Blog

Fototochten, Vakantiefoto's

Openluchtmuseum Ootmarsum

Op 2 juli 2019 gingen we een dagje naar het Openluchtmuseum in Ootmarsum. Het was niet heel groot, maar we hebben er op ons gemak een paar uurtjes rondgelopen. We kregen een apparaatje mee dat bij bepaalde markeringspunten een toelichting gaf op de ruimte waar we op dat moment waren. Zo kwamen we weer heel wat te weten over hoe het leven in Twente geweest was. Ik hou van dit soort musea, met oude ambachten, oude bouwwijzen, oude gewoontes en leuke weetjes. Waar je lekker op eigen tempo rond kunt slenteren en foto’s maken. Ik heb me er dan ook enorm vermaakt en ben een aantal mooie foto’s rijker. Hieronder een selectie.

Het eerste gebouw waar we ingingen bevatte een kleine tentoonstelling met kostuums en er werd een film gepresenteerd. Bij het raam stond een oud weefgetouw. Met al die lijntjes kun je een mooi compositie maken. Misschien is ‘ie ook wel mooi in zwart-wit…

Weefgetouw – Openluchtmuseum Ootmarsum

Er stond ook nog een groot mozaïek in de ruimte, met een voorstelling van hoe het er vroeger uitgezien zou kunnen hebben. De vrouw aan het spinnewiel en de man achter het weefgetouw. Kippies erbij, gezellig hoor.

Mozaïek – Openluchtmuseum Ootmarsum

De gebouwen hadden nog van die oude dakpannen, lekker schots en scheef, geen een hetzelfde. Ik zag er een mooi lijnenspel in.

Mooi lijnenspel in oude dakpannen – Openluchtmuseum Ootmarsum

Er stonden een paar karren opgesteld, eigenlijk geen idee wat het precies voor karren waren, maar er zaten een soort stalen veren aan met een lang uiteinde. Ik hou van die kleine details van roestige, oude, verweerde dingen. En dan die vrolijke verf- en roestkleuren die mooi contrast geven aan elkaar.

Mooi oud ijzer, geen idee waarvan eigenlijk – Openluchtmuseum Ootmarsum

We roken een zoete geur buiten, en het duurde een tijdje voordat we door hadden waar het vandaan kwam. Van de bomen dus. Mooie gele bloesem die heerlijk rook. Geen idee wat voor boom het is, dat kan iemand me vast wel vertellen, ik hoor het graag!

Heerlijk geurende bloesem – Openluchtmuseum Ootmarsum

In een soort boomgaard kwam ik deze vruchten tegen, wat groter dan druiven, ook weer geen idee wat het zijn. Maar ik vond het zonlicht zo mooi door het bladerdak op de vruchten vallen. Echt een zomers plaatje.

Mooi zonnetje op de vruchten – Openluchtmuseum Ootmarsum

De mensen leefden vroeger in een een soort grote stal. In het middengedeelte werd gekookt en werd er ook gedorst. Aan de zijkanten waren dan de slaapgedeeltes en de stal voor de dieren en ook een ruimte waar de melk werd bewaard en kaas werd gemaakt. Er was ook nog een leuk verhaaltje over de balkenhaas. Zo noemden ze de kat, omdat die omhoog klom en over de balken liep. Dus onze Boris is nu Boris de balkenhaas 🙂

Zo woonde men vroeger – Openluchtmuseum Ootmarsum

Het gedeelte waar de melk werd bewaard en waar ook kaas werd gemaakt.

Interieur in de stal – Openluchtmuseum Ootmarsum

De raampjes hadden een apart versiersel aan de buitenkant op de kruising van elke dwarslat.

Versiersels op de stalramen – Openluchtmuseum Ootmarsum

In het gedeelte waar dan de dieren verbleven was een mooie lichtval op dat moment. Het was wel erg donker en ik had geen statief bij me. Geen ideale omstandigheden, maar ik heb er toch een aardig beeld van kunnen maken.

Lichtval in de stal – Openluchtmuseum Ootmarsum

Ik hou erg van dit soort foto’s, mijn oog wordt vaak getrokken naar een bepaalde lichtval of mooi zacht zonlicht dat ergens op valt. Zo kwamen we in een ander huisje, het Klöpkeshoes, ook een mooi tafereeltje tegen, met een spinnewiel.

