Workshops en cursussen

Tiengemeten

Op 5 oktober 2019 deed ik samen met fotoclubmaatje Annemiek een workshop natuur- en landschapsfotografie op het eiland Tiengemeten. De workshop werd georganiseerd door Outdoorschool SNP Natuurreizen en de cursusleider was Willem Laros. Tiengemeten kun je alleen via het water bereiken, dus we gingen eerst met de pont.

Op weg naar Tiengemeten, vanaf de pont (Iphonefoto)

Het beloofde gelukkig wel een mooie dag te worden, het zou in ieder geval droog blijven en wat bewolkt. Wij hadden er in ieder geval veel zin in. Het tochtje met de pont was ook wel leuk. Er was nog een leuk vogelhuisje gemonteerd op de pont. Denk niet dat er ooit een bezoeker is ingekropen, maar leuk detail. Iedereen mag mee…

Op de pont, met Annemiek (Iphonefoto)

Aangekomen op Tiengemeten kregen we eerst toelichting van Willem. We kregen een viertal opdrachten mee voor onderweg. Het was dus niet zomaar een stukje wandelen en wat foto’s maken. Ik vind dit soort opdrachten altijd wel leuk. Je bent dan toch wat gerichter bezig met fotografie en je wordt er net even wat creatiever van.

Na een korte stop bij het gebouw van Natuurmonumenten (het Rien Poortvlietmuseum was helaas gesloten) gingen we op weg. Het eerste stuk was een verharde weg met rechts het uitzicht op de natuur van Tiengemeten en links de dijk. Ik zag een beetje symmetrie op de dijk, in de paaltjes. Maar uiteindelijk toch gekozen voor net niet symmetrie. Op de een of andere manier is onderstaande foto zo beter. Het blauwe van de lucht heb ik nog even wat meer aangezet in Lightroom, waardoor de foto net even wat frisser oogt.

Dijkzicht op Tiengemeten

Aan de andere kant van de dijk was ook nog een stukje grasland, waar wat paarden liepen. Eentje had zich wel heel mooi versierd.

Paard met versierd kapsel

Maar op rechts van het pad was de mooie natuur van Tiengemeten, een vlak landschap, niet meer zo zomers. Maar zeker nog mooi, ook met bewolkt weer. Ik heb deze foto vanaf de dijk gemaakt. Op het pad beneden aan de dijk kon je eigenlijk niet heel veel van de horizon zien, maar op deze manier wel.

Landschap Tiengemeten

Het eerste stuk was er niet veel verandering in het landschap. Ik stelde dan ook de vraag hoe je nu een interessante landschapsfoto maakt van dit gebied. Wilem gaf aan dat dat inderdaad wel lastig is, omdat er weinig hoogteverschil op Tiengemeten is. Later op de wandelroute zouden we nog een hoogte tegenkomen, daar hadden w nog wat meer overzicht. Dan toch maar zelf een paar pogingen wagen iets te maken van het in mijn ogen wat platte landschap.

Doorkijkje op Tiengemeten

Bovenstaande foto vond ik wel mooi, met de kruisende waterweg. Er vliegen wat vogels over en in de verte zijn wat zwanen te zien in het water. De lucht aan die kant was op dat moment ook niet echt spectaculair. Maar als ik iets meer naar links draaide, kon ik toch het zonnetje al een beetje achter de wolken zien. Het was een beetje een wattendekenwolkendek. Daarvan maakte ik onderstaande foto.

Zicht vanaf de dijk op Tiengemeten

Op een bepaalde manier trekken er allerlei lijnen in de wolken en het landschap naar de horizon. Dat maakt de foto voor mij geslaagd. Hij is wel wat donker, maar als ik het lichter maak, dan wordt de lucht zo uitgebeten.

