat bovenstaande foto. Zie je het verschil met de eerste foto? Er is veel meer kleur en tekening in de lucht, de straat zelf is ook wat donkerder. Ik ben ook wat meer in het midden van de straat gaan staan. Nu zie je ook de reflectie van het gebouw op rechts in de ramen van het gebouw op links. Verder lopen er diverse lijnen richting de horizon. En tot slot nog wat leuke details, zoals dat scheve bord en een persoon lopend op het trottoir. Al vond ik de overstekende persoon in de eerste foto toch net even wat meer dynamiek aan de foto geven. Je kunt niet alles hebben…

We liepen verder richting de bekende woonflats met de gekleurde balkonnetjes in de Benjamin Brittenstraat. We gluurden even over de heg van de buurman en zagen een mooi doorkijkje richting de straat waar we vandaan kwamen, met de Viñoly toren op de achtergrond.

Benjamin Brittenstraat – Amsterdam, de Zuidas

Hier zie je ook goed hoe dicht de gebouwen eigenlijk op elkaar staan. Je hebt er volgens mij maar weinig privacy op je balkonnetje:

Benjamin Brittenstraat – Amsterdam, de Zuidas

Het was bijna zinloos om te proberen om e.e.a. er helemaal op te krijgen. En de groothoeklens zorgt ook nog eens voor een enorme vertekening. Dat kun je op zich wel corrigeren, maar hier was het wel erg extreem. En op de een of andere manier vind ik het ook wel grappig zo. Het stoort me niet dat de muren een beetje overhellen naar het midden. Jullie wel?

Overigens heb ik vanaf dit punt bijna allemaal HDR-foto’s gemaakt. Anders kreeg ik de lucht niet goed (veel te licht).

Benjamin Brittenstraat – Amsterdam, de Zuidas

Ik heb nog geprobeerd de foto ‘staand’ te nemen. Maar ook dan die vertekening. Maar ook hier niet storend.

Benjamin Brittenstraat – Amsterdam, de Zuidas

Benjamin Brittenstraat – Amsterdam, de Zuidas

Ik probeerde de reflectie van het gebouw op rechts in het windscherm van de scooter te vangen, maar dat is toch nog niet zo goed te zien. Ik vond het wel een leuk doorkijkje.

Benjamin Brittenstraat – Amsterdam, de Zuidas

En nog een laatste blik op de gele balkonnetjes, we moeten door…

Benjamin Brittenstraat – Amsterdam, de Zuidas

We liepen richting het gebouw Mahlerlaan 1000, met een bekende kapsalon van Rob Peetom. Je ziet nog net clubgenoot Ton in actie. Zijn jas kleurde mooi bij de reflectie in de ramen, even verderop.

Mahlerlaan 1000 – Amsterdam, de Zuidas

En al is het pleintje niet heel bijzonder, het is wel bijzonder leuk dat er zo’n oranje fiets staat. Oranje en blauw staan ook wel leuk tegenover elkaar, qua kleurtjes.

Omgeving Mahlerlaan – Amsterdam, de Zuidas

Deze foto vind ik toch wel bijzonder geslaagd. Een mooie cumuluswolk op de achtergrond en een mooi zacht licht op de stoeptegels, ik hou d’r van. Een beetje New York mini.

Omgeving Mahlerlaan – Amsterdam, de Zuidas

We liepen verder richting het gebouw van UNStudio. Aan de overkant van de weg stonden nog twee bijzonder fraaie gebouwen. Ze zijn wat saai van kleur, wit, maar met de reflectie van de blauwe lucht in de ramen lijkt het middelste lage gedeelte van het gebouw wel een groot raam geworden waar je doorheen kijkt.

