Dagje Beekse Bergen met Miranda

Zaterdag 29 juni ging ik met fotomaatje Miranda een dagje naar Safaripark Beekse Bergen. Een mooie gelegenheid om mijn nieuwe zoomlens uit te proberen en daarnaast vind ik het gewoon gezellig om samen te fotograferen en weer eens bij te kletsen. En we troffen het die dag, de zon stond hoog aan de hemel en de regen zou in de avond pas vallen, top!

We hadden ruim voor openingstijd afgesproken en dat was eigenlijk een gouden greep. Het was nog niet zo druk bij de ingang en zo konden we even rustig oriënteren op wat we absoluut wilden zien. De roofvogelshow was één van die dingen en die was aan de andere kant van het park, zo’n 45 minuutjes lopen of we konden er naar toe met de safariboot. Dus we besloten de safariboot te nemen, want ons kennende zouden we overal stoppen om foto’s te nemen en niet op tijd komen voor de eerste roofvogelshow. Op zich kon dat later ook nog, maar het beloofde een warme dag te worden en je zit daar in de brandende zon. Dus we gingen richting de boot.

Het eerste wat ons opviel was de ooievaar. Later zouden we er nog veel meer zien, het park zit er vol mee, meer dan 60 nesten zijn er geteld (hoorden we later op de boot, ik heb zelf niet geteld hoor). Op één been op eenzame hoogte. De lelijke ring om zijn poot heb ik met een nieuwe functie van Lightroom heel eenvoudig weg kunnen halen. Een kleine aanpassing moet kunnen. En ik gun dat beest ook zijn privacy…

We kwamen al snel bij de boot aan en konden eigenlijk al snel mee met de eerste afvaart. Een mooi tochtje was het, al zagen we niet heel veel ‘wild’ onderweg. Ook de dieren moesten nog een beetje wakker worden denk ik…

We hadden nog wat tijd voordat de roofvogelshow begon, dus we hebben eerst even een ‘bakkie’ gedaan en wat rondgelopen. Deze schat had ook dorst en dat leverde een leuk plaatje met reflectie op.

De pelikanen dobberden rustig op het water, genietend van het ochtendzonnetje. Wat zijn het toch bijzondere dieren, met die lange bek.

Deze maki zat onder de bomen, maar nog nét in een straal zonlicht. Hij kijkt een beetje nukkig. Maar hij zit er wel leuk bij zo.

Daarna was het dan toch echt tijd voor de roofvogelshow. In hoog tempo passeerden verschillende vogels de revue. En het was niet gemakkelijk om ze goed vast te leggen in hun vlucht. De nieuwe lens is log en zwaar en die vogels zijn vooral… snel! Het was even een half uurtje hard werken voor ons. En voor de camera.

Maar tussen alle mislukte foto’s zaten toch ook hele goede beelden. Ik heb in ieder geval een paar fraaie exemplaren weten vast te leggen. De vogelsoorten heb ik via obsidentify opgezocht, dus als ik het toch mis heb, laat het me vooral weten. Ik ben een leek op het gebied van de exotische vogelsoorten.

De Afrikaanse Oehoe is echt een prachtige vogel. Wat een mooie veren heeft deze. En in de vlucht ook een imposante vogel met behoorlijke spanwijdte. Hier vloog ‘ie laag bij de grond. Maar ik heb ook een mooi portret kunnen maken, met bekkie open.

In 2017 heb ik al een mooi portret van lady Maya, de Amerikaanse Zeearend weten te maken. Deze keer was ze er ook bij. Ze is al meer dan 30 jaar bij Beekse Bergen en nog steeds een icoon. En wat is het machtig om haar te zien vliegen…

De zwarte wouwen waren ook een dankbaar oefenobject. Ze cirkelden rond boven ons hoofd, dus het was nog een hele kunst om goed vast te leggen.

De kraanvogel is ook fotogeniek. Blauwe ogen en mooie kuif. Deze ging zelfs nog even voor me poseren, lijkt het wel.

Na de drukte van de roofvogelshow kwamen we bij de relaxte pinguïns aan. Deze twee waren net aan hun middagslaapje bezig…

Zoals gezegd zat het park vol met ooievaarsnesten, wel erg hoog en ver weg. Maar ik heb met de telelens toch wat jonkies kunnen vastleggen.