In de verte de pont naar Tiengemeten
Uitzicht vanaf de dijk, vlakbij de zorginstelling

We liepen een aardig eindje over de dijk, totdat we bij een gebouw kwamen waar een zorginstelling was gevestigd. Mooi rustig stekje. Daar in de buurt zijn we aan de slag gegaan met de eerste opdracht. We moesten twee (mooie) dezelfde foto’s maken, eentje met weinig scherptediepte en eentje met veel scherptediepte. Dat bereik je door te spelen met je diafragma. Hieronder mijn foto met weinig scherptediepte:

Distels met op de achtergrond het landschap van Tiengemeten (groot diafragma)

En hieronder de foto met veel scherptediepte:

Distels met op de achtergrond het landschap van Tiengemeten (kleiner diafragma)

Je ziet dat de achtergrond nu iets minder vaag wordt. Hoe kleiner je diafragma, hoe meer je foto van voor naar achteren scherp wordt. Leuk om hier weer even mee te spelen. En dan wordt zelfs dooie natuur ineens mooi, al zeg ik het zelf.

Distel, met weinig scherptediepte
Distels met de lucht als achtergrond

Het landschap kan ondanks weinig scherptediepte toch storend zijn. Vandaar dat ik nog even door de knietjes ben gegaan om de distels (die overigens de mooiere naam ‘Kaardebol’ hebben) de lucht aan de fotograferen. Een veel rustiger beeld wordt het dan. Ze steken veel meer af tegen de rustige achtergrond en komen meer tot hun recht, vind ik.

Hekwerk op Tiengemeten

We liepen weer verder. Her en der nog wat mooie plaatjes geschoten. Er waren ook al paddestoelen te zien, er was een cursist die er helemaal op los ging. Ik had geen zin om in het gras te kruipen. Ik heb meer genoten van het zwanenmeer 😉

Zwanenmeer op Tiengemeten

Het terrein van de zorginstelling was uiteraard niet toegankelijk. Ze hadden er wel mooi oude en verweerde bordjes voor…

Verboden toegang!
Mooi lijnenspel van de paaltjes richting de horizon
Ojee, privé!

We kwamen ook nog een oud zeilschip tegen. Ik heb even gewacht tot het modernere kleine zeilbootje ook in beeld kwam. En met die boom er tussen is er mooie denkbeeldige scheidslijn van vroeger naar nu gemaakt.

Oud zeilschip en modern zeilbootje bij Tiengemeten.

We kwamen nog langs een oud vervallen gebouw zonder ramen een deuren. Het vervallen gebouw op de achtergrond vond ik zelf niet zo spannend, maar de boom vond ik wel mooi. De blaadjes zijn al niet meer zo fris groen, de herfst is in aantocht. Mooie overeenkomst met het gebouw, beiden in verval.

Vervallen gebouw tussen bomen die hun blad al gaan verliezen (Tiengemeten)

Hierna was het tijd voor de lunch. Dat was goed verzorgd trouwens. En tijdens het eten kregen we nog uitleg van Willem over fotograferen met het histogram. Aan dit fenomeen op je camera kun je zien of je een goed belichte foto hebt gemaakt, waar alle details in zitten. Volgens Willem heeft het leven geen zin zonder histogram. Een uitspraak die we niet zo snel meer zullen vergeten, haha.

Na de lunch was het tijd voor de opdracht waarbij je een portretfoto van iemand moest maken, als ware het voor de verkiezing van de nieuwe burgemeester van Tiengemeten. Dat mocht dus ook een andere cursist zijn. Maar deze meneer zagen we al op de pont en hij kwam als geroepen net aangelopen toen wij aan de opdracht moesten beginnen. Ik noem hem maar de jonge Bennie Jolink. Maar inmiddels heb ik via via zijn naam doorgekregen: Merijn van den Hoogenhoff. Een waardige burgemeestersnaam 😁

De ‘Burgemeester’ van Tiengemeten

Daarna gingen we weer verder op pad, het was nog best een eind lopen naar de pont. Maar het was lekker weer, het werd zelfs wat warmer, en we waren lekker bezig met fotografie. Dan merk je eigenlijk niet eens welke afstand je ongemerkt aflegt.

Ik zie je wel!

Dit paard stond zo mooi stil in de wei, hij gaat bijna op in de omgeving. Hij was wel nieuwsgierig, er stonden een paar fotografen voor zijn neus. Wat moet hij wel niet gedacht hebben?