Spinnewiel in Klupke’s huuske – Openluchtmuseum Ootmarsum

In zo’n huis woonde een ongehuwde vrouw die veel tijd doorbracht met bidden. In de roerige tijden van het christendom riepen zij vanuit hun vrome onderkomen de rooms katholieken op tot het bijwonen van geheime kerkdiensten in de tijd dat Rooms Katholieke kerkdiensten verboden waren. Zij deden dat door op de deuren van woningen te kloppen, vandaar de naam “klöpke” en “klöpkeshoes”.

We kregen ergens anders nog een film te zien over het dagelijks leven van een boerengezin. Zo zag je de boerin roggebrood maken en bakken, en de boer dorsen. Van de overgebleven stro werden bosjes gemaakt, die tussen de dakpannen werden gestopt. Zo werd de kou een beetje buiten gehouden. Van buiten en van binnen zag dat er zo uit:

Stro onder de dakpannen om de kou buiten te houden – Openluchtmuseum Ootmarsum
Stro onder de dakpannen om de kou tegen te houden, van de binnenkant gezien – Openluchtmuseum Ootmarsum

In het gebouw waar de smid was gehuisvest kwam ik nog wat mooie detailplaatjes tegen, waaronder deze, van boorgereedschap.

Boorgereedschap – Openluchtmuseum Ootmarsum

Buiten stond nog een oud wagenwiel. Qua compositie heb ik hier de regel van derden toegepast, die door de zwarte balken en de stenen onderrand eigenlijk al een beetje werd ingevuld. Het groen van het gras geeft weer een mooi contrast met oranje/bruine bakstenen. En die zwarte balken knallen er ook mooi uit.

Wagenwiel – Openluchtmuseum Ootmarsum

Het laatste gebouwtje was een woning, iets huiselijker dan de eerdere stal. Er waren aparte kamers, de woonkamer, slaapkamer, een kinderkamer en al iets van een keuken. In die dagen had elk huis een eigen houten gevelfiguur. Elk huisje had weer een ander figuur.

Elk huisje had vroeger zijn eigen kruisje – Openluchtmuseum Ootmarsum
Gezellige gordijntjes – Openluchtmuseum Ootmarsum
Slaap kindje, slaap – Openluchtmuseum Ootmarsum

En ja, dan kom je in de keuken dan ineens weckpotten met groente tegen, waaronder bonen. Intimi weten dat mijn zus en ik uit principe geen bonen eten. ‘Ons vader’ heeft een groententuin, daar groeit van alles in. Toen we nog thuis woonden kregen we zomers heel veel bonen te eten. En ’s winters ging dat nog even door vanuit de vriezer. Ergens zijn we een keer in staking gegaan, we hebben de bonen afgezworen. Dus als we ze ergens tegenkomen, dan is dat natuurlijk een fotomomentje waard. Zolang we ze maar niet hoeven te eten….

Ehm nee, wij bidden niet voor grüne bonen – Openluchtmuseum Ootmarsum

Nou, dit was een kleine selectie uit de foto’s die ik in het museum heb gemaakt met de spiegelreflexcamera. Er zitten weer hele mooie bij, ik ben erg blij met deze ‘oogst’. Het helpt ook wel als je rustig de tijd hebt om rond te kijken en foto’s te maken. Als je met een rondleiding mee gaat, dan heb je daar vaak de tijd niet voor. En je gaat dan ook niet zo snel meer terug na de rondleiding omdat je iets eigenlijk al gezien hebt. Dus de opzet van dit museum is ideaal voor een fototocht. En je komt door middel van dat apparaatje met geluidsfragmenten en de filmpjes in bepaalde gebouwen toch heel veel te weten over het leven van vroeger in Twente.

Al met al dus een aanrader, dit museum. Er zit ook nog een restaurant naast waar je lekker even op het terras kunt zitten en wat kunt eten. Ook staat er nog een bierbrouwerij op het terrein, maar daar zijn we niet geweest. In het museumwinkeltje verkopen ze wel bier van die brouwerij. Voor meer informatie over het museum, zie https://openluchtmuseumootmarsum.nl

Workshops en cursussen

Wat een portret…

In mei 2019 heb ik een workshop portretfotografie van Merlijn Doomernik gevolgd bij Hollandse Hoogte. Merlijn fotografeert veel voor het NRC en maakt prachtige foto’s. De eerste cursusdag hebben we vooral veel van zijn foto’s bekeken, met de verhalen daarachter, en daarbij ook tips en trucs meegekregen over het gebruik van flitsers. Ook gingen we terplekke aan de slag met lichtopstellingen. Aan het eind van die dag kregen we de opdracht mee om een portret te maken waarin je liet zien wat je die dag geleerd hebt. Deze moest je opsturen en deze werd dan in de volgende bijeenkomst besproken.