NoMa House – Amsterdam, de Zuidas

Hieronder zie je de reflectie van diezelfde gebouwen in het glas van UNStudio tower. En die prachtige wolk in de verte. Ik heb een heel mooi fotoboek met de gebouwen die door UNStudio zijn ontworpen. Het gebouw van binnen zag er trouwens ook geweldig uit. Jammer dat het dicht is op zaterdag…

UNStudio Tower – Amsterdam, de Zuidas

We liepen verder de hoek om en kwamen op de Claude Debussylaan, waar het beroemde gebouw de Rock staat. Wat een hoogte, hè?

The Rock – Amsterdam, de Zuidas
Omgeving Claude Debussylaan – Amsterdam, de Zuidas

Ton liep een beetje vooruit en liet me een grappige foto van een reflectie zien. Het dak leek wel als een puntje weg te lopen en te zweven in de lucht. Erg goed gezien van hem en uiteraard heb ik ook een foto hiervan gemaakt. Het was een kunst om er de perfecte symmetrie van te maken, maar ik koos toch voor onderstaande. Net even anders.

Omgeving Claude Debussylaan – Amsterdam, de Zuidas

We liepen verder richting de Viñoly Tower. Je staat er werkelijk zo dicht op, eigenlijk kun je dan nog maar alleen omhoog kijken. En dan zie je dit, als je op het hoekje gaat staan:

Viñoly Tower – Amsterdam, de Zuidas

Ik vind het toch een superfoto! Hier ben ik blij mee. Het lijnenspel is subtiel, maar fantastisch. En verder alles rustig in de kleuren grijs en blauw. Ik hou er van.

Viñoly Tower – Amsterdam, de Zuidas

Net even een andere kijk omhoog . En dan ook weer zo’n superfoto! Mijn dag kon niet meer stuk! En er kwam nog meer…

Binnenplein ITO-toren – Amsterdam, de Zuidas

Over bovenstaand binnenpleintje kon ik eigenlijk niet zo heel veel vinden op internet. Toch best jammer, het lijkt me ’s zomers een heerlijk koel plekje. Met leuke bankjes. Al komt er wel een smak lucht uit de roosters. Even rustig zitten is er dan misschien niet bij, bij die roosters.

Binnenplein ITO-toren – Amsterdam, de Zuidas

Vanaf het hoger gelegen gedeelte had je een mooi overzicht op de rest van de straat. Volgens mij lopen daar wat fotovriendjes, rechtsonder…

Viñoly Tower – Amsterdam, de Zuidas

Een fraai gebouw is het wel, de Viñoly Tower. Grappig, die trap via de buitenkant van het gebouw. Je kon er helaas niet op.

Viñoly Tower – Amsterdam, de Zuidas

Ik liep weer terug naar de trap en zag daar een mooi kleurenspel van geel en aquablauw. En ook hoe de lampen de trap verlichten, mooi.

Binnenplein ITO-toren – Amsterdam, de Zuidas

Het begon al wat te schemeren en er kwamen mooie kleuren in de lucht. En wederom een prachtige reflectie van het gebouw van ABN AMRO in de grote glazen wand.

ABN AMRO hoofdkantoor, weerspiegeling – Amsterdam, de Zuidas

Het was bijna tijd om wat te gaan drinken, maar ik had nog een paar minuutjes om nog even naar onderstaand gebouw te lopen. Met de zon die onderging, kwamen er mooie kleuren in de lucht, die ook weer reflecteren.

NautaDutilh kantoor – Amsterdam, de Zuidas
NautaDutilh kantoor – Amsterdam, de Zuidas
NautaDutilh kantoor – Amsterdam, de Zuidas

Een daarmee sloot ik deze fototocht zo’n beetje af en ging de camera weer in de tas. Ik heb toch weer een groot aantal mooie foto’s kunnen maken. De oogst lijkt de laatste tijd wat groter te worden per fototocht. Al springen er toch altijd wel een paar echt boven uit. Ik ben lekker bezig, kan ik constateren.