We hadden nog steeds wat opdrachten uit te voeren, een daarvan was de opdracht met beweging. We moesten een lange sluitertijd instellen (minstens 1/15 seconde). Ik zag de graspluimen en Annemiek en ik hebben hier driftig mee geëxperimenteerd. Uiteindelijk waaide het niet hard genoeg, dus we hebben het gras maar een paar slingers gegeven. Met onderstaande foto als resultaat. Ik vind het wel artistiek. Er is bijna niets scherp, maar je ziet wel dat het graspluimen zijn. Missie (wat mij betreft) geslaagd!

Wuivende pluimen (lange sluitertijd)

Een andere opdracht was om een foto te maken van de natuur op Tiengemeten, waarbij je duidelijk de invloed van de mens ziet. Ik maakte hiervoor o.a. deze foto:

Windmolens en vogels (Tiengemeten)

De windmolens, ik vind ze landschapsvervuiling, maar ergens geeft het in bovenstaande en onderstaande foto wel een extra dimensie aan de foto. Zeker omdat het landschap op de voorgrond eigenlijk niet zo heel spannend is verder.

Vijf op een rij! (Tiengemeten)

De onderstaande foto vond ik wel wat hebben, met het wagenspoor dat met een bocht uit het zicht verdwijnt. Ik ben door mijn knietjes gegaan, waardoor het spoor wat langer leek te worden. Je vraagt je wel af wat voor zwaar verkeer hier de dijk op is gereden. De mens heeft hier een flink spoor achtergelaten (in het kader van de opdracht).

Wagenspoor (Tiengemeten)

Niet veel later sloegen we een pad in waar een paar mooie runderen liepen. Ze zagen er wel woest uit, menig rockband zou jaloers op zo’n kapsel zijn, haha. En ze liepen ook nog eens behoorlijk in de weg op het pad.

Best handig, zo’n hoorn, als je jeuk hebt…

Gelukkig waren ze banger van ons. Ze gingen al snel de kant in als je wat dichterbij kwam. Annemiek en ik zagen een mooie lady wegspringen, het haar wapperde in de wind. We hebben haar Pamela genoemd (Pam, je haar danst). De rest van de cursisten hadden het net over een vogeltje, de roodborsttapuit, maar dat verstond ik verkeerd. Ik verstond roodborsttapijt. Nou ja, hilarisch natuurlijk. En dus werd Pamela vanwege haar tapijtje op het voorhoofd verder gedoopt in Pamela, de roodborsttapijt van Tiengemeten. Lachen toch?

Pamela, de roodborstapijt van Tiengemeten 🙂
Je kan maar jeuk op je kop hebben…

Nu ook nog jeuk aan het hoofd… Woeste blik in de ogen, maar het ging daarna gelukkig lief opzij voor ons.

“Koe” in de wei, wij blij

Op een gegeven moment kwamen er nog drie zwanen aangevlogen. Dan baal je wel dat je geen 400mm zoomlens op je camera hebt zitten. Maar thuis toch een mooie uitsnede kunnen maken en ze zijn ook nog best scherp. Het waren echt lucky shots, ik had geen idee met welke instellingen op dat moment aan het fotograferen was.

Zwaan kleef aan

Hier vliegen ze over de dijk van ons weg. Ik vond het wel leuk om dat stukje dijk er nog op te hebben. Er staan nog wel frisse gele bloemen tussen het gras. De lucht was hier alweer een stuk donkerder en meer bewolkt.

Zwanen over de dijk (Tiengemeten)

Vanaf hier moesten we wat meer doorlopen om de pont van kwart over vijf te gaan halen. Ik was eerlijk gezegd ook wel een beetje fotomoe aan het worden, je krijgt best veel indrukken te verwerken tijdens zo’n fototocht. Maar op een gegeven moment ging de zon wat lager staan en werd het licht wel heel mooi. Toen maakte ik onderstaande foto, voor de laatste opdracht, een foto van Tiengemeten waarbij er geen sprake is van zichtbaar menselijk ingrijpen.

Landschapsfoto van Tiengemeten

Ik vind het zelf de mooiste foto van de dag, qua sfeer en de weerspiegeling van de wolken in het water. Maar onderstaande foto gooide ook hoge ogen. Maar ik vond de bovenste wat spannender.

