Voor de clubavond van 10 februari bij Fotogroep Aalsmeer stond als onderwerp “portret van achteren gezien” op het programma. Nu is een mooi portret van iemand van voren gezien maken al een hele uitdaging, maar een mooi en boeiend portret van achteren gezien maken is creatief gezien wel next level, vind ik. We hebben een paar weken geleden wel een inleiding met tips en trucs en voorbeelden voor dit onderwerp mee gekregen. Maar daarna kwam het toch op mezelf aan om een concept uit te werken, een model te vinden en aan de slag te gaan.
Ik gebruik de app Pinterest als inspiratiebron, om voorbeelden op te zoeken. Daarna begint er na enige tijd wel wat te borrelen, wat ik mooi zou vinden en hoe ik dan mijn eigen draai aan dit thema ga geven. Ik kwam uit op een foto met een vrouw met lang haar en een zomerse jurk met open rug in een veld met hoog gras en zomerbloemen. Enige kanttekening was dat het nu hartje winter is en veel te koud voor een model in zomerjurk met open rug… Minor detail, haha!
Maar het voorbeeld was genoeg om verder te borduren en mijn eigen draai er aan te geven. Het hoge gras kon ik mogelijk vinden in de duinen. En qua kleding dan wel de hele andere kant op, een zachte wollen trui of vest, liefst in aardetinten, werken met sjaals, mutsen en wanten. En dan nog een model met lang haar. Dan kun je daar nog iets mee, in de wind laten wapperen ofzo. Dat soort dingen bekijk ik wel terplekke, wat werkt en mooi is.
Fotomaatje Miranda voldeed aan de beschrijving “model met lang haar” en zij wilde wel voor mij model staan, zeker gezien het een portret van achteren gezien was. Dat was toch minder eng. Want laten we nou eerlijk zijn, niemand gaat graag op de foto, zeker de fotografen zelf niet. We hebben niet voor niets zo’n camera, om ons heerlijk achter te verschuilen…
Dus tijdens onze fotodate van 2 februari hebben we mijn idee verder vormgegeven en daar zijn een paar hele mooie portretten gemaakt die ik jullie graag wil laten zien. Twee daarvan heb ik ingestuurd voor de clubavond van 10 februari.
Portret 1 t/m 4 hebben we op een heel mooi punt van onze wandeling gemaakt, met mooi uitzicht over het gebied. De zon stond scheen vol van voren, wat zorgt voor tegenlicht, maar ook voor een warme sfeer. Ik heb de schaduwen wat opgehaald voor iets meer tekening en details in het haar. Ik noem deze serie van vier “on top of the world”.
Foto 2 is één van de foto’s die ik heb ingestuurd voor de clubavond. De armen volgen mooi de vorm van de duinen in de achtergrond. Het zonlicht valt mooi op haar handen en voor mij straalt deze foto openheid uit: Kom maar op, ik sta open voor nieuwe dingen en warm mij aan de zon en ben klaar voor een nieuw avontuur.
Foto 5 t/m 7 hebben we gemaakt in een duinpan iets verderop. We probeerden verschillende dingen uit, een verstild beeld, kijken wat dit opriep. Op dit punt vond ik het best lastig, eerlijk gezegd. Uiteindelijk is er toch een soort kleine serie ontstaan die ik “het levenspad” zou willen noemen.
Bij foto 5 vond ik een soort lijnenspel in de wolken en het helmgras. Het is jammer dat het helmgras op links niet wat meer doorliep naar beneden, dan had het bijna overgegaan in het vest, waar ook banen in zitten. In deze serie is dit het punt in je leven waar je kunt staan, vanaf waar je beslist een bepaalde kant uit te gaan. Er is nog een weg te gaan, met een klim in het vooruitzicht.
Bij foto 6 kreeg ik het gevoel van een baken, een uitkijkpost. Er is wat te zien vanaf dat punt, maar de kijker krijgt dat niet te zien en zal zich hier zelf een beeld bij moeten vormen. Een blik de wijde wereld in.
Tot slot dan nog foto 7, we hadden al eerder wat springfoto’s gemaakt (zie mijn vorige blog) en daar bovenop het duinpan hebben we dit dan nog van achteren bezien geprobeerd. Het is als het ware de sprong in het diepe waar we allemaal wel eens voor staan in ons leven.
Foto 8 t/m 12 komen uiteindelijk het dichtst bij mijn oorspronkelijke idee met een model midden in het helmgras.
Foto 8 vond ik zelf het mooiste beeld, ware het niet dat de camera op de een of andere manier niet op Miranda heeft scherp gesteld, maar op het helmgras. En dat bij alle foto’s die ik op dit punt had gemaakt, het waren er ook maar een paar. Balen dat ik dat niet terplekke gecheckt heb. Daarom is het helaas niet dé foto geworden om in te sturen, al vind ik hem qua sfeer wel heel mooi en helemaal wat ik in mijn hoofd had. Deze moeten we in de zomer nog maar eens een keertje over gaan doen, dan misschien wel moet wapperende jurk enzo…
Foto 9 t/m 12 verschillen niet zo heel veel van elkaar. Uiteindelijk koos ik ervoor om foto 9 in te sturen voor de clubavond, omdat je hier nog wat van het gezicht ziet. Het zou een foto uit een modeblad kunnen zijn; met zo’n lekker warm vest wil iedereen wel een lekkere duinwandeling maken, toch?
En dat waren dan de mooiste resultaten van deze gezellige middag. Op zich stond alles er wel redelijk snel op. Dat moest ook wel, want anders stond Miranda te vernikkelen van de kou. Maar het is altijd leuk om te zien hoe het creatieve proces zich gaandeweg zo’n middag ontwikkelt. Ik kan wat in mijn hoofd hebben, maar uiteindelijk moet je het doen met wat je op je pad tegen komt. Ik was daar nog nooit geweest, dus ik wist niet of ik zou aantreffen wat ik in mijn hoofd has. Dus uiteindelijk moet je flexibel zijn en gewoon beginnen met wat alternatieven om te voorkomen dat je uren zoekt naar dé locatie en uiteindelijk met lege handen thuiskomt. En je ziet, er kwamen dus hele fraaie dingen uit!
En alles staat of valt met je model natuurlijk. Ik ken Miranda al lang en dat werkt ook heel fijn en ontspannend. Er is een basis van vertrouwen, we denken met elkaar mee en uiteindelijk kwam hier iets heel moois tot stand!
Top foto’s . Vind de laatste ook heel mooi !!
Dankjewel voor je complimenten, Ineke!