Ik kreeg nog een paar leuke actiefoto’s van de Zelfontspanners. Ook leuk om hier even te laten zien:

Kijk omhoog…
Samenscholing en hangjongeren…
Koffiestop in The Breakfast Club

Deze dag stond helemaal in het teken van de fotografie, ik heb er zo van genoten. Het was gezellig met de Zelfontspanners. De fotobespreking was ook erg leuk, zo’n 135 slides aan foto’s van de voormalige gevangenis Wolvenplein, het urbexweekend naar Duitsland en de Bijlmerbajes. En wat is het dan leuk om te zien dat er bijna geen een foto hetzelfde is. We hebben allemaal een eigen kijk op de wereld. En dat maakt het samen fotograferen zo leuk. Ik heb er ook weer erg van genoten, zo samen op pad te zijn. En we hebben afgesproken dat we dit af en toe gaan herhalen, zo’n gezamenlijk uitje. En dan gaan wij over een tijdje eens die kant op. En dat allemaal via Facebook, waar ik Sharon heb leren kennen. Van het een kwam het ander en zo heb je er weer leuke fotovrienden bij. Op naar nog meer mooie fotografie avonturen!

Fototochten

010 bij nacht bezien

Met Fotogroep Nieuw-Perspectief ben ik op 11 januari naar Rotterdam geweest om te gaan oefenen met nachtfotografie, eventueel in combinatie met HDR-fotografie. Ik had dit aangedragen als idee voor het jaarprogramma en dit onderwerp was uitgekozen. En ik moest het dan wel ook zelf organiseren. Lichte paniek toen dat berichtje in de mailbox viel. Dat had ik dus nog nooit gedaan, zoiets organiseren, laat staan begeleiden. Maar goed, Google is mijn grootste vriend, dus tips en trucs en links voor nacht- en HDR-fotografie heb ik verzameld, zodat men dit van tevoren door kon nemen. En samen met medelid Pim Bakker zijn de ideeën voor de verschillende locaties en parkeergelegenheden tot stand gekomen. Een veelbelovend programma dus. En het beloofde ook nog eens aardig weer te worden, koud, maar wel droog!

We verzamelden om half vier bij de Stal van de Heemtuin in Nieuwkoop en reden in groepjes naar de Kop van Zuid. We gingen zo vroeg weg omdat we ook nog iets van het blauwe uurtje en wellicht nog een mooie zonsondergang wilden meepakken. Dat laatste was er niet echt, het was een beetje bewolkt. Dus we zijn eerst maar een kopje koffie gaan dringen bij Happy Italy, aan de voet van de Erasmusbrug, onderin het KPN gebouw.

Leuk servies bij Happy Italy!

Ze hadden er grappig servies en ze waren zeker erg snel met de koffie. Het is sowieso een leuke zaak om even een kopje koffie te drinken, maar volgens mij ook om lekker Italiaans te eten. Het rook er best lekker. Maar wij kwamen er niet om te eten, we moesten aan het werk! Het was even wachten op de laatste deelnemer, maar daarna konden we aan de slag. Maar uiteraard niet voordat we nog even op de foto gingen met zijn allen.

Koffiedrinken bij Happy Italy
Koffiedrinken bij Happy Italy

Dat ziet er gezellig uit, toch?

Rotterdam, Happy Italy

We begonnen voor het plein bij de Happy Italy. Het was nog niet helemaal donker, maar de zon was al wel onder.

Rotterdam, aan de voet van de Erasmusbrug

Ik heb een enkeling een beetje op weg geholpen met de instellingen, maar al snel ging iedereen zelf aan de slag; de camera op statief en spelen met lange sluitertijden.