Landschapsfoto (Tiengemeten)

Vanaf hier was het niet ver meer naar de pont. We kwamen nog langs het landbouwmuseum en zagen daar David de Kabouterbordjes in de tuin. Vast voor een of andere speurtocht. Maar als bewoonster van “ons kabouterhuisje” (zo heette mijn weblog ooit) moet je dan zo’n vrolijke foto wel maken.

Kabouters op Tiengemeten! (Iphonefoto)

We maakten nog even een usfie bij het bord van Tiengemeten. We zagen op de stappenteller dat we toch zo’n 10 km gelopen hadden. Dat hadden we niet gedacht. Goed bezig.

Weer bij de pont, lekker uitgewaaid op Tiengemeten

NIet veel later kwam de pont en gingen we weer richting het vasteland.

Lichten doven, remmen vast, we gaan vertrekken! (Iphonefoto)

En met de laatste foto kwam er dan toch een eind aan een heerlijke dag op Tiengemeten. Ik zei het al op Instagram en Feestboek, Tiengemeten, wat was je mooi! Ik kom zeker nog een keer terug om het andere rondje te lopen en voor het Rien Poortvlietmuseum.

Land in zicht!

Tiengemeten is zeker een mooi natuurgebied, maar voor het rondje dat wij hebben gelopen moet je toch wel goed ter been zijn. Je moet over hekjes klimmen en door drassig gebied lopen. En eigenlijk ook een flinke telelens meenemen, voor de vogels in de waterpartijen. Er zitten een heleboel vogels, uit mijn hoofd gezegd ook een aantal broedparen van de bruine kiekendief. We hebben ze even zien vliegen, imposante vogels. Maar met een 17-70mm lens is dat niet echt goed vast te leggen. En telelenzen zijn ook zwaar, dus je moet dat de volle 10 km mee sjouwen. Maar er zijn ook verharde paden en ik meen dat er ook fietsen te huur zijn, dus je kunt misschien ook een gedeelte per fiets afleggen.

Er is ook niet heel veel horecagelegenheid, dus ons werd al aangeraden om zelf wat tussendoortjes mee te nemen en drinken voor tijdens het wandelen. Dat hadden we ook wel nodig.

Er is overigens voldoende parkeergelegenheid bij de pont, al kan ik me voorstellen dat het ’s zomers druk kan zijn. Er is vast een website met meer informatie over wat er te beleven is op Tiengemeten. Dus als je er heen wilt, kun je het beste even zoeken op internet naar informatie.

Workshops en cursussen

Wat een portret…

In mei 2019 heb ik een workshop portretfotografie van Merlijn Doomernik gevolgd bij Hollandse Hoogte. Merlijn fotografeert veel voor het NRC en maakt prachtige foto’s. De eerste cursusdag hebben we vooral veel van zijn foto’s bekeken, met de verhalen daarachter, en daarbij ook tips en trucs meegekregen over het gebruik van flitsers. Ook gingen we terplekke aan de slag met lichtopstellingen. Aan het eind van die dag kregen we de opdracht mee om een portret te maken waarin je liet zien wat je die dag geleerd hebt. Deze moest je opsturen en deze werd dan in de volgende bijeenkomst besproken.

Ik wilde iets doen met het zogenaamde ‘haarlicht’. Dit zorgt er voor dat je diepte in je portret krijgt. Verder wilde ik in mijn eigen studiootje een portret met weinig licht maken en de zwarte achtergrond eens een keer gebruiken. Omdat ik vooral veel wilde proberen en uitzoeken hoe ik alles goed werkend zou krijgen, besloot ik mezelf als model te nemen. Dan wist ik in ieder geval zeker dat ik net zolang kon “aanklooien” totdat ik tevreden was, zonder dat het model kriegelig zou worden omdat dingen niet lukken of langer duren.

Ik ben er uiteindelijk een hele dag mee zoet geweest. Eerst met het vinden van de juiste posities van de flitslampen en softboxen. Ook kreeg ik mijn off camera flitsset weer werkend. Deze deed het bij een vorige shoot ineens niet meer. Er bleken wat knopjes omgezet te moeten worden. Iets simpels, maar wel een tijd nodig gehad om het uit te vogelen.