Ik wilde iets doen met het zogenaamde ‘haarlicht’. Dit zorgt er voor dat je diepte in je portret krijgt. Verder wilde ik in mijn eigen studiootje een portret met weinig licht maken en de zwarte achtergrond eens een keer gebruiken. Omdat ik vooral veel wilde proberen en uitzoeken hoe ik alles goed werkend zou krijgen, besloot ik mezelf als model te nemen. Dan wist ik in ieder geval zeker dat ik net zolang kon “aanklooien” totdat ik tevreden was, zonder dat het model kriegelig zou worden omdat dingen niet lukken of langer duren.

Ik ben er uiteindelijk een hele dag mee zoet geweest. Eerst met het vinden van de juiste posities van de flitslampen en softboxen. Ook kreeg ik mijn off camera flitsset weer werkend. Deze deed het bij een vorige shoot ineens niet meer. Er bleken wat knopjes omgezet te moeten worden. Iets simpels, maar wel een tijd nodig gehad om het uit te vogelen.

Een tijdje geleden heb ik via Marktplaats een soort spotlamp gekocht voor een habbekrats. Deze ging als haarlicht dienen. Je denkt dat zo’n gewone lamp genoeg licht geeft, maar uiteindelijk stond hij vlak bij me, voordat ik het gewenste effect zag dat ik er mee wilde bereiken.

Daarna volgde dan het finetunen van de rest van de belichting. Dat hield in dat ik na elke foto weer van mijn plek af moest om te kijken wat de effecten van de wijzigingen waren, net zolang tot het naar mijn zin was. En daarbij moest ik dan ook nog een beetje leuk kijken, lachen, op mijn houding letten, met de afstandbediening scherpstellen en afdrukken op het juiste moment…

Er kwam dus nog heel wat kijken bij mijn zelfportret. Met je mobieltje is een selfie zo gemaakt, maar met een spiegelreflexcamera is het andere koek. Maarrrrr… uiteindelijk heb je dan wel een ‘selfie’ waar je haarscherp (leuke term in dit geval) op staat. Het blijft toch altijd gek naar jezelf te kijken. Tenslotte is er altijd wel iets waar je niet blij mee bent. Maar hey, it’s me. En zie hier het eindresultaat van mijn ‘staatsieportret’:

Zelfportret mei 2019
Fotoprojecten

Op lapjesjacht

Zaterdag 22 juni ging ik met fotomaatje Marja op lapjesjacht in Utrecht. Elke zaterdag is er in de Breedstraat de Lapjesmarkt, van 8:00 tot 13:00 uur.

Wat hebben lapjes nu met fotografie te maken? Ik hoor het jullie denken. We gaan in ieder geval geen kostuums naaien ofzo. We gingen deze dag op zoek naar mooie stukken stof die we zouden kunnen gebruiken bij stillevens en foodfotografie. En dan is de Lapjesmarkt in Utrecht een waar Walhalla, zo bleek. Een hele straat vol met aan twee kanten kramen, allemaal stoffen, te kust en te keur.

Al vrij in het begin kwamen we mooie gordijnstoffen tegen met reliëf er in. We waren er meteen weg van, maar besloten eerst nog verder te kijken. Maar zoals altijd bleek dat we uiteindelijk niets mooiers gevonden hebben, en dus toch daar de stoffen kochten. Maar aan het eind van de straat toch ook nog wat mooie voile-achtige stoffen gekocht in bruintinten en ook een stuk blauw en groen. En halverwege nog een soort mat antraciete meubelstof gevonden wat een soort soepel dun leer leek. Die kan dienen als ondergrond. Handig bij foodfotografie, je kunt het makkelijk afnemen met een natte doek o.i.d.

Uiteraard hebben we tussen het shoppen door ook nog even koffie gedronken en uitgebreid bijgekletst, dat is vaste prik bij ons.

Het waren een paar mooie en gezellige uurtjes op de Lapjesmarkt. Het was lekker druk, prima weer, echt zomer. En tot slot ook nog eens een mooie score voor onze toekomstige fotoshoots!