Rotterdam, fotoclubleden in actie aan de voet van de Erasmusbrug

Het waaide wel behoorlijk, dus ik heb zelf geprobeerd zoveel mogelijk uit de wind te staan of zelf de wind op te vangen. Soms is het best handig als je een beetje breed bent 🙂
Ik koos er zelf voor om alles met mijn 14mm groothoeklens te doen. Deze geeft toch de meest scherpe beelden en bij architectuurfotografie komt zo ook het meeste er op. En het vergt ook wat meer van mijn creativiteit, soms moet je gewoon meer lopen om dat beeld te maken wat je wilt hebben, dichterbij of verder weg.
Op het KPN gebouw was er voortdurend een soort lichtshow te zien. Op onderstaande foto krijg je een beetje een idee van hoe groot die toren wel niet is, je ziet hier nog niet eens de helft er van. Dat één zo’n pilaar de hele toren in bedwang houdt, fascineert me enorm.

Rotterdam, Happy Italy en deel KPN gebouw

Hieronder nog een zicht van iets meer opzij, zo krijg je een idee hoe schuin die toren is.

Rotterdam, deel KPN gebouw

En hieronder dan de hele toren er op.

Rotterdam, KPN toren

Bij de Masterclass die ik volgde in 2018, heb ik ook een foto van het Luxortheater gemaakt. Het plein ervoor was toen volledig opengebroken. Nu was het mooi geplaveid. Leuk om een beetje te vergelijken.

Rotterdam, zicht op Luxor theater en Happy Italy

We liepen verder, langzaam richting de parkeerplaats bij Hotel New York, over de Wilhelminakade. Maar dat ging inderdaad langzaam, want er was zoveel te zien. Bij Happy Italy zag het er zo gezellig uit, er zat nog een verliefd stelletje buiten…

Rotterdam, Happy Italy

Ik probeerde een soort silhouetfoto te maken van de spulletjes die tegen het raam stonden. Overigens heb ik voor deze foto’s de de HDR-techniek gebruikt. Ik maakte een reeks foto’s met een trappetje van een aantal verschillende sluitertijden, waarbij de rest van de instellingen hetzelfde blijft en de camera ook op dezelfde plek blijft staan. Deze voeg ik dan in Lightroom weer samen tot een HDR-foto. In de nabewerking heb je dan veel meer speelruimte in de lichte en donkere partijen.

Rotterdam, Happy Italy

Achter me stond de Erasmusbrug in een bijzonder mooie oranje gloed. Ik heb er zoveel foto’s van gemaakt, maar dit is toch wel de mooiste. Met nog een stukje kade er op en een mooie ‘ijsvloer’ op het water. Dit komt door de lange sluitertijden die zijn gebruikt. Het water beweegt natuurlijk, en dan krijg je uiteindelijk of een soort mist, of een soort ijsvloer, zoals hieronder.

Rotterdam, de Erasmusbrug

Richting de parkeerplaats zag ik nog een fraai lijnenspel richting de horizon.

Rotterdam, Wilhelminakade

Nog iets verder weg, toch nog één foto van de Erasmusbrug. Het wordt steeds donkerder. Die oranje gloed blijft. Iemand zei dat het de kassen van het Westland zijn, waarvan het licht tegen het wolkendek weerkaatst. Heel fraai.

Rotterdam, de Erasmusbrug

Clublid Johan stond een detail van de reflectie in het raam van de Cruise Terminal Rotterdam te fotograferen en liet me dat zien. Het was mij totaal ontgaan, maar het zag er echt heel gaaf uit. Met de groothoeklens zou me dat nooit lukken. Maar ik deed wel een poging om de hele brug te vatten in de ramen. En wow, wat is deze foto verrassend goed gelukt. Soms word je zo blij van een foto die je hebt gemaakt; nou, dit is er zo eentje.