Een tijdje geleden heb ik via Marktplaats een soort spotlamp gekocht voor een habbekrats. Deze ging als haarlicht dienen. Je denkt dat zo’n gewone lamp genoeg licht geeft, maar uiteindelijk stond hij vlak bij me, voordat ik het gewenste effect zag dat ik er mee wilde bereiken.

Daarna volgde dan het finetunen van de rest van de belichting. Dat hield in dat ik na elke foto weer van mijn plek af moest om te kijken wat de effecten van de wijzigingen waren, net zolang tot het naar mijn zin was. En daarbij moest ik dan ook nog een beetje leuk kijken, lachen, op mijn houding letten, met de afstandbediening scherpstellen en afdrukken op het juiste moment…

Er kwam dus nog heel wat kijken bij mijn zelfportret. Met je mobieltje is een selfie zo gemaakt, maar met een spiegelreflexcamera is het andere koek. Maarrrrr… uiteindelijk heb je dan wel een ‘selfie’ waar je haarscherp (leuke term in dit geval) op staat. Het blijft toch altijd gek naar jezelf te kijken. Tenslotte is er altijd wel iets waar je niet blij mee bent. Maar hey, it’s me. En zie hier het eindresultaat van mijn ‘staatsieportret’:

Zelfportret mei 2019
Workshops en cursussen

Stil leven of Stilleven

Stil leven is nou niet bepaald mijn ding, eigenlijk heb ik altijd wel wat te doen. Stilleven daarentegen vind ik wél heel leuk. Zaterdag 16 maart volgde ik om die reden weer een hele toffe workshop bij Fotostudio Fine Art; Still Life Photography, oftewel Stilleven fotografie. Maar dan wel in de stijl van Rembrandt, met maar 1 lichtbron en mooi zacht en diffuus licht.

Ik mocht zelf wat spulletjes meenemen. Omdat ik de vrijdagmiddag ervoor onverwacht moest werken kon ik niet meer naar de kringloopwinkel voor ‘ouwe zooi’, dus ik zocht wat in huis. In de muziekkamer zag ik de maskers hangen die Paul ooit in Venetië kocht. Dat leek me wel leuk om iets mee te doen. Met de schilderles ben ik momenteel ook met een Venetiaans masker bezig, dus dit lag mooi in het verlengde daarvan.

We begonnen de workshop met wat kennismaken en uitwisselen van ervaringen (tja, fotografen onder elkaar hè?) en daarna volgde een presentatie met uitleg en voorbeelden over compositie etc. Om daarna zelf aan het werk te gaan!

Eerst gingen we met het stilleven van fotomaatje Jolanda aan de slag. Zij had leuke oude spulletjes bij zich, zoals een koffiemolen, koffieboontjes, kop en schotels. Verder waren er nog doeken beschikbaar die je als ondergrond kon gebruiken. Eerst maakten we gezamenlijk de compositie, daarna werd de belichting afgesteld. Er was alleen een softbox opgesteld. Verder had je alleen je camera en een statief nodig. Op je camera kwam nog een trigger, waarmee de flitser werd aangestuurd zodra je afdrukt.

Met slechts een paar (test-)foto’s, waarin de instellingen steeds wat verfijnd werden, stond het stilleven er al op. Dus geen honderden foto’s, maar meer goed kijken, aanpassen, testfoto, kijken, net zolang totdat het goed was. Verfrissende aanpak!

Daarna was ik aan de beurt met mijn maskers. We kozen de mooiste, met de belletjes en muzieknootjes. Ze hadden daar nog een oud liedboek met muzieknoten, dat paste er heel mooi bij. En een stuk tule maakte het geheel compleet, meer was er niet nodig, qua compositie. Het masker had alleen nog een zwart stukje stof achter de ooggaten nodig, daar wilden we niet doorheen kunnen kijken.

Doordat het masker hoger lag dan het boek, was de schaduw daar wel donker. Uiteindelijk is dat opgelost met een reflectiescherm, wat het licht van de flitser terugkaatste op het boek. Het was even proberen hoe ver dat scherm moest staan, maar met een paar foto’s stond het er uiteindelijk goed op.

Qua instellingen heb ik F14 (van voor naar achter alles scherp), iso 100 en een sluitertijd van 1/160 gebruikt. En handmatig scherpgesteld net boven het linkerooggat. In de nabewerking heb ik alleen de kleuren iets opgehaald en een beetje vignettering toegepast. En verscherpt. Alles in Lightroom trouwens.