We hebben de oogst richting de auto gezeuld en zijn nog even naar Aalsmeer gereden voor een lichte lunch en wat verkoelende drankjes bij het Westeinder Paviljoen, bij de Watertoren. Lekker op het terras genoten van het mooie weer en het vertier op het water. En ook onze volgende strooptocht al bepaald: de antiek- en curiosamarkt in Delft. Dan gaan we op zoek naar oude bestekjes, mooi serviesgoed en snuisterijtjes voor ons stilleven.

Leuk weer eens een projectje op stapel te hebben. Je moet jezelf ook een beetje uitdagen! En mijn aangeschafte apparatuur gebruiken en leren kennen…

Exposities

!Triggr Kunstweken 2019

Van 15 t/m 29 juni 2019 doe ik mee met de !Triggr Kunstweken met fotokunst. Mijn foto’s hangen bij Valentine Juwelier, Essenlaan 26 in Ter Aar. Ik heb vijf prachtige foto’s in de winkel mogen plaatsen, waarvan twee in de etalage. Komen jullie een kijkje nemen?

Daarnaast hangt er ook nog een foto van mij in de overzichtstentoonstelling van stichting !Triggr aan de Middelweg 5 in Ter Aar. Zeker een aanrader om daar ook even een kijkje te gaan nemen, er hangt veel moois daar van alle deelnemende kunstenaars.

Uiteraard vind ik het leuk om een reactie te krijgen, dus laat vooral weten wat je er van vond door een reactie op dit berichtje achter te laten!

Lieve groet,

Margot.

Fototochten

Dagje Delfshaven

Op 4 mei ben ik met Fotogroep Aalsmeer naar Delfshaven geweest. Dit dagje stond eigenlijk al eerder gepland, maar ging destijds niet door vanwege het slechte weer. Dus vandaag in de herkansing. Het was een mooie dag voor een fototocht. Een blauwe lucht met wat witte wolken, af en toe een wat dreigender wolk er tussen. Gelukkig bleef het overwegend bij dreigend en viel er geen regen uit.

We begonnen de dag met een kopje koffie. Reisleiders Henk en Ton deelden ondertussen de routekaartjes uit en we kregen wat info over de te lopen route. En niet veel later gingen we dan op pad. Delfshaven is een wijk van Rotterdam met nog veel mooie oude pandjes, maar ook heel veel nieuwbouw. Ook worden oude industriële panden herbestemd als woonhuizen. Onderstaande foto is hier een mooi voorbeeld van.

Omgeving Schiehaven – Delfshaven

Het lijken wel kleine duiventilletjes aan de gevel, maar het zijn een soort schuurtjes. Heel apart. We liepen over de Sint Jakobskade richting Müllerhoofd. Daar hadden we aan de overkant zicht op de SS Rotterdam. Er hingen wat dreigende wolken boven. De rood witte paal stond markant in beeld en geeft wat kleur aan de wat saaie skyline:

Zicht op de SS Rotterdam – Delfshaven

Ik maakte even een selfie met de SS Rotterdam op de achtergrond, voor het thuisfront. Je ziet Adrie er ook op staan, die maakte weer een foto van mij, maar indirect dus ook een selfie van zichzelf. Op dat moment was het me niet opgevallen. Later kreeg ik de foto via de e-mail en zag ik het ook op mijn eigen foto. Des te leuker om hier de collage te laten zien. Grappig!

Selfie in een selfie

Daarna liepen we verder over de Müllerkade, waar we aan de overkant de Euromast zagen staan. Er waren een paar mensen aan het abseilen. Het waaide flink, maar ze gingen toch de sprong wagen. Mij niet gezien, brrrr.

Abseilen van de Euromast – Delfshaven

In de omgeving van de Grote Parksluis zag ik een mooie reflectie van de lucht in een oud gebouw. In de omgeving werd druk gebouwd, zoals je op de foto ook kunt zien.

Reflectie in de ramen – Delfshaven

In diezelfde omgeving was een druk kruispunt. Er lopen enorm veel lijnen door het beeld heen, de ramen, de bovenleidingen, de tramrails. En weer de reflectie van de lucht in de ramen. En zowaar ook nog een paar groene ‘zuilen’ tussen al het steen en beton.

Druk kruispunt – Delfshaven

We kwamen nu in de buurt van de Coolhaven, waar we eigenlijk een beetje omheen liepen, over de kade. Ik was blij dat ik mijn winterjas had aangetrokken, want er stond een straffe wind. Wel mooi wonen hier aan het water. Er komen nog aardig wat pandjes bij, zo te zien.