Rotterdam, weerspiegeling van de Erasmusbrug in het gebouw van de Cruise Terminal Rotterdam

In de foto hieronder is hetzelfde idee toegepast, maar nu wat meer van de omgeving erbij genomen. De reflectie is wat minder krachtig, maar ook dit vind ik een hele fraaie plaat. Misschien moet ik in de nabewerking proberen de reflectie nog wat krachtiger te krijgen…

Rotterdam, weerspiegeling van de Erasmusbrug in het gebouw van de Cruise Terminal Rotterdam

Een beetje verkleumd en verwaaid kwamen we bij de auto aan. Het plan was om met de auto weer verder te rijden, richting de Hefbrug. Deze brug had ik al een tijdje op mijn verlanglijstje staan om eens bij nacht te fotograferen. De brug wordt volgens mij niet meer gebruikt om overheen te rijden, dus hij staat er maar te staan, mooi verlicht, als een heel dankbaar fotografie onderwerp. Toch een bijzondere ervaring en een paar mooie plaatjes rijker!

Rotterdam, ‘de hef’

Ik liep steeds een klein stukje dichterbij. Zo raakte ik ook de hinderlijke lantaarnverlichting op rechts kwijt.

Rotterdam, ‘de hef’

Wel mooi dat hij zo uitgebreid verlicht is, deze brug. Ik heb alleen de pilaren zelf ‘rechtgezet’ in Lightroom, want met de groothoeklens krijg je wat vertekening.

Rotterdam, ‘de hef’

Hier nog een detail en in de verte nog het zicht op het Wilhelminaplein en de KPN-toren.

Rotterdam, onder ‘de hef’

Hierna liep ik het trappetje even verder weer op en liep ik richting de Willemsbrug.

Rotterdam, de Willemsbrug

Als je goed kijkt zie je tussen de rijbanen in een vluchtstrook, waar je een mooi zicht had op de brug en wat kon spelen met de voorbijrazende auto’s en de verlichting daarvan. Dan krijg je mooie lange strepen licht op je foto. En omdat ze aan beide kanten aan je voorbij rijden, is de ene kant dus met witte lichtbanen en de andere kant met rode. Als je het tenminste een beetje kon uitkienen dat er beide kanten auto’s langskwamen op dat moment.

Rotterdam, de Willemsbrug

Deze foto’s zijn dus ook geen HDR foto’s, maar wel met een lange sluitertijd van tussen de 15 en 20 seconden. In bovenstaande foto vind ik de voorste twee straatlantaarns wel hinderlijk. De ‘sterretjes’ in de verte vind ik wel fraai. Mooi verdwijnpunt richting de horizon.
Dus ik ben toch nog een klein stukje verder gelopen naar het einde van de vluchtstrook.
Waar de volgende twee lantaarnpalen net zo hinderlijk zijn… Ik heb toch een groot diafragma getal gebruikt. Van dichtbij werkt dat misschien toch niet goed genoeg.

Rotterdam, de Willemsbrug

Ik liep weer terug over de vluchtstrook richting de hefbrug en daar gingen de auto’s de bocht om. Ook leuk om daar nog even met de voorbijgaande auto’s te spelen natuurlijk.

Rotterdam, ‘de hef’

Even later stapten we weer in de auto en reden we onder de Willemsbrug door naar de kop van het Noordereiland. Ook hier weer gespeeld met lange sluitertijden. De takken van de bomen geven een mooi bewogen effect, je ziet ze nog net door de verlichte tuien van de Erasmusbrug, anders was het niet opgevallen tegen de zwarte lucht. Ook hier even gewacht tot de lichtshow weer het woordje R’dam liet zien. Alsof je anders niet weet waar deze foto is genomen, haha!

Rotterdam, de Erasmusbrug vanaf het Noordereiland

De meeste foto’s maakte ik landscape, maar voor onderstaande foto heb ik de camera toch even gekanteld. Het stoort mij niet dat de Erasmusbrug er daardoor niet helemaal op staat, ik was meer geboeid door de lucht. Op de een of andere manier werkte deze compositie voor mij, in combinatie met die vlekkerige lucht. De tuien verdelen de foto diagonaal in tweeën.