De gelukkige ouders vlogen af en aan, het is een mooi gezicht om te zien. Op een gegeven moment kwam er eentje laag voorbij vliegen en ik schoot er een paar plaatjes van. Pas later thuis op de computer zag ik dat er water uit zijn bek kwam. Geen idee wat hiervan de reden was, maar het levert wel een interessant beeld op!

De amoertijger had zin om te badderen. Hij banjerde tot twee keer toe door het water toen wij daar stonden te kijken. De kleur van de vacht steekt lekker af tegen het frisse groen op de achtergrond.

Op zich was het stuk waar de tijger het water in ging wel erg donker. Maar nét op het stuk waar de zon door de bladeren op het water scheen, bleef de tijger even stilstaan en keek recht in de lens. Soms moet je een beetje geluk hebben…

Zo kon ik toch even een mooi portret van dit prachtige dier maken.

Bij de flamingo’s hebben we ook een tijdje staan kijken. Ze waren druk in de weer dat leverde soms wat leuke (zoek)plaatjes op, en grappige reflecties op, zoals deze:

Maar de foto van de dag is toch wel dit plaatje, een flamingomama (ik denk tenminste dat het een mama is) die haar jonkie even een knuffel geeft. En met nog een broertje of zusje onderweg, zo te zien? Erg blij met deze foto!

En van de schattige flamingojonkies gingen we dan naar de grote logge neushoorns. Ze stonden er wel een beetje dreigend bij. Probeer daar maar eens langs te komen…

Even verderop kwamen we bij de olifanten aan. Ook daar waren onlangs een paar jonkies geboren. Het kleine grut was lekker aan rollebollen en aan het spelen, erg leuk om naar te kijken.

De zebra doet het altijd goed in zwart-wit, streepje voor streepje…

De giraffes liepen op een stuk waar ook de auto’s door het park rijden. Dat leverde wel een leuke ontmoeting op. Wat moet dat een indrukwekkende ervaring zijn geweest voor dat meisje.

Later kwam de giraf ook nog even de kinderen achterin begroeten. Om daarna weer rustig verder te wandelen. Ze maken zich niet druk om al die auto’s met mensen. Dat heb ik wel gemerkt.

Giraffen zijn toch wel mijn lievelingsdieren, ik heb er iets mee. Met de nieuwe lens werd het mogelijk er eens een paar mooie portretten van te maken. Wellicht mooi om eens na te schilderen…

Deze dwergmangoeste lag lekker op een steen te zonnen. Ook voor de dieren was deze zonnige dag een welke afwisseling na al die regen van de voorgaande weken…

De middag liep al bijna ten einde. We hadden nog niet kunnen lunchen, aangezien het restaurant in het midden van het park nog niet open was. Dus toen we bijna bij de uitgang waren, hebben we eerst maar eens een terrasje gepakt en de inwendige mens verzorgd. Want op een Evergreen tussendoor kun je niet de hele dag teren… Het was best lekker om even uit te blazen in de schaduw met een drankje en een hapje. En een klein beetje op te laten voor nog een paar laatste fotootjes.

We besloten namelijk als laatste nog even bij de leeuwen te gaan kijken. Die hadden we in het begin overgeslagen omdat we met de safariboot mee gingen. Maar er was nog tijd om even gedag te zeggen. Ze waren hier niet echt van onder de indruk geloof ik, ze lagen languit en voor pampus…

Op het laatst tilde er nog eentje lui haar kop op als reactie op ons fluiten en roepen. Je wilt toch nog een actiefoto, dus we haalden alles uit de kast. En zo heb ik toch nog een klein portretje weten te maken. Mooie kop van een imposant dier.

En daarmee kwam deze leuke fotodag dan toch ten einde. Ruim 1500 plaatjes geschoten (met name tijdens de roofvogelshow veel in de burst-mode gefotografeerd) en er best wel een tijdje over gedaan om alles uit te zoeken en de leukste foto’s te selecteren. Maar ik ben heel erg blij met de eindresultaten. De nieuwe lens is echt een aanwinst, met meer zoombereik, dus ik kan de dieren echt veel dichterbij halen. Ik moet nog wel wat meer oefenen met de vogelfotografie. Veel foto’s waren toch niet helemaal scherp en ik vond het best lastig om die zware lens te hanteren. Het is nog een beetje wennen en wat ik al zei, ik moet lekker gaan oefenen deze zomer. Er zitten genoeg vogels hier in de buurt…