Ik vind het een mooi stilleven geworden, niet te druk, paar voorwerpen maar. Keep it simple was ook wel het advies. Werkt prima.

Tot slot gingen we nog een prachtige bos bloemen in een vaas vastleggen. Ook hier werd eerst de compositie bepaald, de paarse pluim in het midden, de rest er om heen, groen er tussen…

De softbox moest hier iets meer naar voren worden geplaatst, om de linkerkant ook goed uit te kunnen lichten. Het reflectiescherm was ook hier een goede hulp. Het werd wel iets hoger geplaatst, omdat we alleen terugkaatsing wilden zien op de bloemen en niet op de vaas. Van die handige trucs dus, echt leerzaam!

En dan krijg je dit als eindresultaat! In de nabewerking nog vignettering en verscherping toegepast en de kleuren wat aangezet, lekker fris. Het resultaat vind ik echt heel mooi!

Met weer heel veel nieuwe ideeën, tips en trucs rijker ging ik weer naar huis. Wederom een hele leerzame workshop, waar we heel rustig stap voor stap werden begeleid en uitgebreid antwoord kregen op alle vragen. Ook het bijstellen van de belichting werd iedere keer goed toegelicht, waarom er werd gekozen voor iets etc. Echt heel fijn! En verder enorm fijne mensen, bij Fotostudio Fine Art. Ik kende ze overigens al van de workshop met de verfspetters en de onderwaterwolken.

En nu dus thuis verder aan de slag met mijn eigen spullen… maar dat moet nog even wachten, want ik ben nog bezig met de nabewerking van twee opdrachten, dat moet eerst. Zo jammer dat ik tussen alle hobbies door gewoon moet werken… 😉

Workshops en cursussen

Drup drup drup!

Sinds kort bezoek ik ook de clubactiveiten van Fotogroep Nieuw Perspectief uit Nieuwkoop. Zij organiseren laagdrempelige activiteiten, waar je per keer aan deel kunt nemen voor een bepaald bedrag. Je hoeft dus geen lid te worden. Afgelopen zaterdag hadden zij een workshop druppelfotografie. Een clublid die hier veel ervaring mee had, had zijn apparatuur en stellage meegenomen en met zijn camera mochten we dan zelf foto’s maken, met je eigen kaartje. Die was ik heel suf vergeten, maar gelukkig mocht ik op het kaartje van iemand anders en vanavond kreeg ik de foto’s via de e-mail.

Workshop druppelfotografie – bij Fotogroep Nieuw Perspectief

Mijn intentie was om te leren wat er allemaal komt kijken bij het fotograferen van druppels. Ik heb het wel eens tijdens een cursus gedaan, maar daar had men een soort laserapparaat wat de flitsers deed afgaan om het moment dat de druppel door de straal heen kwam. Dus dat kon ik niet thuis na doen zonder flinke investering. En ook deze ochtend werd er gewerkt met een speciaal apparaatje waarop je moest drukken voor elke druppel naar beneden viel. Later werd het apparaat op een continue druppel gezet, want het was wel lastig om én op een knopje te drukken, én op de afstandbediening te drukken op het juiste moment. Nu heb ik zelf natuurlijk niet die apparatuur, maar dat is volgens mij ook niet nodig. Je moet zorgen voor een constant druppelritme, dus dat kan met de kraan, maar ik heb ook wel eens gelezen dat je met een speld een klein gaatje in een boterhamzakje met water kunt prikken en dan komt er ook een bepaald druppelrite op gang. Een infuusdruppelaar is ook nog een optie, maar dan moet je connecties hebben. Maar die tip van het boterhamzakje is iets om eens lekker thuis te gaan proberen.

Wat heb je verder allemaal nodig:
– een witte achtergrond nodig (al kan een gekleurde achtergrond natuurlijk ook);
– iets waar je je druppelreservoir (zoals dat boterhamzakje met water) aan kunt bevestigen op hoogte;
– een glas met water in een lege ovenschaal (die het water opvangt dat over de rand gaat vallen);
– een afstandsbediening voor je camera;
– een flitser die los van je camera op de achtergrond staat gericht (afdekken met handdoek of een boterhamzakje er over heen voor de spetters);
– een trigger op je camera die de flitser op afstand kan laten afgaan.
– je camera op een statief.