Rotterdam, de Erasmusbrug vanaf het Noordereiland

Vanaf hier had je ook mooi zicht op de Maastoren (links) en het Wilhelminaplein aan de overkant van het water. Ook nu weer is het duidelijk waar we waren 🙂

Rotterdam, de Maastoren (links) vanaf het Noordereiland

Ik stond hier onder een lantaarnpaal, dus de straat werd mooi mee verlicht bij een lange sluitertijd. Het heeft wel wat, de lijntjes schuin omhoog naar rechts richting de horizon, en de tuien van de Erasmusbrug juist schuin omlaag naar links. Ook hier stoort het mij niet dat de brug er iet helemaal op staat.

Rotterdam, de Erasmusbrug vanaf het Noordereiland

Ook nog wat geëxperimenteerd met beweging en selfies 🙂

Rotterdam, de Erasmusbrug vanaf het Noordereiland en een ‘spook’ 🙂

En een selfie met de Iphone voor het thuisfront kon natuurlijk niet ontbreken. Al is de kwaliteit beduidend minder dan de Sony…

Selfie bij de Erasmusbrug

Er was ook nog een soort verhoging met daarin een patroon van rondjes. Het leek me leuk deze op de foto te krijgen met als achtergrond de Erasmusbrug. Hieronder de probeersels.

Rotterdam, de Erasmusbrug vanaf het Noordereiland

Hieronder is de voorgrond wat duidelijker aanwezig. Ik vind het een grappig detail.

Rotterdam, de Erasmusbrug vanaf het Noordereiland

En als allerlaatste heb ik nog even gespeeld met beweging. Een sluitertijd van 5 seconden en verder in die tijd de camera zoveel mogelijk bewogen. Dit was dus niet meer met de camera op statief. In de nabewerking alle kleurtjes nog een beetje opgepimpt en dan krijg je onderstaande leuke effecten.

Rotterdam, de Erasmusbrug in beweging, vanaf het Noordereiland

En met nog een laatste opname sloot ik deze ‘bewogen’ avond af, qua fotograferen met de DSLR dan.

Rotterdam, de Erasmusbrug in beweging, vanaf het Noordereiland

Het was inmiddels al rond een uur of zeven en we waren de rest van de groep al kwijtgeraakt. We besloten nog ergens wat te gaan eten voordat we weer richting Nieuwkoop gingen. Het werd Hotel New York. Ik was er eerlijk gezegd nog nooit binnen geweest. Alles was nog een beetje in de kerstsfeer daar. We moesten heel even wachten op een tafeltje, maar uiteindelijk kregen we een mooi plekje met een heuse tafelheer. En het eten was er ook vrij snel. Ook niet al te gek duur, en erg smakelijk allemaal. Je schijnt hier trouwens ook heel goed te kunnen high-tea’en, begreep ik, dus dat is iets wat ik nog een keer met vriendinnen wil gaan doen.

Dineren in Hotel New York

Het was enorm gezellig met Theo, Loes, Pim en Johan. Ook heb ik iedereen weer een beetje beter leren kennen en mooie fotoverhalen gehoord. Fotograferen in groepsverband is eigenlijk wel iets wat ik heel erg leuk vind. Op zich kan ik me goed zelf vermaken als ik eenmaal bezig ben, maar het is leuk om af en toe eens te sparren met andere fotografen, of wat tips en trucs uit te wisselen. Daardoor leer je ook weer anders kijken of kun je anderen op weg helpen. Ik plan eigenlijk niet zoveel fototrips voor mezelf. Dus op deze manier kom ik toch nog eens ergens en komt de camera wat meer uit de tas.

Ik ben benieuwd naar de fotobespreking, deze is woensdag 22 januari. Ik heb her en der al wat voorbij zien komen op social media, maar ik vermoed dat er toch een paar verrassingen te zien zullen zijn. Want al loop je met twintig fotografen hetzelfde rondje, je krijgt toch 20 keer een andere blik te zien. En de andere groep heeft volgens mij net wat andere plekjes nog bezocht. We gaan het zien, die foto’s van 010!