Er wordt volop gebouwd – Delfshaven

In bovenstaande foto zie je onder het tweede gebouw van links een paar betonnen pilaren in V-vorm. Deze heb ik nog van dichtbij gefotografeerd, een mooi doorkijkje. Ik wilde hem voor 5 mei gebruiken (de V van Victory, Vrijheid). Ik hou van de die bepaalde vorm van symmetrie. En ook het groen in de omgeving van steen en beton.

de V van Vier mei en Vijf mei Vrijheid – Delfshaven

Vanaf de Coolhaven heb je ook mooi zicht op de Euromast:

Zicht op de Euromast – Delfshaven

In de Rochussenstraat kwamen we nog een bijzonder grote bloempot tegen. Wel leuk gedaan! Ik heb even gewacht tot er wat mensen bij liepen, dan zie je ook meteen hoe groot die bloempot is.

Potje natuur – Delfshaven

We liepen de brug over, leuk hek trouwens, een mooi sfeerplaatje. De bomen zijn aan het uitlopen, weer lekker fris groen langs de kade. En er kwam net iemand aanlopen, wat de foto iets meer dynamiek geeft. Dat ze een tas van de Action droeg is dan wel een kadootje, toch een een actiefoto 😉

And…. Action! – Delfshaven

Hierna was het tijd voor de lunch in een bruin cafeetje, De Ooievaar. Het was gelijk vol toen we binnen zaten, maar het was er gezellig en warm. Eerst maar een heerlijk kopje thee om een beetje op te warmen…

Lunchtijd in de Ooievaar – Delfshaven

En natuurlijk wilden mijn fotovriendinnetjes Marlien, Ria en Petra even poseren na de lunch:

Fotodinnetjes – Delfshaven

We liepen nu verder via de Voorstraat richting de Voorhaven en de omgeving van de Aelbrechtskolk. Een pittoreske omgeving met oude pandjes.

Voorstraat – Delfshaven

We zijn ook in de Oude of Pelgrimvaderskerk geweest, waar we een film te zien kregen over de geschiedenis. Ik zag ook nog een glas in lood raamhanger waarop Wilnis en Bodegraven voorkwamen met oude jaartallen.

Glas in lood raam – Pelgrimvaderskerk

In de kerk zelf was een prachtige lichtval van de zon op de stoelen te zien:

Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven
Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven
Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven

Wat een mooie kerk is dit toch. Er lagen trouwens ook nog mooie oude bijbels. Het was een beetje donker, maar ik heb toch een foto kunnen maken er van.

Bijbel in Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven

Het werd tijd om verder te lopen. In het straatje waar Piet Heyn is geboren vond ik dit doorkijkje naar de toren met het carillion van de Pelgrimsvaderkerk.

Toren van de Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven

Ook zag ik er een fiets staan met een apart spatbord. Fraai lijnenspel weer…

Creatief spatbord – Delfshaven

Even verderop kon je onder de brug lopen. Hier had je vanaf een vlonder nog een leuk doorkijkje, je ziet hier de Aelbrechtskolk met allerlei historische schepen links.

Under the bridge – Delfshaven

Boven op de brug zag het er weer iets anders uit:

Aelbrechtskolk – Delfshaven

Als je je omdraaide op de brug dan zag je nog een molen staan. Ik ben er verder niet naar toe gelopen, vanwege tijdgebrek.

Molen – Delfshaven

Nog wat mooie oude pandjes en oude gevelstenen:

Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven
Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven
Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven
Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven
Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven
Omgeving Aelbrechtskolk – Delfshaven

Nog een laatste blik op de Pelgrimvaderskerk, het werd tijd om naar het verzamelpunt te lopen en weer richting de auto’s te wandelen. De lucht was nu ook niet meer zo blauw en we kregen al snel een hagelbui op ons hoofd. Gelukkig konden we even schuilen onder de grote kastanjebomen in de Voorstraat.

Oude of Pelgrimvaderskerk – Delfshaven

Het was nog een wachten totdat iedereen er was en we zo zoetjes aan weer naar de auto’s gingen. Maar eerst hebben we nog even de traditionele groepsfoto gemaakt. Leuk voor op de website van de Fotogroep, maar ook een leuke herinnering aan een leuke uitgaansdag!

Delegatie Fotogroep Aalsmeer – Voorstraat Delfshaven