Je kijkt waar de druppels precies vallen en daar richt je een voorwerp (bijvoorbeeld een breinaald) op, zodat je daar handmatig op kunt scherpstellen (manual focus functie op je lens). Want dat is wel een must. De instellingen tijdens de workshop waren F14, 1/160s en ISO 640. De brandpuntafstand was 60mm en als ik me niet vergis was het een macrolens.

Het was nog best lastig om op het juiste moment af te drukken. Daar moet je een beetje gevoel voor krijgen. Ik had uiteindelijk twee hele goede foto’s. De rest is ook wel mooi hoor, maar uiteindelijk wil je zo’n foto waar de druppel los in de lucht hangt, nadat ie in het water is gevallen. Helaas was de camera van het clublid ingesteld op jpeg i.p.v. RAW, dus ik was iets beperkt in de nabewerking, maar desondanks toch een heel mooi eindresultaat:

Workshop druppelfotografie – bij Fotogroep Nieuw Perspectief

Er werd hier trouwens water met limonadesiroop gebruikt, maar je kunt natuurlijk eindeloos variëren met vloeistoffen en kleurstoffen (ecoline in water, druppelen met melk of gekleurde druppels in melk). We kregen naderhand op de e-mail nog een tip om Ceylonthee te gebruiken voor een goudgeel effect. Binnenkort maar eens lekker aan de slag met alle tips en het geleerde. Voor wie het ook gaat proberen, laat even weten of het gelukt is, en als je nog tips hebt, deel ze hieronder via het commentaar. Leuk om van elkaar te leren!

Workshop druppelfotografie – bij Fotogroep Nieuw Perspectief
Workshops en cursussen

Workshop Stilleven – schilderen met licht

Zaterdag 5 januari heb ik in het Flower Art Museum te Aalsmeer een hele toffe workshop gevolgd van Robin Noorda en Margot van de Stolpe. Ik werd hiervoor getipt door museumcoördinator Constantijn Hoffscholte (waarvoor dank!) en heb tevens een paar fotomaatjes geattendeerd, dus er was een gezellig koppel cursisten. En gelukkig was ik ook voldoende fit na een bezoek van de griep, die gooide gelukkig geen roet in het eten. Al was ik naderhand wel moe van de inspanning en indrukken.

We moesten zelf, behalve camera en laptop met Photoshop, een achtergronddoek en spulletjes meenemen om een stilleven te maken. We kregen eerst wat theoretische uitleg van Robin en daarna gingen we in koppels van twee aan de slag met ons stilleven. We moesten eigenlijk samen twee stillevens maken, maar mijn medecursist had helemaal niets meegenomen. Het stond toch duidelijk in de brief. Nou ja, dan maar met mijn spulletjes aan de slag. Ik was vrijdagmiddag nog even snel de kringloopwinkel ingeweest en heb wat ‘ouwe zooi’ gekocht, een tinnen theepotje, kleine theekopjes, glazen potjes waar ik wat losse thee in heb gedaan en een vaasje voor wat kleine bloemetjes. Ik was toch onderweg naar de bloemenshop voor een bos bloemen, dus het leek me wel leuk in mijn stilleven wat kleur te verwerken. En tenslotte zaten we in het Flower Art Museum 😉
We hebben een zwarte achtergronddoek en prachtige ondergronddoek geleend (zeer mooie stofjes, zo leuk!) en maakten een leuke opstelling, een gezellig theetafereeltje. Een extra doorzichtige doek op de achtergrond maakte het nog wat spannender en met een Flower Art Museum bloemchocolaatje als detail was ons stilleven helemaal af. Margot was volgens mij wel tevreden met onze compositie, want daar hebben we het eigenlijk niet echt over gehad. Achteraf gezien had ik alleen het kopje dat het meest vooraan staat weg willen halen. Door de groothoeklens lijkt deze nu veel groter dan de kopjes die er net achter liggen. Attentiepuntje voor een volgende keer.

Ik gebruikte dus mijn groothoeklens, dat zou meer dynamiek in de foto moeten brengen volgens Robin. Het leek me wel leuk om dat eens te proberen. Het diafragma moet ik op die lens handmatig instellen, dit keer op F11 of F16 (je wilt zoveel mogelijk van voor naar achter alles scherp hebben in je stilleven, dus hoe groter het getal, hoe beter). De afstand moet ik op deze lens ook handmatig instellen. Nadeel van deze lens is wel dat ik hem niet op de A-stand kan zetten zodat de camera zelf de sluitertijd kan bepalen. Dat moest ik dus zelf uitpuzzelen. Voor een niet al te lange sluitertijd had ik toch ISO 800 nodig, en dus wat ruis in de foto. Niet erg, we kwamen om te leren en niet alle tijd van de wereld om het uit te vogelen. Dus lekker aan de slag met deze instellingen.

Het was de bedoeling dat je drie foto’s maakte met twee lichtbronnen. Een spotlight en een softbox. Eerst moest je een foto maken van je stilleven met de twee lichtbronnen op de achtergrond gericht, daarna een foto met alleen de spotlicht op het stilleven gericht en tot slot nog een foto met de softbox op het stilleven gericht. Daarna gingen deze foto’s via Camera RAW (kleine bewerkingen) Photoshop in en maakte je er drie lagen van. De achtergrondfoto was de onderste laag, daarna de andere twee foto’s in een aparte laag. De tweede en derde laag kregen een masker (note to myself: met CTRL+I werd dat een zwart vakje) en daar moest je dan met instelling ‘bleken’ met de penseel aan je achtergrondlaag meer licht toevoegen waar je het nog wat te donker vond. Het staat hier even heel simplistisch, maar voor mij was het aanvankelijk abacadabra en ingewikkeld. Gelukkig kwam Robin het nog even goed uitleggen en met wat minieme aanpassing had ik een eerste voorlopig resultaat, wat aan het eind van de workshop besproken werd. Het was leuk om te zien wat iedereen er van had gemaakt en leerzaam om te horen waar men tegenaan was gelopen. Er was zelfs iemand die prachtig resultaat met Iphonefoto’s had behaald. Dat kan dus ook gewoon!

Toen ik thuis kwam heb ik al snel de computer aangezet om er verder mee aan de slag te gaan, want anders zou ik het geheid allemaal vergeten. Paul heeft me nog wel een paar keer op weg moeten helpen, maar ik lijk het een beetje te gaan begrijpen.

En natuurlijk maak je desondanks ook stomme fouten, door niet in het laagmasker, maar in de foto te zitten knoeien waardoor ik her en der wat onbestemde witte mist in in mijn boeket heb zitten. Ach, dat vergeet ik nu dus niet meer bij elke aanpassing te checken.
Maar na en tijdje knoeien heb ik er vanavond dan toch onderstaand resultaat uit geperst. Ik ben er groots mee!

Stilleven – schilderen met licht in Photoshop

Ik heb in Photoshop aardig wat ‘pisvouwen’ uit de achtergrond gehaald, maar niet alles kreeg ik weg zonder dat het onnatuurlijk werd. Thuis had ik zo’n doek echt eerst gestreken.
Zie je trouwens hoe mooi die doorzichtige doek achter het theepotje en bloemenvaasje glanst? Dat soort dingen kun je dus apart ‘terughalen’ met deze techniek. Ik vond het echt een hele leerzame en inspirerende workshop. Het is iets wat je best makkelijk thuis kunt doen. Ik heb er alleen nog een kleine softbox en een spotlichtlamp voor nodig. Het setje waar we mee mochten werken had een nieuwwaarde van een 5 met drie nullen, dus dat wordt het niet, maar ik ga eens voorzichtig kijken op internet. Het is vast ook heeeel handig voor foodfotografie en er zijn vast goedkopere opties te vinden.

Mocht je trouwens fan zijn van stillevens met bloemen, neem dan echt eens een kijkje in het Flower Art Museum in Aalsmeer, waar o.a. ook prachtig fotowerk van Robin en Margot, de cursusleiders, hangt.
Adres: Kudelstaartse weg 1 in Aalsmeer, parkeerplaats voor deur!